บทที่ 152 ตาต่อตา ฟันต่อฟัน

ภายใต้สถานการณ์ที่ล่อแหลมอันตรายของสตูดิโอ ต่อให้เธอจะหยิ่งยโสแค่ไหน ก็ยังต้องเห็นแก่เงินเป็นหลักอยู่ดี

“พอได้แล้ว ความกดดันสูงก็แล้วยังไง จะมาเสแสร้งอะไรต่อหน้าของฉันล่ะ”แต่ความสงบนิ่งที่รสิกาฝืนทำออกมาในตอนนั้นกลับถูกติรณามองออก

พวกเธอสองคนรู้จักเป็นเพื่อนกันมาตั้งหลายปีแล้ว เธอจะไม่รู้ความคิดภายในใจตอนนี้ของรสิกาได้ยังไงกันล่ะ

เป็นอย่างที่คิดเอาไว้ หลังจากที่ติรณาพูดประโยคนี้ออกมาแล้ว รอยยิ้มที่สงบใจเย็นบนใบหน้าของรสิกาก็จางหายไปจนหมด

รสิกาเดินมาถึงมุมตรงทางเดิน ค่อยๆนั่งช้าๆ สุดท้ายก็ตัดสินใจนั่งลงไปบนพื้น เผยให้เห็นถึงสีหน้าเศร้าซึมอย่างชัดเจน“ปู่ของถนิตไม่เห็นด้วยที่จะให้ฉันคบกับเขามาโดยตลอด ก่อนหน้าที่ยังไม่ได้เปิดเผยต่อสาธารณะเขาก็แค่แอบใช้แผนการกับฉันเท่านั้น ตอนนี้จู่ๆเปิดเผยต่อสาธารณะ เขาก็น่าจะไม่ทันตั้งตัวทำอะไรไม่ถูกอยู่เหมือนกัน”

แต่ท่านเฉลิมสิทธิ์เป็นคนยังไงนั้น รอเขาได้สติกลับมา จะต้องลงมือจัดการจนรสิการับมือไม่ทันอย่างแน่นอน

ติรณาไม่ได้ตอบกลับทันที แต่ใช้โทรศัพท์ค้นหาข่าวข้อมูลของเรื่องนี้

เป็นอย่างที่คิดเอาไว้มีพวกสื่อบางสำนักเริ่มรายงานแล้ว

ส่วนชื่อพาดหัวที่สะดุดตาที่สุดก็มีอยู่แล้วอย่างไม่ต้องสงสัย สตูดิโอของรสิกาตอนนี้กำลังตกอยู่ในสภาวะที่ยากลำบาก เพื่อที่จะได้รับความสนใจเธอถึงกับต้องลากถนิตมาเกี่ยวข้องด้วย

ถึงยังไงความแตกต่างระหว่างรสิกากับถนิตก็ไม่ใช่น้อยๆ

ยังมีบางส่วนที่ดึงเอารูปภาพที่รสิกากับบรู๊คขึ้นพาดหัวข่าวด้วยกันก่อนหน้านี้ออกมาจนหมดอีกด้วย วางรวมด้วยกันแล้วยิ่งสามารถอธิบายถึงบทบาทของรสิกาที่แสดงในเรื่องนี้มากขึ้นไปอีก

ข่าวฉาวกับบรู๊คเมื่อครั้งก่อนก็ทำให้สตูดิโอของเธอฟื้นกลับขึ้นมาอีกครั้งได้แล้ว แต่ต่อมาก็ค่อยๆเสื่อมถอยลงช้าๆเนื่องจากจรณินทร์พาตัวทีมงานหลักคนสำคัญไป ตอนนี้ก็มามีส่วนเกี่ยวข้องกันกับถนิตอีก แน่นอนว่าต้องมีพวกชาวอินเทอร์เน็ตที่ต่อว่ารสิกาว่าหน้าไม่อายอยู่แล้ว เป็นประเภทที่ชอบเอามาเชื่อมโยงความสัมพันธ์เข้าด้วยกัน

ติรณารู้สึกมองรายงานพวกนี้ต่อไปไม่ได้แล้ว ปิดโทรศัพท์ไปทันที ก่อนจะเดินมาอยู่ตรงหน้าของรสิกา

“พวกชาวอินเทอร์เน็ตในตอนนี้แทบจะเป็นแบบนี้เหมือนกันหมด ตราบใดที่ไม่สมดั่งใจพวกเขาก็จะด่าทอต่อว่า เธอเองก็อย่าไปสนใจเลย วันเวลาเป็นของตัวเราเอง ไม่ต้องไปสนใจว่าคนอื่นจะพูดยังไง”

รสิการู้ว่าติรณากำลังปลอบเธอ แต่ในตอนนี้เธอก็ฟังอะไรไม่เข้าหูทั้งนั้น

สำหรับรสิกาแล้ว เรื่องนี้ตราบใดที่มีคนที่มีเจตนาไม่ดีแอบดำเนินการเล็กน้อยอยู่เบื้องหลัง ไม่นานก็จะรู้กันไปทั่วทุกสารทิศอย่างแน่นอน

ผลลัพธ์แบบนี้ก็คือรสิกาใกล้จะเลิกงานแล้วด้านล่างของสตูดิโอล้วนแต่เป็นนักข่าวที่ถูกยามรักษาความปลอดภัยของตึกขวางรั้งเอาไว้ แม้แต่ประตูหลังก็ยังถูกพวกนักข่าวอัดเอาไว้จนเต็มไปหมด ถ้าไม่ได้คำตอบก็จะไม่มีทีท่าว่าจะกลับไป

ในตอนที่รสิกามองดูพวกนักข่าวกองนั้นแล้วกำลังคิดว่าจะหนีไปยังไงอยู่นั้น โทรศัพท์ของเธอก็ดังขึ้นมา

เบอร์นั้นเป็นเบอร์ที่ไม่ได้โทรมานานมากแล้ว เจ้าของเบอร์หมายเลขนั้นกลับทำให้รสิการู้สึกเกลียดสุดๆ

“คุณนันท์นรี”รสิการับสาย ก่อนจะส่งเสียงพูดออกมาจนแทบจะกัดฟันกรอดๆ

พอได้รับสายของนันท์นรีในตอนนี้ รสิกาเดาได้แล้วว่าเรื่องระหว่างตัวเองกับถนิตใครเป็นคนเผยแพร่ออกมา

จริงๆแล้วเธอไม่จำเป็นต้องโกรธเลยแม้แต่นิดเดียว เธอเป็นศัตรูกับนันท์นรีมาโดยตลอด การที่ศัตรูรู้จุดอ่อนของตนเอง แน่นอนว่าไม่มีความจำเป็นที่จะต้องช่วยตนเองปิดบังอยู่แล้ว

ที่นันท์นรีทำแบบนี้ ก็ถือว่าเป็นกลยุทธ์แบบหนึ่งเหมือนกัน

แต่แค่ว่าตอนนี้ตระกูลสิทธิอัศวกุลถูกเล่นงานอย่างน่าอนาถขนาดนั้น เธอไม่ยอมไปประนีประนอมกับคอสโม แต่กลับมาตามเกาะแกะพัวพันเธอทำไมกัน?

“เซอร์ไพรส์ที่ฉันส่งให้กับคุณ ชอบไหมล่ะ?”นันท์นรีพูดขึ้นอย่างนิ่งเฉย

“หึ”รสิกายิ้ม“ฉันควรจะต้องขอบคุณคุณมากกว่านะ”

“อ้อ?”

“ถ้าไม่ใช่เพราะว่าคุณ ฉันก็ไม่รู้จริงๆว่าเมื่อไรถึงจะได้เปิดเผยความสัมพันธ์กับถนิตต่อสาธารณะ”รสิกาหัวเราะหึๆก่อนจะพูดขึ้น“ดังนั้นต้องขอขอบคุณคุณนะ ว่างเมื่อไร ฉันจะขอเชิญคุณทานข้าวแล้วกัน?”