บทที่ 78 มาเชิญกลับไปด้วยตัวเอง

"มาเชิญกลับไปด้วยตัวเอง? ฮ่าๆๆ คุณพูดล้อเล่นใช่ไหม"

จางลี่หัวเราะออกมาทันที:"ฉินเฟิง สมองของคุณมีปัญหาใช่ไหม หรือว่าทำงานบ้านมากจนเกินไป คุณเกิดภาพหลอนใช่ไหม คำพูดที่เสี่ยวซินเคยพูดไว้ได้ล่วงเกินผิดใจกับตระกูลอิ่นไปแล้ว และเธอก็ไม่สามารถเรียกคำพูดเหล่านั้นกลับคืนมา"

"คุณแม่ พูดจาเกรงใจหน่อยได้ไหม"

อิ่นซินมองเห็นแม่ของตัวเอง เพราะเธอพูดจาแรงขึ้นเรื่อยๆ ทำให้เธอขมวดคิ้วและพูดออกมาทันที

"ทำไมฉันต้องพูดเกรงใจ? เขาก็แค่ผู้ชายที่เป็นแมงดาและเกาะผู้หญิงกิน ฮ่าๆๆ ยังพูดว่าคนในตระกูลจะมาเชิญเธอกลับไปด้วยตัวเอง ถ้าคนในตระกูลมาจริงๆ ฉันจะกินไม้กวาดที่เขาถืออยู่"

จางลี่ชี้ไปที่ไม้กวาดที่อยู่ในมือของฉินเฟิง

เธอรู้จักคนในตระกูลเป็นอย่างดี พวกเขาทุกคนหยิ่งผยองมากๆ และตอนนี้พวกเขาได้เปรียบ อยากให้พวกเขามาเชิญกลับไปด้วยตัวเอง มันเป็นไปไม่ได้

ก๊อกๆๆ!

แต่ในเวลานี้ ก็มีเสียงเคาะประตูดังขึ้น

"ใครคะ?"

จางลี่เดินไปข้างหน้า เปิดประตูด้วยหงุดหงิดเล็กน้อย ทันใดนั้นก็มีคนสองคนเดินเข้ามาจากประตู ทำให้อิ่นหยวนและคนอื่นๆอึ้งไปเลย

เพราะสองคนนี้คืออิ่นป่ายกับอิ่นเสี้ยงสวี่

"ป้าสะใภ้ใหญ่"

เมื่ออิ่นป่ายมองเห็นจางลี่ เขายิ้มด้วยความดีใจมากๆ เขายื่นกระเป๋าใบหนึ่งให้เธอทันที:"ป้าสะใภ้ใหญ่ เนื่องจากฉันงานยุ่งมากๆ ก็เลยไม่มีเวลามาเยี่ยมคุณเลย นี่เป็นของเล็กๆน้อยๆที่ผมซื้อมาให้คุณ โปรดรับไว้ด้วย"

"LVรุ่น65 นี่เป็นกระเป๋าแบบใหม่เลยนะ"

จางลี่มองเห็นกระเป๋าLVใบนั้น ทำให้ตาของเธอเป็นประกาย

"อิ่นป่าย อิ่นเสี้ยงสวี่ พวกคุณมาทำไม?"

อิ่นซินยืนขึ้นและมองไปที่พวกเขาสองคน สีหน้าของเธอไม่พอใจเล็กน้อย

เป็นเพราะสองคนนี้ กลั่นแกล้งเธอสารพัด ในที่สุดก็ไล่เธอออกจากบริษัทซานหยวนกรุ๊ป ไล่เธอออกจากตระกูลอิ่น

"พวกเราเหรอ พวกเรามาขอโทษคุณด้วยตัวเอง และมาเชิญคุณกลับไป เพราะคุณปู่ไตร่ตรองและรู้สึกกว่าพวกเราทำเกินไป เพราะพวกเราเป็นครอบครัวเดียวกัน ไม่ควรทะเลาะกันจนถึงขนาดนี้"

อิ่นป่ายพูดเกลี้ยกล่อมไม่ยอมหยุด และพูดอย่างจริงจัง

อันที่จริง เขาไม่อยากมาที่นี่เลย ก่อนหน้านี้พวกเขาไล่อิ่นซินออก ตอนนี้พวกเขาต้องมาที่นี่เพื่อพูดอ้อนวอนและเชิญเธอกลับไป นี่มันเรื่องอะไรกันแน่

แต่พวกเขาไม่มีทางเลือกและจำเป็นต้องมา ถ้าไม่มาก็จะทำให้บริษัทล้มละลาย

ตอนนี้บริษัทซานหยวนกรุ๊ปเป็นสิ่งที่พวกเขาครอบครองอยู่ มันจะล้มละลายแบบนี้ไม่ได้

"อะไรนะ คุณท่านอิ่นเสียใจมากๆที่ตัดสินใจผิด ตอนนี้อยากให้พวกเรากลับไปเหรอ?"

อิ่นหยวนที่กำลังสูบบุหรี่ทีละม้วนๆ ยืนขึ้นด้วยความตื่นเต้น เขายังนึกว่าตัวเองไม่สามารถกลับไปอีกแล้ว เขาไม่คาดคิดเลยว่าจะเกิดเรื่องดีๆแบบนี้ ตอนนี้คุณท่านอิ่นเปลี่ยนใจอีกครั้ง

"ใช่ครับ คุณปู่ครุ่นคิดมาหนึ่งคืนและรู้สึกผิดต่อพวกคุณมากๆ ดังนั้นเขาก็เลยให้พวกเรามาเชิญพวกคุณกลับไปที่บริษัทในวันนี้ สิ่งของพวกนี้เป็นคำขอโทษจากพวกเรา"

อิ่นป่ายชี้ไปที่สิ่งของต่างๆจำนวนมากที่อยู่ด้านหลังของเขา

เมื่อชำเลืองมอง ก็รู้ว่าสิ่งของเหล่านี้มีราคาแพง มีมูลค่าแสนกว่าหยวน เหตุผลที่ซื้อของแพงขนาดนี้ก็เพื่อต้องการมัดใจจางลี่ไว้ เพื่อมัดใจของเธอ พวกเขาใช้เงินในการซื้อของไปจำนวนมาก

"เกรงใจมากเกินไปแล้ว"

จางลี่พูดจาอ่อนน้อมถ่อมตน แต่มือของเธอหยิบของขึ้นมาทีละชิ้นๆ เธอหัวเราะและดีใจมากๆ

"ได้ พวกเรารับปาก……"