บทที่ 407 แล้วแต่เธอแล้วกัน

ตราบใดที่อีฟไม่มีการบันทึกแย่ๆ ในช่วงสังเกตการณ์ ถ้าอย่างนั้นสามปีต่อมาก็ไม่ต้องจำคุกอีก นี่เป็นเรื่องที่น่ายินดีสำหรับทุกคน

แต่สิ่งที่อีฟต้องทำในตอนนี้ ก็คือยกเลิกสัญญาบริษัทนายหน้าเดิมของตนก่อน

แค่คิดไม่ถึงเลยว่า มาถึงขั้นนี้แล้ว บริษัทเธอยังไม่ยอมให้เธอออกจากบริษัทเพราะสัญญายังไม่หมดอายุ หากบังคับยกเลิกสัญญา ต้องจ่ายค่าปรับจำนวนมากให้บริษัท

รสิกาได้ยินข้อมูลนี้แล้วเกือบปรี๊ดแตก เดิมทีแล้วเธออยากช่วยอีฟ แต่ยังไม่ทันได้ช่วยก็โดนแจ้งว่าจบสิ้นแล้ว

“เธอชดเชยไปแล้วเหรอ?” รสิกาคุยกับอีฟในโทรศัพท์ด้วยสีหน้าสับสน “ชดเชยไปทำไม? ตอนเธอเกิดเรื่องบริษัทนายหน้าไม่เคลื่อนไหวเลยสักนิด แถมยังอยากตัดขาดความสัมพันธ์กับเธอด้วย ตอนนี้ยังกล้ามาขอค่าชดเชยอีก ไอ้คนพวกนั้นมันไร้ยางอายเกินไปแล้ว!”

พอรสิกาคิดแล้วก็รู้สึกมันไม่คุ้มค่าแทนอีฟ ค่าชดเชยไม่ใช่เงินน้อยๆ ตอนนี้อีฟไม่มีงาน ถึงแม้ก่อนหน้านี้งานจะเยอะมาก แต่บริษัทนายหน้าต้องฉวยโอกาสนี้สูบเงินจำนวนมากจากเธอ

“วงการนี้มันก็แบบนี้แหละ” เทียบกับรสิกาที่ขุ่นเคืองใจในความไม่ยุติธรรมแล้ว อีฟดูใจเย็นมาก “จริงๆ ฉันคิดถึงผลลัพธ์นี้ตั้งแต่ตอนอยู่สถานกักกันแล้ว อีกอย่างค่าชดเชยก็ไม่เท่าไร เงินฝากฉันมีเยอะ”

“เฮ้อ……” รสิกาไม่รู้ว่าควรพูดอะไรดี “แล้วตอนนี้เธอจะทำยังไง?”

ประวัติของเธอต้องมีจุดด่างพร้อยจากการพิจารณาคดี และในช่วงปีนี้เธออาจจะหางานดีๆ ไม่ได้

ถึงแม้จะออกไปหางานทำก็คงโดนคนอื่นเยาะเย้ย

รสิกาคิดถึงตรงนี้แล้วรู้สึกแย่ เธอเคยอยากให้อีฟมาช่วยที่สตูดิโอตน แต่แบบนี้จะเป็นการทำลายศักดิ์ศรีเธอทางอ้อม รสิกาไม่อนุญาตให้ตัวเองทำแบบนี้ได้

“ฉันวางแผนว่าจะใช้แอคหลุมทวิตเตอร์ฉันทำพวกเรื่องแต่งหน้า” อีฟยิ้มขณะพูด “ถึงแม้แอคหลุมจะไม่ได้มีแฟนคลับเยอะเท่าแอคหลัก แต่ถ้าทำสำเร็จ ก็หาเงินได้มากเลยล่ะ”

“บิวตี้บล็อกเกอร์เหรอ?” รสิกาตกตะลึง เธอเคยได้ยินงานด้านบิวตี้บล็อกเกอร์อยู่เหมือนกัน ถึงมันจะหาเงินได้ไม่เท่ากับการที่หล่อนเป็นนักแสดง แต่เทียบกับชนชั้นเงินเดือนทั่วไปแล้วก็ถือเป็นรายได้ที่ดี “แต่มันต้องเปิดเผยใบหน้าไม่ใช่เหรอ?”

“ไม่เปิดเผยก็ได้” อีฟยิ้มขณะพูด “แค่จะหาเงินได้น้อยหน่อย แต่มันมากพอสำหรับฉัน”

หลังจากไม่เป็นนักแสดง เป็นได้แค่คนธรรมดา ชีวิตคนธรรมดาไม่ต้องใช้เงินฟุ่มเฟือยเท่านักแสดง

นอกจากนี้ เธออยู่ในวงการบันเทิงมาหลายปีแล้ว ชีวิตธรรมดาอยู่ภายใต้สปอตไลต์หลายปีโดยที่ไม่มีความเป็นส่วนตัวเลยสักนิด ถ้าเป็นตอนนี้ เธอสามารถทำสิ่งที่ตัวเองอยากทำได้อย่างแท้จริง

“งั้นก็ได้” รสิกาหายใจเข้าลึกๆ “สู้ๆ นะ ฉันจะสนับสนุนเธอ”

“ขอบคุณ” อีฟขอบคุณจากใจจริง

เกิดเรื่องจนถึงตอนนี้ อีฟก็โล่งอกสักที

หลังจากเรื่องราวของอีฟ รสิกาก็กลับมาทำงานที่สตูดิโอ ถึงแม้เรื่องราวก่อนหน้านี้รสิกาจะมีส่วนเกี่ยวข้องด้วย แต่สุดท้ายเธอก็เป็นแค่คนธรรมดา ใส่ร้ายอะไรมากไม่ได้ขนาดนั้น สตูดิโอก็เลยไม่ได้รับผลกระทบมากนัก

หลังจากเธอกลับมา การแสดงแฟชั่นโชว์ชั้นสูงธีมฤดูหนาวแผนเดิมก็ต้องใส่เข้าไปในกำหนดการ

เพราะเหตุผลที่ก่อนหน้านี้เธอไม่เข้าร่วมมาโดยตลอด ก็คือเสื้อผ้าที่ทุกคนออกแบบมันเหมือนๆ กัน อดิภาจึงให้เธอออกแบบชุดฟินาเล่

บางทีอาจจะเพราะเจอเรื่องเลวร้ายมาก่อนหน้านี้ เมื่อรสิกาจับพู่กันอีกครั้งก็พบว่าทัศนคติตัวเองแตกต่างกับเมื่อก่อนโดยสิ้นเชิง

ตอนนี้เธอสามารถเน้นความสนใจทั้งหมดให้อยู่กับการออกแบบเสื้อผ้าได้แล้ว

……

ตอนอีฟเกิดเรื่อง รสิกาเคยไหว้วานให้ถนิตส่งคนไปจับตาดูสาวิตรีเพื่อหาหลักฐานว่าเธอสมรู้ร่วมคิดกับเด่นชัย

ในช่วงเวลานั้นสาวิตรีไม่มีการติดต่อใดๆ กับเด่นชัย ทั้งคู่เหมือนไม่รู้จักกัน

แต่ต่อมาไม่นาน จู่ๆ คนที่ถนิตส่งไปก็ถ่ายภาพสองคนเข้าโรงแรมเดียวกันได้ แถมถ่ายตอนพวกเขาอยู่ห้องเดียวกันด้วย และอยู่ในนั้นทั้งคืน จนกระทั่งเช้าตรู่ฟ้าใกล้สว่างถึงค่อยออกมากันทีละคน