บทที่ 53 หนีการหมั้นหมาย

ทันทีที่เธอได้ยินเสียงเคาะประตู โทรศัพท์ก็หลุดจากมือของรสิกา กระแทกลงไปที่พื้น และเด้งสองครั้ง

แม้ว่ารสิกาจะไม่รู้ว่าใครเป็นคนเคาะประตูอยู่ข้างนอก แต่เธอเหมือนจะเดาได้ว่า......

หัวใจของรสิกาก็ค่อนข้างทำอะไรไม่ถูกอย่างกะทันหัน ถ้าหากคนที่อยู่ข้างนอกคือถนิต เธอจะทำยังไงดี?

ถ้าหากไม่ใช่ล่ะ?

ขณะที่ร่างกายของรสิกาแข็งทื่อไม่รู้ควรไปเปิดประตูหรือว่าแกล้งทำเป็นไม่ได้ยิน เสียงเคาะประตูสามครั้งก็ดังมาอีกครั้ง

รสิกากลืนน้ำลายอย่างแรง ถึงขนาดไม่เก็บโทรศัพท์เลย และเดินตรงไปที่ทางเข้า

เธอคว้าลูกบิดประตู แอ๊ดดังมาเสียงหนึ่ง ประตูถูกเปิดออก

สิ่งแรกที่สัมผัสได้คือชุดที่คุ้นเคยตัวนั้น ชุดนั้นเธอคุ้นเคยมาก เพราะว่าเป็นเสื้อผ้าสำเร็จรูปที่เธอปรับแก้บนกระดาษนับครั้งไม่ถ้วน

"ไฮ"ชายหนุ่มที่ยืนอยู่ตรงหน้าของเธอเปล่งเสียงออกมาอย่างแผ่วเบา"ผมหิวแล้ว มีข้าวให้กินหรือเปล่า?"

คาดไม่ถึงประโยคแรกที่เขาพูดออกมาจะเป็นมาขอทานข้าวรสิกาก็ไม่รู้ว่าควรดีใจหรือร้องไห้ดีในชั่วขณะหนึ่ง เธอช้อนตาขึ้น ใบหน้าของถนิตที่อยู่ตรงหน้าของเธอก็กลายเป็นพร่ามัวเล็กน้อย

"คุณมาได้ยังไง?"รสิกาคลี่ยิ้มให้กับเขาเล็กน้อย"คุณอยู่ในงานหมั้นไม่ใช่เหรอ?"

"หิวแล้ว"ถนิตยังคงพูดประโยคนี้ซ้ำ"มีข้าวให้กินหรือเปล่า?"

รสิการู้ว่าตัวเองถามอะไรไม่ได้ ทำได้เพียงเอียงตัวให้เขาเข้ามา

"ฉันเพิ่งกินไป ยังเหลืออยู่บ้าง ถ้าคุณไม่รังเกียจ......"

"ไม่รังเกียจ"ถนิตเดินตรงไปที่ห้องนั่งเล่น จากนั้นนอนลงบนโซฟา โทนเสียงเดียวกันกับคุณชาย

รสิกาเม้มปาก หันหลังเดินเข้าไปที่ห้องครัว มุมปากกลับไม่รู้ว่าทำไม ถึงกระตุกขึ้นเล็กน้อยทำไม

ความทุกข์ก่อนหน้านี้ของพวกเขาราวกับถูกลืมไปโดยทั้งคู่

ตอนที่รสิกาไปทำอาหารในห้องครัว ถนิตได้รับสายโทรศัพท์ เขาหยิบโทรศัพท์ออกมา หลังจากที่เห็นชื่อที่แสดงอยู่บนนั้น สีหน้าก็เปลี่ยนไปในทันที

เขาเหลือบมองรสิกาในห้องครัวแวบหนึ่ง จากนั้นลุกขึ้นมา เดินไปรับสายโทรศัพท์ที่หน้าระเบียง

"ถนิต!"

ทันทีที่รับสาย เสียงคำรามโกรธของท่านเฉลิมสิทธิ์ก็ดังมาจากข้างใน: "รีบไสหัวกลับมาเดี๋ยวนี้!"

"คุณปู่ อย่าโกรธเลย"ถนิตพูดด้วยน้ำเสียงไม่ใส่ใจ"โกรธไม่ดีต่อสุขภาพ"

"แกไม่ต้องมาตอแหลกับฉันเลย!"ท่านเฉลิมสิทธิ์พูดอย่างโกรธเคือง"ถ้าแกเป็นห่วงสุขภาพของฉันจริงๆ จะทำลายงานหมั้นในที่สาธารณะเหรอ? หรือว่าแกไม่รู้ว่าชื่อเสียงสถานะของตระกูลวัชรเดชานนท์กับตระกูลสิทธิอัศวกุลที่อยู่ในเมืองซีเลยเหรอ? เรื่องราวที่เกิดขึ้นในวันนี้ ต่อไปแกจะให้ตระกูลสิทธิอัศวกุลเชิดหน้าชูตาอยู่ในเมืองซียังไง! ต่อไปแกจะให้นันท์แต่งงานได้ยังไง!"

ถนิตพูดอย่างเรียบเฉยว่า: "ผมเคยบอกไว้ก่อนแล้ว ผมไม่ชอบเธอ คุณปู่เป็นคนบีบบังคับผมเอง"

"แก......แกรู้มั้ยว่าแกทำแบบนี้ในวันนี้ จะไม่มีวันได้รับอำนาจของวัชรเดชานนท์กรุ๊ปเลย?!"

"ผมรู้"เขาตอบกลับ ด้วยน้ำเสียงเย็นชา"ตามใจปู่เถอะ อยากจะมอบอำนาจให้กับถวัลย์ผมก็ไม่คัดค้าน ตราบใดที่เขาแย่งไปจากมือของผมได้"

"ไอ้เด็กเวร!"ท่านเฉลิมสิทธิ์ตะโกนอย่างโกรธเคือง"แกไม่เชื่อฟังคำพูดของฉันเหรอ!"

"มีเวลา ผมจะกลับไปเยี่ยมปู่นะครับ"พูดแบบนี้แล้ว ถนิตนิ่งไปชั่วขณะหนึ่ง"ยังจะพาคนคนหนึ่งไปด้วย"

"พาคนคนหนึ่งไปด้วยเหรอ?"ท่านเฉลิมสิทธิ์นิ่งอึ้ง"แกคิดจะพาผู้หญิงคนนั้นมาเหรอ?!"