2

"ไงคะคุณเพื่อนสุดแซ่บ"

เสียงใสร่าเริงเอ่ยทักทันทีที่ภาพเดินไปถึงโต๊ะที่ลูกนัชนั่งจองไว้รอ

"เหนื่อยมาก วันนี้โดนคุณเลขาคนเก่งอัดข้อมูลซะแทบอ้วก"

ภาพบ่นพลางทำหน้ายู่ก่อนนั่งลงตรงข้ามเพื่อน

"ขนาดนั้นเลยนะ"

ลูกนัชถามก่อนยื่นแก้วคอกเทลสีสวยที่ภาพชอบให้ ภาพหยิบมาก่อนจะจิบลงคอเบาๆอย่างพอใจ

"ยิ่งกว่าขนาดนั้นอีกเถอะ เหมือนจะให้ไปเป็นประธานแทนคุณพ่อเลย"

"ก็ไม่ใช่หรือไง"

"ใช่อะไรล่ะ พี่ชายก็มีตั้งสองคนเก็บไว้ทำอะไร เราเรียนงานเลขาก็จะตายละ"

ภาพบ่นก่อนจะเติมน้ำสีสวยลงคอเรื่อยๆอย่างกระหาย ยิ่งทำงานยิ่งไม่ค่อยมีเวลาออกมาเที่ยว

"จริงด้วย แกมีพี่ชายนี่นา เกือบลืมเลยนะเนี่ย"

ลูกนัชทำตาโตเมื่อนึกได้

"ใช่สิ ไปนานจนเราเองยังจะลืมเลย"

"แล้วเมื่อไรจะกลับอ่ะ ไม่มาดูธุรกิจต่อเหรอ"

"คงใกล้แล้วมั้ง เรียนจบตั้งนานละนี่"

"ว่าแต่แซ่บป้ะ พี่ชายแกอ่ะ"

ลูกนัชกระซิบเบาๆพลางจ้องรอคำตอบ

"แซ่บไม่แซ่บเค้าก็ไม่เอาแกหรอก"

"ยัยเพื่อนทรยศ เราออกจะสวยแซ่บเถอะ"

ลูกนัชทำหน้างอนสะบัดจนภาพวาดขำออกมา ก็น่าแกล้งแบบนี้ไง

"จ้า แม่คนสวยแซ่บ คนนั้นจ้องแกตาไม่กะพริบเลยนะ ไปมั้ย"

ภาพวาดส่งสายตาให้เพื่อนมองตามว่ามีหนุ่มหล่อแอบมองมานานแล้ว ลูกนัชหันไปมองก่อนจะได้รอยยิ้มเชิญชวนมาให้

"งานดีมาก แต่รออีกนิดเพิ่งมาถึงเอง เราอยากดื่ม"

ลูกนัชหันมาดื่มต่ออย่างสบายอารมณ์จนภาพวาดหมั่นไส้

"มั่นหน้าจริง ระวังคนอื่นคาบก่อนนะ"

"ก็คาบไป อย่างเราหาได้อยู่แล้วน่า"

ลูกนัชยักไหล่แบบไม่แคร์จนภาพวาดเบ้ปากใส่ในความมั่นหน้าของเพื่อน

"โทษครับ นั่งด้วยได้มั้ยเอ่ย"

เสียงทุ้มข้างๆทำให้ภาพวาดต้องหันไปมอง ก่อนจะพบกับหนุ่มหล่อยิ้มสวยตรงหน้า

"พอดีเพื่อนจะมาเพิ่มน่ะค่ะ ต้องขอโทษด้วยนะคะ"

ภาพวาดโกหกจนลูกนัชตาโต ไม่เข้าใจว่าจะปฏิเสธทำไม

"อา เสียดายจัง งั้นขอคอนแทคไว้ได้มั้ยครับ"

คนหล่อกล้ามโตทำหน้าเสียดายก่อนส่งมือถือให้ภาพวาดเพิ่มช่องทางติดต่อให้

"ได้ค่ะ ภาพวาดนะคะ ยินดีที่ได้รู้จัก"

ภาพวาดส่งมือถือคืนเมื่อใส่คอนแทคให้แล้ว วันนี้ไม่เอา แต่วันหน้าอาจจะอยากก็ได้นี่จริงมั้ย