บทที่ 403 ผมช่วยคุณได้ไหม

คิดแบบนี้ มันเป็นไปได้จริงๆ

รสิการีบขึ้นไปบนรถแล้วกลับบ้าน เมื่อถนิตกลับมาเธอก็จะเล่าเรื่องนี้ให้เขาฟัง

ช่วงนี้ทิมทิมไม่ได้ไปโรงเรียน เดิมทีจะจ้างติวเตอร์มาสอนเขาที่บ้านแต่ก็ล่าช้าเพราะเรื่องของอีฟ จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่ได้ติดต่อ

แต่ตอนนี้มีนีรชา ไม่มีปัญหาอะไร อย่างน้อยเธอก็จบจากมหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียง ความรู้ระดับอนุบาลไม่ใช่เรื่องยากสำหรับเธอ

เมื่อเธอกลับมาถึงบ้าน นีรชากำลังดูรสิกาอ่านหนังสืออยู่

“พี่รสิกากลับมาแล้วเหรอ” นีรชาได้ยินเสียงเปิดประตู เธอลุกขึ้นเดินไปห้องนั่งเล่น จากนั้นก็เห็นรสิกากำลังยืนเปลี่ยนรองเท้าอยู่ทางเข้า

“ที่บ้านเป็นยังไงบ้าง?” รสิกาถอดเสื้อคลุมออกแขวนบนราวแขวน เธอยิ้มแล้วถาม

“ปกติดี เราเข้ากันได้ดี” นีรชาพูด

“ทิมทิมทำอะไรอยู่?”

“อ่านหนังสืออยู่”

“โอเค ฉันไปทำอาหารก่อน” รสิกาเห็นว่ามันค่ำแล้ว ถนิตก็คงใกล้เลิกงานแล้ว

นีรชาไม่ได้กลับไปที่ห้อง เธอเดินตามรสิกาเข้าไปในห้องครัว “พี่รสิกา สถานการณ์วันนี้เป็นยังไงบ้าง”

“ไม่มีอะไร” รสิกาไม่รู้ว่าจะบอกว่าได้เรื่องหรือไม่ได้เรื่อง

เรื่องราวดูเหมือนจะเริ่มชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ แต่เธอยังคงรู้สึกว่ามันซับซ้อน ทำให้คนที่ติดอยู่ข้างในถอนตัวไม่ขึ้น

“ฉันเห็นหนังเรื่องใหม่ของอีฟบนโซเชียล ดูเหมือนจะถ่ายใหม่” นีรชาหยิบขวดน้ำมาดื่ม เอนตัวพิงเคาน์เตอร์แล้วพูดกับรสิกา

“หนังเรื่องใหม่?” รสิกาตกใจ จากนั้นก็จำได้ว่ามันคือหนังเรื่องใหม่ที่เธอเพิ่งจะปิดกล้องก่อนเกิดเรื่องไม่นาน

“เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น เธอคงไม่ได้กลับไปเล่นต่อแล้วใช่ไหม?” นีรชาพูด

“อืม...” รสิกาตอบกลับด้วยความไม่สบายใจ

แต่ว่าอีฟคิดหาทางออกไว้แล้ว เธอจึงไม่จำเป็นต้องเป็นห่วงอนาคตของอีฟมากเกินไป

......

ตอนเย็น ก่อนเข้านอน รสิกาพูดเรื่องที่ตัวเองสงสัยกับถนิต

“หมายความว่า...คุณสงสัยสาวิตรีเหรอ?” ถนิตถาม

“ทันทีที่เกิดเรื่องขึ้นกับอีฟ สิ่งของที่เธอเคยเป็นพรีเซนเตอร์ก็ตกไปอยู่ในมือของสาวิตรี ฉันเลยคิดว่า สาวิตรีต้องเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้แน่นอน” รสิกาพูด

“แล้วคุณอยากให้ผมช่วยคุณยังไง?”

จะทำยังไงมันทำให้รสิกาไม่กล้าพูด เธอลังเลอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดว่า “ส่งคนจับตาดูเธอ ถ้าเธอเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ เธอต้องไปเจอกับเด่นชัยแน่นอน”

สำหรับเรื่องที่พวกเขาเจอกันทำไม รสิกาไม่จำเป็นต้องพูดถนิตก็เข้าใจ

“โอเค” ถนิตจับมือที่อยู่นอกผ้าห่มของเธอกลับเข้าไปในผ้าห่ม “นอนเถอะ”

รสิการู้ว่าช่วงนี้เขาเหนื่อย เธอจึงไม่รบกวนเขาต่อและหลับตาลงอย่างรู้ความ

แต่เมื่อเธอหลับเธอมักจะฝันถึงอีฟ

ในใจของเธอ รู้สึกผิดต่ออีฟเป็นอย่างมาก

ความรู้สึกผิดนี้มันทำให้เธอนอนไม่หลับ

ไม่รู้ว่านอนไปนานแค่ไหน ถนิตหลับไปแล้ว แต่รสิกายังนอนไม่หลับ

เธอลืมตาจนถึงตีสามแล้วนอนหลับไป

ตื่นขึ้นมาตอนเช้า ถนิตออกไปทำงานแล้ว นีรชาและทิมทิมก็ตื่นแต่เช้าแล้วเหมือนกัน

รสิกานอนดึก ตอนนี้เธอรู้สึกมึนหัว ทำให้เธอไม่มีความอยากอาหาร

เมื่อเธอกำลังกินอาหารเช้ากรานต์ก็โทรมา

ทันทีที่รับสายกรานต์ก็พูดว่า “ผมรู้เรื่องของอีฟแล้ว ได้ยินว่าคุณก็มีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้?”