บทที่ 424 มีลูกอีกคนเถอะ

เป็นสายโทรศัพท์ของอีฟที่โทรเข้ามา รสิกาจึงยกโทรศัพท์ขึ้นรับสาย “อีฟ？มีอะไรหรือเปล่า？”

“สาวิตรีไม่ได้ก่อความวุ่นวายให้เธอใช่ไหม？”อีฟกล่าวขึ้นเป็นประโยคแรก

“เปล่านี่”รสิกากล่าวอย่างสงสัย “เกิดอะไรขึ้น？ เธอไปก่อกวนเธอหรือเปล่า？”

“อืม” น้ำเสียงของอีฟฟังดูแล้วไม่ดีเท่าไหร่นัก “แอคเคาท์สำรองของฉันถูกเธอเปิดเผยแล้ว”

“เป็นไปได้ยังไง？”รสิกากล่าวอย่างประหลาดใจ จากนั้นแนบโทรศัพท์ไว้ระหว่างหูและไหล่ของเธอ เธอเปิดหน้าเว็บและไปที่กูเกิ้ลค้นเกี่ยวกับข่าวของอีฟ

ตามคาดมีคนเอาแอคเคาท์สำรองของเธอออกมาเผยแพร่ ด้านล่างมีการประจานและกล่าวเสียดสี

เธอพยายามชะล้างตัวเองอย่างยากลำบากได้ระยะหนึ่ง แต่ตอนนี้ทุกอย่างพังทลายเพราะสาวิตรี

“เธอจับจุดอ่อนของสาวิตรีได้แล้วไม่ใช่เหรอ？”รสิกาถาม “ทำไมเธอกล้าทำเรื่องแบบนี้ได้？”

“ตอนแรกรูปภาพเหล่านั้นทั้งหมดถูกเก็บไว้ในคอมพิวเตอร์ของฉัน แต่ฉันก็ไม่รู้ว่าทุกอย่างในคอมพิวเตอร์ถูกลบไปตอนไหน ฉันไปหาคนให้มากู้คืนให้ด้วย แต่ก็กู้คืนไม่ได้ มันถูกลบออกไปจนหมด” อีฟกล่าวอย่างโกรธเคือง “เธอต้องหาแฮ็กเกอร์เพื่อมาแฮ็คคอมพิวเตอร์ฉันแน่！”

“แฮ็กเกอร์？”รสิกาตกตะลึง เธอไม่เคยเห็นแฮ็กเกอร์คนไหนที่เก่งกาจมากจนสามารถลบข้อมูลในคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคลจนหมดเกลี้ยงได้เลย

แต่เมื่อพูดถึงแฮ็กเกอร์ เธอก็จำได้ว่าข้อมูลของอนิญญาก็ถูกเปลี่ยนแปลงมาก่อน

เรื่องพวกนั้นน่าจะต้องทำโดยแฮ็กเกอร์แล้วล่ะ

ถ้าเพียงแต่เธอสามารถติดต่อแฮ็กเกอร์คนนั้นได้ เธอก็จะสามารถช่วยอีฟได้แล้ว

หากเป็นคนที่เชี่ยวชาญคอมพิวเตอร์ทั่วไปไม่สามารถกู้คืนได้ แล้วแฮกเกอร์ล่ะ？

นั่นมันก็ไม่แน่นะ

“หลังจากที่รูปภาพหายหมดแล้วแอคเคาท์สำรองของฉันก็ไม่ถูกเปิดเผยออกมา ต้องเป็นฝีมือของสาวิตรีแน่ ฉันก็เลยเป็นห่วงเธอ” อีฟกล่าว “เป้าหมายต่อไปของสาวิตรีคือเธอ เธอต้องระวังไว้ด้วยนะ ก็รู้ด้วยว่าเหตุการณ์ครั้งที่แล้วมีคุณถนิตเกี่ยวข้องด้วย เธอเป็นภรรยาของคุณถนิต เขาต้องไม่ปล่อยเธอเอาไว้แน่”

อาจกล่าวได้ว่าตอนนี้สาวิตรีเป็นพวกเดียวกับเด่นชัยแล้ว คนที่พวกเขาต้องลงมือตอนนี้คือธนิตและรสิกา แน่นอนเลยว่าหากรสิกาเดือดร้อน คนพวกนั้นทั้งคู่หากคงจะชอบใจ

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ รสิกาก็พลันมองนามบัตรใบนั้นบนโต๊ะของตนเองอีกครั้ง เธอเอ่ยถามอีฟ “พอพูดถึงเรื่องนี้แล้ว ก็นึกเรื่องอย่างอื่นขึ้นมาได้ เธอรู้จักณหทัยหรือเปล่า？”

“ณหทัย？”เสียงของอีฟพลันกระชับแน่นขึ้น หลังจากนั้นไม่นานเธอก็หัวเราะเสียงเย็นและกล่าวด้วยเสียงต่ำ “ไม่ใช่แค่รู้จักกันเท่านั้น เรายังคุ้นเคยกันดีด้วยซ้ำ”

เมื่อได้ยินเธอพูดเช่นนั้น ในใจรสิกาก็สัมผัสถึงลางสังหรณ์ที่ไม่ดี

วินาทีต่อมา ก็ได้ยินอีฟกล่าว“ตอนที่ฉันเกิดเรื่อง เธอเป็นคนแรกที่จะตีตัวออกหากจากฉัน”

“ณหทัย… คือผู้จัดการเดิมของเธอหรือเปล่า？”รสิกาตัวสั่นเล็กน้อย เธอไม่อยากจะเชื่อ

“ใช่ เธอเป็นผู้จัดการเดิมของฉัน มองไม่ออกหรอกใช่ไหม？”อีฟกล่าวเยาะเย้ยตัวเอง

ไม่เพียงแต่รสิกาที่มองไม่ออก แม้แต่ตัวอีฟเองก็คิดไม่ถึง

ในช่วงเวลาณหทัยติดตามอีฟ อีฟยังคงเป็นศิลปินที่มองไม่เห็นอนาคตเลย

ภาพจำที่เธอมีของรสิกาและอีฟ แม้ว่าเธอจะทำสิ่งต่างๆ อย่างเด็ดเดี่ยวจริงจัง แต่บุคลิกของเธอนั้นอ่อนโยนมา ทำให้รู้สึกถึงความเป็นกันเอง

แต่คงไม่มีใครคิดว่าเมื่ออีฟเกิดเรื่องขึ้น เธอก็เป็นคนตอบสนองต่อเรื่องนั้นเร็วที่สุด

ฟ้าดินรู้ดีว่าอีฟรู้สึกเจ็บปวดเพียงใด เมื่อเธอรู้ว่าณหทัยทำอะไรเอาไว้ตั้งแต่แรก

“และตอนนี้เธอก็เป็นผู้จัดการของสาวิตรีด้วย”อีฟยังคงทิ้งระเบิดต่ออีกลูก “เธอถามเรื่องณหทัยทำไมเหรอ？”

รสิการู้สึกหนาวเล็กน้อยในใจ เธอบีบนามบัตรใบสี่เหลี่ยมนั้นพลางกล่าว “เพราะว่าสาวิตรีต้องการจะซื้อเสื้อผ้าที่ฉันทำ และนามบัตรของณหทัยก็ถูกส่งมาให้ฉันที่นี่ด้วย”

“กับดัก” อีฟกล่าวออกมาโดยทันที “เธอต้องระวังสองคนนั้นให้ดีนะ”

“โชคดีที่ฉันได้รับโทรศัพท์เธอ ไม่อย่างนั้นฉันคงจะไม่รู้จักณหทัยคนนี้แน่”

รสิกายกมุมปากขึ้นยิ้มเรียบ แม้ว่าเธอจะสนิทกับอีฟ แต่เธอกลับไม่เคยรู้ชื่อผู้จัดการของเธอเลยว่าชื่อว่าอะไร