ตอนที่ 53
ตอนที่ 317
October 31, 2026
Everyone Else is a Returnee โดดเดี่ยว 1000 ปี – ตอนที่ 317 บทที่ 317 – ฉันจะเป็นคนปิดม่านครั้งนี้เอง (1)
ยูอิลฮานได้ไปกระจายกับดักแห่งการฟื้นคืนตามโลกต่างๆที่ยังไม่ได้รวมเข้ากับดาเรย์
แค่โลกล่ะอันก้เพียงพอแล้ว เมื่อมิสทิคได้ทุ่มเทสมาธิของเธอ กับดักแห่งการฟื้นคืนอันที่ถูกทิ้งเอาไว้ก็จะกลืนกินกับดักแห่งการทำลายทั้งหมดในโลกและดูดเอามานามาเปลื่ยนกับดักแห่งการทำลายให้กลายมาเป็นกับดักแห่งการฟื้นคืน
เพราะโลกส่วนใหญ่ไม่ได้กว้างใหญ่เหมือนกับที่ดาเรย์ทำให้การเปิดใช้งานกับดักแห่งการฟื้นคืนให้ปกคลุมทั่วโลกใช้เวลาไม่นานนัก ทุกๆครั้งที่ไปโลกใหม่มิสทิคจะเหนื่อยขึ้นแค่เล็กน้อยเท่านั้นเอง ร่างกายที่ยูอิลฮานได้สร้างให้เธอดีจนไม่น่าเชื่อ
ในตอนที่โลกที่พวกเขาได้ไปมีประมาณ 26-27 โลก ยูอิลฮานก็ได้เจอเข้ากับทูตสวรรค์อีกสองตน เพราะการกระทำของยูอิลฮานที่ทำให้สงครามสิ่งมีชีวิตชั้นสูงจบลง ทูตสวรรค์ระดับต่ำก็เลยได้กลับมาทำหน้าที่เดิมของพวกเขา
[หืม?] [เดี๋ยวนะ ฉันคิดว่ามีอะไรบางอย่างเปลื่ยนไป]ถึงแม้ว่าพวกเขาจะไม่ได้รู้ถึงการมาของยูอิลฮานและการติดตั้งกับดักแห่งการฟื้นคืน แต่ว่าพวกเขาก็สัมผัสได้ถึงกับดักแห่งการทำลายที่เปลื่ยนแปลงไป พวกเขาคงติดตั้งเวทย์ตรวจจับบางอย่างไว้กับกับดักแห่งการทำลายเพื่อทำให้มีการทำงานที่ประสิทธิภาพ
สิ่งแรกที่พวกเธอสัมผัสได้เลยก็คือความเสียหายที่เกิดขึ้นกับกับดักแห่งการทำลาย จากนั้นสัญญาณทั้งหมดของกับดักแห่งการทำลายที่มีอยู่บนโลกนี้ก็ได้ถูกตัดขาดไปพร้อๆกัน
[กับดักแห่งการทำลายได้ถูกทำลายลงแล้ว!] [บ้าน่า กับดักแห่งการทำลายไม่มี… เดี๋ยวสิ ทำไมถึงไม่มีการพังของดันเจี้ยนล่ะ…!] [กับดักแห่งการทำลายกำลังเปลื่ยนแปลงไป นี่มัน… กำลังเกิดอะไรขึ้นกัน?]ทูตสวรรค์ต่างตื่นตกใจจนทำอะไรไม่ถูก ท้ายที่สุดพวกเขาก็ได้รายงานไปยังเพื่อบนก่อนที่จะเร่งรีบพุ่งไปทางกับดักแห่งการฟื้นคืน มิสทิคที่กำลังทำการกลืนกินตรงๆอยู่ได้หันมาถามกับยูอิลฮาน
“นายท่าน พวกทูตสวรรค์กำลังคิดจะตรวจสอบอะไรบางอย่าง ปล่อยไว้จะไม่เป็นไรหรอ?” “ไม่ต้องสนใจหรอก ต่อให้เป็นพระเจ้ามาเองก็ทำอะไรไม่ได้ ในทันทีที่มีสิ่งมีชีวิตชั้นสูงคนไหนพยายามจะแทรกแซงกับดักแห่งการฟื้นคืน กับดักแห่งการฟื้นคืนแต่ล่ะอันภายในโลกก็จะปะทุความบ้าคลั่งพลังขึ้นมา” “จริงด้วย มีอะไรแบบนี้ติดตั้งอยู่ด้วย”และเมื่อเกิดการปะทุพลังความบ้าคลั่งของกับดักแห่งการฟื้นคืนขึ้น สัญญาณก็จะถูกส่งกลับไปที่ยูอิลฮานกับมิสทิค ต่อให้พวกเขาจะมาช้าก็ไม่มีปัญหาอะไร กับดักทั้งหมดจะทำลายตัวเองก่อนที่จะมีใครมาวิเคราะห์ ยูอิลฮานได้อธิบายเรื่องนี้ออกมาด้วยรอยยิ้มพึงพอใจ
“หลังจากได้ลองตรวจสอบเร็กน่า นี่คือสิ่งที่ฉันได้เรียนรู้มาจากพระเจ้า” “ใช่แล้ว ใช่แล้ว นายท่านชั่วร้ายยิ่งกว่าเดิมอีก” “ดูเหมือนพวกนั้นจะรู้ตัวกันแล้วนะ”หลังจากทูตสวรรค์ได้เห็นอาร์ติแฟคที่สร้างมาจากเทคโนโลยีที่พวกเขาไม่รู้จักก็ได้ตื่นตระหนกกันขึ้นมา
[เราจะทำยังไงกับสิ่งนี้กันดี] [… เราต้องออกไปมาจากที่นี้ ฉันไม่รู้ว่าเจ้าสิ่งนี้มันจะทำอะไรแต่ว่าหากเราไปแทรกแซงมันโดยไม่ระวังตัวได้เกิดหายนะขึ้นมาแน่ พวกเราทำได้ก็แค่ต้องกลับไปที่สวรรค์ก่อน] [แต่ว่าทูตสวรรค์ระดับสูง หรือต่อให้เป็นท่านเทวทูตจะแก้ปัญหานี้ได้หรอ?] [หากว่าเจ้าของแบบนี้กระจายอยู่ทั่วโลกได้มีปัญหาหนักกว่านี้แน่] [อ๊าา… ทั้งๆที่สงครามเพิ่งจะจบลงเองนะ ทำไมถึงได้เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นอีกแล้วล่ะ?][หากว่ามีสิ่งมีชีวิตทำให้เกิดความวุ่นวายขึ้นที่นี่เราก็ทำได้แต่ต้องสูง ยังไงก็ตามตอนนี้เรากลับกันก่อนเถอะ]ดูเหมือนว่าทูตสวรรค์ในโลกใบนี้จะมีศักยภาพกันอยู่พอตัว ยูอิลฮานได้หยักหน้ายิ้มๆออกมา ตราบใดที่พวกเขาไม่ประมาท เรื่องที่พวกเขากังวลกันก็ไม่น่าจะเกิดขึ้น
ไม่ใช่เพียงแค่นี้ แต่ยังมีเรื่องที่ไม่ต้องกลัวเรื่องการล้นของมานา ไม่ต้องกลัวเรื่องที่พระเจ้ากำลังพยายามจะทำอะไรกับพวกเขา นี่มันดีขนาดไหนกันล่ะ!? กับดักแห่งการฟื้นคืนคือสิ่งที่ยอดเยี่ยมที่สุด
“ไม่ใช่ว่านายท่านควรจะไปติดต่อโน้มน้าวพวกเขาก่อนที่พวกเขาจะทำอะไรแย่ๆหรอกหรอ?”“นี่เธอพูดอะไรน่ะ ในท้ายที่สุดพวกทูตสวรรค์ก็เป็นแค่พนักงานเงินเดือนที่ได้แต่ทำตามคำสั่งที่สั่งลงมาเท่านั้นหรอก ต่อให้ฉันบอกไปจะมีอะไรเปลื่ยนกันล่ะ?”ยิ่งหากยูอิลฮานไปติดต่อกับพวกกองทัพสวรรค์มากกว่าที่จำเป็นอาจจะเป็นการเปิดโอกาสให้กองทัพสวรรค์ด้วยซ้ำไป
ปัญหาที่ใหญ่สุดเลยก็คือคนที่เรียกตัวเองว่าพระเจ้าอาจจะยังติดต่อกับกองทัพสวรรค์อยู่ก็ได้ หากว่ายูอิลฮานไปอธิบายให้พวกเขาฟังไม่เท่ากับเป็นการอธิบายให้คนที่เรียกตัวเองว่าพระเจ้ารู้เลยหรอกหรอ นี่มันน่าโมโหมากเลยนะ! ทุกๆอย่างจะพังไปในทันทีที่เขาถูกคนอื่นจับได้ เพราะงั้นการจัดการทุกๆเรื่องเองมันสะดวกสบายกว่ามาก!
“ทั้งๆที่นายท่านได้สร้างองค์กรสิ่งมีชีวิตชั้นสูงขึ้นมาแล้วกลายเป็นหัวหน้าแล้ว แต่ท่านก็ยังทำอะไรตามลำพังเหมือนอย่างเคยเลย…”“ช่างฉันเถอะน่า”“นายท่านเสร็จแล้ว ไปโลกต่อไปกัน!”มิสทิคดูมีชีวิตชีวากับการควบคุมกับดักแห่งการฟื้นคืนแปลกๆ อาจจะเป็นเพราะการที่เธอได้รวบรวมบันทึกต่างๆผ่านกับดักแห่งการฟื้นคืนก็ได้ โอโรจิที่รู้แบบนี้ได้หน้าซีดขึ้นมา
“ถ้าเป็นแบบนี้ไม่ใช่ว่าฉันจะถูกแซงหน้าไปหรอ?”“นายรู้ตัวช้าไปแล้วนะ สู้ๆแล้วกันนะโอโรจิ”“ขี้โกง! นี่มันโกงกันชัดๆ!”“ถ้างั้นนายก็อยากจะมาจัดการควบคุมกับดักแห่งการฟื้นคืนเหมือนกันสินะ?”นี่มันเป็นไปไม่ได้ โอโรจิได้กลืนน้ำลายอย่างอึดอัดใจและทำได้แค่เฝ้ามองดูมิสทิคแข็งแกร่งขึ้นตลอดเวลา!
“นายท่าน ฉันยิ่งกลายเป็นจัดการมันได้ดียิ่งขึ้นแล้ว ฉันคิดว่าเราจะเพิ่มความเร็วกันอีกนิดก็ได้นะ!”“เยี่ยมมาก ทัศนคติของเธอแบบนี้นี่แหละจะทำให้เธอแกร่งขึ้น!”“อ๊าา ถูกผู้หญิงคนนี้แซงหน้า… นี่มันยอมรับไม่ได้!”กระบวนการกลืนกินของโลกได้เป็นไปอย่างราบรื่น ภายในเวลาแค่สี่วันก็มีนับพันโลกแล้วที่มีกับดักแห่งการทำลายเปลื่ยนมาเป็นกับดักแห่งการฟื้นคืน
“นายท่านฉันคิดว่ากับดักที่ท่านสร้างจะครอบคลุมไปทั่วโลกได้เลยนะ”“ท่านกำลังพิชิตทุกๆโลกด้วยวิธีที่ไม่น่าเชื่อ… นายท่านนี่หลังจากจัดการโลกระดับต่ำเสร็จแล้วท่านก็ยังคิดจะไปโลกระดับสูงด้วยสินะ?”“นี่กำลังพูดอะไรกันอยู่ นี่นายคิดว่าโลกระดับต่ำทั้งหมดที่ฉันต้องไปมีมากขนาดไหนกัน?”ยูอิลฮานได้อธิบายออกมาสั้นๆ
“แต่แน่นอนว่าฉันได้ทำกับดักแห่งการฟื้นคืนขึ้นมา เพราะงั้นมันจะเชื่อมไปมิติไปโลกอื่นและกลืนกินโลกนั้นด้วย มิสทิค ฉันคิดว่าในตอนนี้เธอน่าจะพอรู้สึกได้แล้วนะ”“…”“ก็จริง ฉันรู้สึกได้ถึงสัญญาณ…”