บทที่ 404 เจ้าสำนัก

คำพูดของเขาเกือบทำให้รสิการ้องไห้

เขาเป็นผู้ชายที่อ่อนโยนและจิตใจดี แต่เธอกลับทำร้ายเขาแบบนี้

“งั้นเรานัดเจอดีกวา เรื่องนี้ซับซ้อนเกินไป คุยโทรศัพท์ไม่ชัดเจน” รสิกาพูด

“ครับ!” ได้ยินว่าจะได้เจอกัน น้ำเสียงของกรานต์ก็ดูผ่อนคลายขึ้นไม่น้อย

หลังจากวางสาย รสิกาก็ทานอาหารเช้าไม่ลงแล้ว เธอยังคงนึกถึงเรื่องของกรานต์ นีรชาก็เดินเข้ามา

“พี่รสิกา…”

เธอเดินเข้ามานั่งตรงข้ามกับรสิกาด้วยสีหน้าแปลกๆ “เมื่อกี้กรานต์โทรมาเหรอคะ?”

“เธอได้ยินเหรอ?” รสิกาเงยหน้าขึ้นถามเธอ

“ได้ยินนค่ะ” นีรชาพูด “ฉันไม่ได้หูหนวกซะหน่อย”

ก่อนติรณาแต่งงานทุกคนมากินอาหารเย็นด้วยกัน นีรชายังไม่รู้สึกว่ากรานต์คิดอะไรกับรสิกา แต่บทสนทนาของรสิกาและกรานต์เมื่อกี้ ทำให้เธอรู้สึกว่าเรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องธรรมดา

“อย่าเล่าเรื่องนี้ให้พี่ชายของเธอฟังนะ” รสิกาเกาคิ้วตัวเองและพูดอย่างเคร่งขรึม

ถนิตเป็นคนขี้หึง ถ้าเขารู้เรื่องนี้ ต่อไปเขาคงไม่มีทางให้เธอไปเจอกรานต์อีกแน่นอน

ครั้งก่อนพวกเขาสองคนก็ทะเลาะกันเพราะเรื่องนี้ แต่ตอนนั้นรสิกามั่นใจ คิดว่ากรานต์ไม่มีทางชอบตัวเอง

แต่คำพูดในโทรศัพท์เมื่อกี้ ทำให้รสิกาไม่รู้ว่าควรทำยังไงจริงๆ

“ไม่ต้องห่วง ฉันจะบอกเขาทำไม” นีรชาพยักหน้า “แต่ว่า ฉันคิดไม่ถึงจริงๆว่ากรานต์จะชอบพี่”

เห็นรสิกามองตัวเอง นีรชาก็รีบอธิบาย “ฉันหมายความว่า พวกพี่สองคนดูเหมือนพี่น้องกันมากกว่า ไม่เหมาะสมกันเลย”

“ฉันรู้อยู่แล้วว่าไม่เหมาะสมกัน” รสิกาถอนหายใจ

แต่เธอไม่อยากทำร้ายคนดีๆอย่างกรานต์

เหมือนกับที่เธอปฏิเสธบรู๊ค มันทำให้เธอไม่สบายใจตั้งนาน

“แล้วเขาจะช่วยเราไหม?” นีรชาถามอีกครั้ง

“อืม” รสิกาพยักหน้า “พรุ่งนี้นัดเจอกัน”

“แล้วเราจะไปไหม?”

“เธอกล้าไม่ไปเหรอ?” รสิกาขู่เธอ

“รู้แล้วค่ะรู้แล้ว” นีรชายิ้ม

“เอ่อใช่ เรื่องที่เธอจะไปฝรั่งเศส พี่ของเธอไม่มาคุยกับเธอเหรอ?” จู่ๆรสิกาก็นึกขึ้นได้ว่าคริสต์มาสนี้นีรชาจะไปฝรั่งเศส

“ยังเลย” นีรชาพูด “ช่วงนี้เขาคงยุ่งมาก ไม่มีเวลาสนใจเรื่องของฉันเลย”

ก็จริง ช่วงนี้ทุกคนกำลังยุ่งอยู่กับเรื่องของอีฟ ถนิตจังไม่มีเวลาสนใจนีรชา

เรื่องที่จะไปเจอกรานต์ รสิกาเล่าให้ถนิตฟังตอนเย็น

ตอนนี้ถนิตอาบน้ำเสร็จแล้ว เขากำลังเอนตัวอ่านหนังสืออยู่บนเตียง รสิกานั่งเช็ดหน้าอยู่หน้าโต๊ะเครื่องแป้ง

ได้ยินว่าเธอจะไปหากรานต์ ถนิตก็เงยหน้าขึ้นมามองเธอ “ไปหาเขาทำไม?”

“เขาได้ยินเรื่องของอีฟ อยากเข้าใจที่ไปที่มา เขาอยากช่วยเรา” รสิกาไม่กล้าหันหน้าไปมองเขา กลัวเขามองสีหน้าตัวเองออก

เรื่องของคอมเม้นต์ถูกถนิต และคมสันจัดการแล้วชั่วคราว แต่ถ้าไม่รีบจัดการเรื่องนี้ ลบคอมเม้นต์ได้ดีแค่ไหนก็ไม่มีประโยชน์

แล้วอีกอย่าง ใกล้จะขึ้นศาลแล้ว ถ้ายังไม่มีหลักฐานอะไรที่แน่ชัด อีฟคงจะแย่

ดังนั้นเมื่อถนิตได้ยินว่ากรานต์อยากช่วยเธอ เขาอ้าปากอยากจะพูดอะไรบางอย่าง แต่คำพูดติดอยู่ที่ปาก เขากลับไม่พูดมันออกมา เขาก้มหน้าลงอ่านหนังสือของตัวเองต่อ

รสิกาไม่ได้ยินถนิตพูดอะไร เธอก็หันไปมองเขาด้วยความสงสัย “คุณไม่มีอะไรจะพูดเหรอ?”

“ผมควรพูดอะไร” เขาถามกลับ