3

ภาพวาดขยับตัวตื่นขึ้นด้วยความงัวเงีย ฤทธิ์แอลกอฮอลล์ทำเธอปวดหัวจนต้องนิ่วหน้า มือเล็กขยี้ตาเบาๆก่อนปรับสายตา ควานหามือถือที่วางไว้หัวเตียงก่อนจะพบว่าปาเข้าไปสิบโมงเช้าแล้ว

หลับลึกหลับนานเป็นตายเลยสินะ

ความรู้สึกโล่งๆเย็นๆที่สัมผัสผิวทำเอาต้องก้มดู ก่อนจะต้องตาโตตกใจเมื่อเห็นว่าชุดนอนร่นขึ้นมาจนเห็นแพนตี้ตัวน้อย ส่วนด้านบนก็หลุดลงไปกองใต้หน้าอกอวดเต้าใหญ่อยู่จนต้องรีบดึงขึ้น

ถึงจะอยู่คนเดียวแต่การแก้ผ้านอนก็แปลกเกินไป แล้วความทรงจำเลือนรางเมื่อคืนก็ไหลเข้ามาในหัว เมื่อนึกได้ว่าเธอฝันลามกขนาดไหน

ขนาดแทบจะถอดเสื้อผ้าเลยสินะภาพวาด…

หลังจัดการอาบน้ำจนตื่นเต็มตา ภาพวาดก็ลากร่างล้าๆลงมาข้างล่างเพื่อหาอะไรทานเป็นมื้อแรกของวัน สายป่านนี้แม่บ้านคงออกไปทำอย่างอื่นกันหมดแล้วแน่ๆ เห็นทีคงต้องอุ่นอาหารเอาเอง

เท้าเล็กหยุดชะงักเมื่อถึงหน้าห้องครัวเล็กที่เอาไว้ทำอาหารแล้วได้กลิ่นกาแฟโชยมา เพราะมีแค่พ่อที่ดื่มนอกนั้นก็ไม่มีใครแล้ว

แต่เพราะว่าตอนนี้พ่อไม่อยู่ ภาพวาดถึงค่อยๆเดินเข้าไปด้วยความแปลกใจ ก่อนจะพบใบหน้าด้านข้างที่แสนคุ้นเคยก้มลงอ่านหนังสือในมืออยู่

ที่คุ้นเคยเพราะส่องในไอจีทุกวัน แต่มันจะเป็นไปได้ยังไงที่จะมาอยู่ตรงนี้

ไม่เห็นมีใครบอกเลยว่าจะกลับมา…

"ไง.."

เสียงทุ้มเอ่ยทักพร้อมใบหน้าหล่อเหลาที่หันมายิ้มบางให้ ภาพวาดตะลึงอย่างทำตัวไม่ถูก ก็ไม่ได้ทำใจมาก่อนว่าจะเจอ และไม่คิดว่าพอเจอตัวจริง จะแซ่บยิ่งกว่าในรูปขนาดนี้…

ไม่ยุติธรรมเลย หายไปตั้งกี่ปีพอจะมาก็ทำเอาตกใจขนาดนี้เลยนะ

"ช็อกไปแล้วเหรอครับ คุณน้องสาว.."

เสียงกระซิบทุ้มต่ำชิดใบหูทำเอาภาพวาดสะดุ้งหันมาจนจมูกฝังลงแก้มของคนที่ก้มมาใกล้

"อ้ะ!"

"โห...ทักทายกันแรงจัง เขินเลยนะเนี่ย"

หน้าหล่อที่เหมือนกันเป๊ะกับคนที่โต๊ะ เอ่ยยิ้มๆอย่างล้อเลียนจนภาพวาดหน้าขึ้นสี

"เลิกเล่นได้แล้ว มากินข้าวกันสิ"

"เปลี่ยนจาก กินข้าว เป็นกินกันได้มั้ยวะภีม"

"เก็บนอมึงก่อนภาม อย่าทำไก่ตื่น"

ภีมพูดหน้านิ่งแต่มุมปากยกยิ้มเบาๆอย่างร้ายกาจ