บทที่ 82 ถูกแขวน

ในห้องนอน

“ในที่สุดฉันก็ได้ตำแหน่งประธานคืนมา มีความสุขมาก ที่รัก วันนี้คุณขึ้นมานอนเถอะ”

อิ่นซินนอนพลิกตัวไปมาบนเตียงด้วยความตื่นเต้นดีใจเหมือนเป็นเด็ก จากนั้นเธอก็ตบเตียงอีกครึ่งหนึ่ง ขยับให้ฉินเฟิงขึ้นมานอน

“ตกลง”

ฉินเฟิงรู้สึกยินดีเป็นอย่างยิ่ง เขาก็ไม่ใช่เทพมาจากไหน แต่เขาเป็นผู้บำเพ็ญตบะ อยู่ในกองทัพมาหลายปี ไม่เคยสัมผัสผู้หญิงคนไหนมาก่อน ผู้หญิงคนเดียวในชีวิตของเขาก็คืออิ่นซิน

แต่หลังจากที่ลุกขึ้นไป ฉินกั่วกั่วก็คลานออกมาจากผ้าห่ม “แม่นอนซ้าย พ่อนอนขวา กั่วกั่วนอนตรงกลาง”

“มีลูกอยู่ คุณก็ทำอะไรมิดีมิร้ายไม่ได้แล้ว”

อิ่นซินขยิบตาให้ฉินเฟิง

อย่างไรก็ตาม เธอเป็นเพียงเด็กสาว ยังคงมีความหวาดกลัวต่อเรื่องเหล่านั้นอยู่บ้าง

“ค่อยๆ เป็นค่อยๆ ไป”

ฉินเฟิงยิ้ม ไม่รีบร้อน

ต้องมีวันหนึ่งที่อิ่นซินจะยอมรับเขาจริงๆ

วันรุ่งขึ้น อิ่นซินเรียกฉินเฟิงไปบริษัทด้วยกัน ช่วงนี้เธอพบว่า เธอชอบทำตัวติดกับเขามากขึ้นเรื่อยๆ ไม่รู้ว่ามันคือความรู้สึกรักหรือเปล่า

“บริษัทซานหยวนกรุ๊ป”

ฉินเฟิงยืนมองดูป้ายนี้อยู่ใต้อาคาร เขารู้สึกว่าครั้งนี้จะไม่ค่อยราบรื่น

“มองอะไร ไปกันเถอะ”

อิ่นซินดึงฉินเฟิงเดินเข้าไป ขณะที่อยู่หน้าประตู พนักงานต้อนรับหญิงก้มศีรษะลงแล้วพูดว่า “ท่านประธาน”

“ท่านประธาน”

คนอื่นๆ ก็เรียกท่านประธานเช่นกัน

“ต้องมีอะไรผิดปกติแน่ๆ กระตือรือร้นแบบนี้ ไม่น่าจะใช่”

อิ่นซินเข้ามากระซิบประโยคนี้ที่ข้างหูของฉินเฟิง

“ไม่ต้องห่วง มีผมอยู่”

ฉินเฟิงจับมืออิ่นซินไว้

เมื่อทั้งสองมาถึงสำนักงาน ทุกคนในสำนักงานก็อยู่กันพร้อมหน้า คุณท่านอิ่น อิ่นป่าย อิ่นเสี้ยงสวี่ก็มากันพร้อมแล้ว คุณท่านอิ่นมองไปที่อิ่นซินแล้วกล่าวว่า “ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป อิ่นซิน จะเป็นประธานของบริษัท”

“สวัสดีค่ะทุกคน”

อิ่นซินเอ่ยทักทาย เดินไปที่เก้าอี้ประธานแล้วนั่งลง

ฉินเฟิงมองดูความยินดีบนใบหน้าของอิ่นซิน และยืนอยู่ข้างหลังเธอราวกับเป็นผู้ติดตาม ถ้าคนข้างบนเห็นก็คงจะรู้สึกว่าไม่น่าเชื่อ

นี่คือเทพสงครามในยุคสมัยหนึ่งเชียวนะ

เทพสงครามอันดับหนึ่งของต้าหัว ยศพลเอก เป็นรองจากผู้บัญชาการเท่านั้น

“น้องสาว นี่คือการประชุมคณะกรรมการของบริษัท ทำไมคุณถึงพาคนนอกมา เขามีสิทธิ์จะยืนที่นี่เหรอ ถ้าคนอื่นได้ยินข้อมูลลับของเรา เธอจะรับผิดชอบได้ไหม?”

อิ่นเสี้ยงสวี่ซึ่งยืนอยู่ข้างๆ ต่อต้านขึ้นมา

ส่วนอิ่นซินยิ้มๆ “ประการแรก ตอนนี้ฉันเป็นประธาน คุณไม่ควรเรียกฉันว่าน้องสาว กฎก็คือกฎ ประการที่สอง ฉันเป็นประธาน ฉันมีสิทธิ์ที่จะพาคนเข้ามา ประการที่สาม เขาไม่ใช่คนนอกสำหรับฉัน”

คำพูดของอิ่นซิน ดูเหมือนจะประกาศอำนาจอธิปไตยของฉินเฟิง

“ฮึ!”

อิ่นเสี้ยงสวี่พ่นลมหายใจแรงและไม่พูดอะไร แต่แอบคิดในใจว่า เธอภาคภูมิใจไปเถอะ คิดว่าพอได้นั่งตำแหน่งประธานแล้ว บริษัทจะรับฟังเธองั้นเหรอ

ฝันไปเถอะ

เธอจะต้องลำบาก

หลังจากนั้นไม่นาน เฝิงกางก็เดินเข้ามาพร้อมสัญญาในมือ “คุณอิ่น คุณอิ่น ได้ข่าวว่าคุณกลับมาแล้ว ผมก็เลยมาหาทันที นี่คือสัญญา ผมปรับเปลี่ยนดูแล้ว ผมรู้สึกว่าบริษัทของเราไม่เห็นจะมีอะไร แบ่งกัน 50-50 ดีกว่า”

“ประธานเฝิง คุณยังคงเข้ากับคนอื่นได้ง่ายเสมอ”

อิ่นซินลุกขึ้นยืน

เข้ากับคนอื่นได้ง่าย?

เข้ากับคนอื่นได้ง่ายบ้าอะไร