บทที่ 2 ถูกสามีทำร้ายร่างกาย

มีข่าวลือในเมืองซีว่าสามารถยั่วยุใครก็ได้ แต่ไม่สามารถยั่วยุตระกูลวัชรเดชานนท์ได้

หากจำเป็นต้องยั่วยุตระกูลวัชรเดชานนท์ ก็อย่าไปยั่วยุถนิต

ปีนี้ถนิตอายุ 28 ปี เมื่อสองปีก่อนวัชรเดชานนท์กรุ๊ปกำลังจะล้มละลาย แต่หลังจากเขารับช่วงต่อวัชรเดชานนท์กรุ๊ปแล้ว เวลาเพียงสองปีเขาสามารถทำให้บริษัทฟื้นขึ้นมาใหม่ และแข็งแกร่งกว่าวัชรเดชานนท์กรุ๊ปเดิม ดังนั้นคนภายนอกจึงเรียกขานเขาว่าคุณถนิต

รสิกากลืนไวน์แดงด้วยความลำบาก กำลังจะหยิบโทรศัพท์ด้วยมือที่สั่น และทันใดนั้นหน้าจอก็สว่างขึ้น เป็นสายของติรณา

"ฮาโหล......"

"ฉันซื้อของให้เธอแล้ว ของจะมาถึงพรุ่งนี้ เธอจะมารับเมื่อไหร่? หรือจะให้ฉันส่งไป?" ติรณาไม่ได้รู้สึกถึงความผิดปกติจากน้ำเสียงของรสิกา

"ฉันจะไปเอาเอง" รสิกายังคงจมอยู่ในความรู้สึกกลัวถนิต "นี่ ขอถามหน่อย เธอรู้จักถนิตไหม?"

"คุณถนิต ไม่มีใครไม่รู้จักหรอก" ติรณาถามว่า "ทำไมจู่ ๆ ถึงถามเขาล่ะ? อย่างไรก็ตาม คุณถนิตยังโสด ถ้าเธออยากหาผู้ชายเพื่อทำให้ชญตว์โกรธ ฉันคิดว่าคุณถนิตเป็นทางเลือกที่ดี"

"ฉันวางสายก่อน........" รสิกาวางสายด้วยมือที่สั่นเทา จากนั้นมองไปยังผ้าปูที่นอนที่ตนเองนอนกับถนิตเมื่อสักครู่ และปิดหน้าด้วยความขมขื่น

จบแล้ว ตอนนี้เธอขี่บนหลังเสือแล้วลงยาก เธอแค่หวังว่าถนิตจะจำตนเองไม่ได้!

เพราะว่ารอบตัวเขาต้องมีผู้หญิงมากมาย ยกตัวอย่างเช่นผู้หญิงเมื่อสักครู่

ขณะที่รสิกากำลังคิดฟุ้งซ่าน โทรศัพท์ของเธอก็ดังขึ้นมาอีกครั้ง เธอหยิบขึ้นมาและเห็นว่าเป็นสายจากชญตว์

เมื่อเธอเห็นชื่อโชว์เป็นคำว่าสามี ร่างกายของรสิกาสั่นสะท้าน แม่งฉิบหายช่างน่าขยะแขยงจริง ๆ

"ฮาโหล" รสิการับสายด้วยน้ำเสียงเย็นชา

ชญตว์ถามด้วยความไม่พอใจ "ตอนนี้มันกี่โมงแล้ว? ทำไมคุณยังไม่กลับบ้านอีก?"

"ฉันมีธุระ คืนนี้จะไม่กลับบ้าน" รสิการะงับความโกรธของตนเอง และพยายามพูดกับชญตว์ด้วยน้ำเสียงที่สงบ

ถ้าเป็นเมื่อก่อน ชญตว์จะต้องสามารถรับรู้ถึงความผิดปกติของรสิกาได้ แต่ตอนนี้ใจของเขาอยู่ที่คนอื่นแล้ว ถึงแม้ว่ารสิกาตาย เขาคงจะไม่เสียน้ำตาให้เธอแม้แต่หยดเดียว บางทีเขาอาจจะรู้สึกดีใจด้วยซ้ำ

"แม่มาเยี่ยม พรุ่งนี้คุณกลับบ้านเร็วหน่อย" ชญตว์กล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบ แล้ววางสาย

เมื่อได้ยินประโยคสุดท้าย ทำให้รสิกาอึ้งอยู่ครู่หนึ่ง แม่ของชญตว์มาที่บ้าน นั่นหมายความว่าพวกเขากำลังจะถูกเร่งให้มีลูกอีกครั้ง

พวกเขาแต่งงานมาสามปีแล้ว แต่รสิกาไม่ท้องสักที ดังนั้นจึงทำให้แม่สามีรู้สึกไม่พอใจเธอมาก แล้วยังพูดว่าถ้าเป็นสมัยโบราณ สามีสามารถมีเมียน้อยได้ เมื่อก่อนรสิกาแค่รับฟังเท่านั้น แต่ตอนนี้เธออยากจะเยาะเย้ย

เธอจำได้ว่าก่อนหน้านั้นเธอโทรไปหาชญตว์หลายครั้ง แต่แม่สามีเป็นคนรับสายตลอด เกรงว่าแม่สามีคงรู้เรื่องชญตว์มีชู้ ซึ่งเธอน่าจะเขาช่วยปกปิดเอาไว้

*

เช้าวันรุ่งขึ้น รสิกาขับรถกลับไปที่บ้าน และหลังจากเธอเดินเข้าไปในบ้าน เธอก็ได้ยินแม่สามีพูดกับชญตว์

"เมื่อไหร่พวกแกสองคนจะหย่า? แต่งงานมาก็สามปีแล้วแต่เธอไม่ท้องสักที ชักช้ารีรอไม่ได้แล้วน่ะ!"

"ไม่ต้องรีบ ตอนนี้ยังไม่ถึงเวลา" ชญตว์กล่าว

รสิกาขมวดคิ้วจนแน่น คำพูดของชญตว์หมายความว่า.....เขาวางแผนจะจัดการเธอเหรอ?

เธอเจตนากระแทกประตูเสียงดัง คนสองคนที่กำลังคุยอยู่ในห้องรับแขกก็เงียบทันที

"เมื่อคืนคุณไปไหน ถึงได้ไม่กลับบ้าน?" แม่สามีถามด้วยสีหน้าเย็นชา "ปล่อยให้ชญตว์อยู่บ้านคนเดียว ถ้าพวกคุณมีลูกมันก็แปลกแล้ว"