บทที่ 402 คนที่ได้รับผลประโยชน์มากที่สุด

คำพูดของศรัญทำให้รสิกาตกใจไปครู่หนึ่ง

เดิมทีเธอคิดว่าตำรวจเห็นแก่ตัว แต่คิดไม่ถึงว่าศรัญจะ... ช่วยพวกเธอคิดหาวิธี

“คุณตำรวจ คุณก็คิดว่าอีฟมีเสี่ยเลี้ยงเหรอคะ?” รสิกาถาม

ถึงแม้เมื่อกี้อีฟไม่ได้อธิบายอะไร แต่รสิกาก็พอจะเดาออกว่าที่เธอรู้เรื่องข่าวลือข้างนอกพวกนั้น ก็เพราะว่ามีเจ้าหน้าที่ข้างในพูดต่อหน้าเธอ

บนโลกใบนี้ไม่เคยขาดแคลนพวกที่ชอบสอดรู้สอดเห็นเรื่องชาวบ้านอยู่แล้ว และแน่นอนว่าต้องมีคนเยอะเย้ยเธอ

“อะไรนะครับ?” ศรัญตกใจ

รสิกาพูด “ฉันรู้จักอีฟมาหลายปี เธอเป็นคนแบบไหนฉันรู้ดีที่สุด เรื่องนี้ถึงแม้ว่าเราจะไม่มีหลักฐาน แต่เด่นชัยคือคนที่น่าสงสัยมากที่สุด”

“อย่างนั้นพวกคุณต้องหาหลักฐานที่มีประโยชน์กับเธอให้เจอก่อนขึ้นศาล” ศรัญครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดว่า “ผมบอกได้แค่นี้ครับ”

“แค่นี้ก็พอแล้วค่ะ” รสิกายิ้ม “ฉับขอบคุณคุณแทนอีฟ”

ศรัญไม่พูดอะไรอีก พวกเขาสองคนออกไปจากสถานีตำรวจเงียบๆ

เรื่องแบบนี้ถึงแม้จะพูดง่าย แต่การหาหลักฐานที่ เด่นชัยส่งคนมาทำร้ายอีฟมันกลับไม่ใช่เรื่องง่าย

ตอนนี้แม้แต่ ถนิตก็ยังไม่มีวิธี

เขาคิดที่จะไปเจอกับ เด่นชัย แต่ เด่นชัย รู้ความสัมพันธ์ระหว่างเขากับอีฟตั้งนานแล้ว เขาไม่ยอมแม้แต่จะเจอหน้าถนิต

รสิกาเคยไปเยี่ยมชยทัตที่โรงพยาบาล ดูเหมือนว่าเขาคงจะฟื้นขึ้นมาไม่ได้แล้วจริงๆ

ถึงแม้เขาฟื้นขึ้นมาไดม่ได้จะเป็นเรื่องดี แต่เมื่อคิดว่าอีฟต้องมาเป็นแพะรับบาปให้ตัวเองแบบนี้ รสิกาก็รู้สึกไม่สบายใจ

เธอรู้ว่าอีฟอยากจะช่วยเธอ แต่มันไม่ยุติธรรมกับอีฟ เธออาจจะถูกตัดสินจำคุกตั้งหลายปีเพราะชยทัตคนเดียว

แต่ไปหาเด่นชัยไม่ได้ รสิกาคิดว่าต้องเข้าทางคนใกล้ตัวเขา

เขาไม่มีทางลงมือทำเรื่องแบบนี้ด้วยตัวเองแน่นอน อย่างนั้นคนใกล้ตัวของเขา อาจจะรู้อยู่บ้าง

แต่อยากจะยุยงคนใกล้ตัวของเด่นชัยไม่ใช่เรื่องง่าย

รสิกาใช้ความพยายามไปไม่น้อยในการหาคนคนหนึ่งจนเจอ ชักแม่น้ำทั้งห้ามาพูดเขาถึงได้ยอมมาเจอเธอ

ก่อนออกเดินทางรสิกาบอกถนิตก่อน จากนั้นก็ไปหาคนคนนั้น

ระหว่างทางไปเธอก็คิดว่า ถ้าคนคนนั้นยอมพูดเรื่องของเด่นชัย อย่างนั้นอีฟก็รอดแน่นอน

หัวใจของเธอเต็มไปด้วยความหวัง แต่เมื่อไปถึงที่นั่นเธอถึงเห็นว่า คนที่รอเธออยู่ไม่ใช่ลูกน้องของ เด่นชัย แต่กลับเป็นชรริน

ทันทีที่เห็นชรริน รสิการู้สึกว่าตัวเองถูกทุบที่หัวอย่างแรง ทำให้เธอหยุดนิ่งไปครู่หนึ่ง แล้วค่อยๆได้สติกลับมา

“ทำไมเธอถึงมาอยู่ที่นี่” รสิกากัดฟันถาม

“ทำไมฉันถึงมาอยู่ที่นี่ไม่ได้?” ชรรินยิ้มอย่างแผ่วเบา “ทำไมเหรอ เจอฉันเธอผิดหวังมากเหรอ?”

รสิกากำหมัดแน่น เธอพูดอย่างเย็นชา “อย่าบอกนะว่าเธอมีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้”

“มันทำให้เธอไม่พอใจ ทำไมฉันจะไม่พูดล่ะ” เธอพูด

“ชรริน!” รสิกากัดฟันพูดเบาๆ “ถ้าเธออยากจัดการฉัน ฉันพร้อมตลอด แต่ไม่ใช่ตอนนี้!”

ตอนนี้สิ่งที่สำคัญที่สุดคืออีฟ เธอไม่ยอมให้ใครมาทำลาย โดยเฉพาะชรริน!

“วันนี้ฉันอารมณ์ดี ฉันอยากจัดหารเธอวันนี้ แล้วจะทำไม?” ชรรินยิ้ม “หรือว่า เธอจะแจ้งตำรวจมาจับฉันเหรอ?”

รสิกากัดฟัน เธอยากให้ชรรินหายไปต่อหน้าต่อตาเธอตอนนี้

“นั่งลงสิ” ชรรินเอนหลังพิงเก้าอี้ “ทำไมกัน ไม่อยากฟังว่าฉันคิดยังไงกับเรื่องของอีฟเหรอ?”

บนใบหน้าของเธอมีรอยยิ้ม เธอเสียเปรียบให้รสิกาตั้งหลายครั้ง ในที่สุดเธอก็ได้เอาคืน แน่นอนวาเธอต้องโอ้อวดต่อหน้ารสิกา