บทที่ 406 จำคุกสามปี คุมประพฤติสามปี

“งั้นภารกิจฉันเสร็จแล้ว ฉันวางก่อนนะ คุณพักผ่อนเร็วหน่อยล่ะ” กรานต์หัวเราะเบาๆ ในโทรศัพท์ จากนั้นก็วางสาย

รสิกาวางโทรศัพท์ลง กอดขาสองข้างนั่งบนเตียง เธอมักรู้สึกผิดต่อกรานต์ เมื่อกี้เสียงของเขาก็ฟังดูแปลกๆ

“คิดอะไรอยู่?” จู่ๆ ถนิตก็เดินมาตรงหน้าเธอ บีบปลายจมูกเธอขณะถามขึ้น

“คิดเกี่ยวกับกรานต์……” รสิกาตอบโดยไม่รู้ตัว พอพูดจบก็เห็นชายตรงหน้าทำหน้าหมองคล้ำ จึงรีบพูดขึ้นอีกครั้ง “ฉันหมายถึง เขาช่วยฉันเยอะมาก ฉันต้องหาโอกาสขอบคุณเขาสิ”

“ต้องขอบคุณแหละ” ถนิตพูดเสียงเข้ม

“งั้นรอแก้ปัญหาเรื่องนี้เสร็จแล้วค่อยขอบคุณ?” รสิกาถาม

“อืม” เขาตอบ

สีหน้าถนิตยังดูผิดปกติมาก รสิกาถอนหายใจ ก่อนจะโอบคอเขาแล้วจูบทันที

“นายหึงอะไรเนี่ย……” รสิกาพูดอย่างคลุมเครือ “ฉันเป็นของนายแล้วนะ……”

ถนิตไม่ตอบ กดรสิกาลงบนเตียงแล้วจูบรุนแรงทันที

อุณหภูมิร่างกายทั้งสองอุ่นขึ้นพร้อมกัน ไม่รู้เสื้อผ้าหล่นพื้นตั้งแต่เมื่อไร เธอได้ยินเสียงเหนียวเหนอะพูดขึ้นข้างหู “กลัวเธอหนี……”

ใช่แล้ว กลัวเธอหนี

ผู้ชายที่นิสัยดีกับเธอมีเยอะมาก ก็เลยกลัวเธอหนี

และความรักของเขาที่มอบให้เธอ ก็ไม่มากเท่ากับความเจ็บปวดที่เคยมอบให้เธอ

ดังนั้นถึงแม้ตอนนี้จะคบกันแล้ว ลูกก็มีแล้ว ในใจเขาก็ยังกังวลว่าจะสูญเสียสิ่งที่ได้มา กลัวว่าเมื่อไรที่ลืมตาขึ้นมา แล้วเธอจะหายไป

“ฉันไม่หนีหรอก” รสิกาได้ยินคำพูดเขา ดวงตาก็แสบร้อน กอดเขาแน่นยิ่งขึ้น

ได้มาอยู่เคียงข้างเขาแล้ว ให้ตายยังไงเธอก็ไม่ไปอีก

……

วันต่อมา รสิกาติดต่อศรัญก่อน

สำหรับเหตุผลที่ต้องติดต่อเขา อาจจะเป็นเพราะเธอค่อนข้างเชื่อใจศรัญล่ะมั้ง

รสิกาพบเจอศรัญที่หน้าสำนักงานกฎหมาย ต่อมาก็เข้าไปเจอทนายด้วยกัน

หลังจากทนายกับศรัญได้ยินเสียงนั้น ก็เบิกตากว้างด้วยความตกใจ

“บันทึกเสียงอันนี้ พลิกคดีได้แน่นอน” ทนายใจเย็นลงแล้วพูดขึ้น “แต่ตอนนี้ปัญหาคือ อำนาจยิ่งใหญ่ของเด่นชัย ถ้าเขาบอกว่าบันทึกเสียงอันนี้ปลอมขึ้นมา เกรงว่า……”

รสิกาเงียบไปสักพัก

ใช่แล้ว พวกเขาลืมสถานะเด่นชัยในเมืองเอไปเลย บันทึกเสียงของเขาแค่พูดออกมาตอนเมาเท่านั้น

อีกอย่างคนอย่างเขา จะไม่มีเส้นสายของตัวเองได้ยังไง ถ้าสุดท้ายแล้วเขาจู่โจมกะทันหันขณะที่เราเผอเรอ มันจะทำให้อีฟเสียเปรียบมาก

“ฉันจะพยายามเต็มที่เพื่อช่วยเธอ” ทันใดนั้นศรัญก็พูดขึ้น

รสิกามองเขาด้วยความประหลาดใจ

“ฉันเป็นตำรวจ หน้าที่ของฉันก็คือทำเรื่องพวกนี้” ศรัญอธิบาย

รสิกาถึงได้พยักหน้า “รบกวนคุณด้วยนะคะ”

ไม่ใช่ตำรวจทุกคนจะสมบูรณ์แบบเหมือนที่เขียนในนิยาย แต่ก็ไม่ใช่ตำรวจทุกคนที่จะแย่เหมือนที่โดนชาวเน็ตวิพากษ์วิจารณ์

หลังจากส่งหลักฐานให้ทนาย รสิกาก็ไปที่สถานกักกันอีกครั้ง

เมื่ออีฟรู้ว่ารสิกาเจอหลักฐานแล้ว เธอก็ตกตะลึง “พวกเธอเจอหลักฐานได้ยังไง?”

“จริงๆ แล้วเป็นการช่วยเหลือจากกรานต์” รสิกาพูด “เธอจำกรานต์ได้ไหม? กรานต์ เมื่อก่อนตอนอยู่เมืองซี เป็นพนักงานในสตูดิโอฉัน”

“จำได้อยู่แล้ว” อีฟพยักหน้า “เดี๋ยวถ้าฉันออกไปได้ ต้องขอบคุณเขาหน่อยแล้ว”