บทที่ 73 พาเธอมาดูตัว

เมื่อมาถึงสถานที่นัดหมาย รถของรสิกาก็ขับตามหลังรถของอารณีย์ไป

ตอนแรกก็ว่าจะถามว่าจะไปไหน แต่ตอนนี้เธอไม่มีกระจิตกระใจจะถามอะไรทั้งนั้น ช่างเถอะ ถึงยังไงอารณีย์ก็คงไม่ทำอะไรเธอหรอก

แต่เมื่อเห็นทิศทางที่รถกำลังแล่นไป เหมือนจะเป็นเส้นทางไปยังคฤหาสน์ส่วนบุคคล เธอเห็นป้ายบอกบนถนนด้วย

ไม่นานหลังจากนั้น ภาพคฤหาสน์ส่วนบุคคลก็ปรากฏสู่สายตา คฤหาสน์หลังใหญ่โต มีเครื่องเล่นสวนน้ำมากมายหลายอย่าง ที่สำคัญคือสภาพแวดล้อมก็ดีด้วย รสิกาเห็นรถหรูหลายคันจอดอยู่นอกคฤหาสน์ พอจับรถเธอไปเปรียบเทียบแล้วดูตัวเล็กตัวน้อยไปเลย

เธอหาที่จอดที่ไม่สะดุดตา จากนั้นก็ลงมาพร้อมกับล็อครถ

อารณีย์เดินเข้ามาหา วันนี้เธอแต่งตัวสวยเหมือนเดิม ดูไม่ออกเลยว่ามีอายุแล้ว รสิกาเดินไปยืนข้างๆเธอ ยิ่งทำให้เห็นว่าทั้งสองเป็นแม่ลูกกัน

"เรามาที่นี่ทำไม?" รสิกาเอ่ยถามอย่างสงสัย

"มาร่วมงานปาร์ตี้"อารณีย์เป็นฝ่ายคล้องแขนเธอก่อน เมื่อรับรู้ได้ว่าร่างกายของเธอแข็งทื่อ ถึงได้เบาโทนเสียงลง "คนมารวมตัวที่นี่เยอะ ส่วนใหญ่เป็นคนที่มาจากตระกูลมีชื่อเสียงทั้งนั้น"

"ฉันมาที่นี่แล้วมีประโยชน์อะไร?"รสิกากำลังจะชักแขนออกจากมือของอารณีย์ แต่อารณีย์คล้องไว้แน่นเกินไป

"เอาเป็นว่ามันเป็นผลดีกับแกแล้วกัน" เธอเอ่ยพูด "เข้าไปกันเถอะ"

ระหว่างที่พูด ทั้งสองก็เดินมาถึงหน้าประตูทางเข้าคฤาสน์ ตรงนั้นมีผู้ชายชุดดำยืนอยู่สองคนด้วยใบหน้าเคร่งขรึม อารณีย์ล้วงบัตรเชิญในกระเป๋ายื่นส่งให้พวกเขา "คุณเดชเชิญพวกฉันมา"

เมื่อได้ยินชื่อคุณเดช สีหน้าของชายหนุ่มทั้งสองก็เปลี่ยนไปทันที กลายมาเป็นนอบน้อม หลังจากตรวจดูบัตรคร่าวๆ ก็คืนบัตรให้อารณีย์ แล้วพูดว่า "เชิญข้างในเลยครับ"

อารณีย์ยิ้มออกมาเล็กน้อย "ขอบคุณ"

หลังจากเดินเข้ามา รสิกาก็มองสำรวจคฤหาสน์หลังนี้ แล้วจึงเอ่ยถามว่า "คุณเดชคือใคร?"

"คุณเดชมีชื่อเต็มๆว่าชัยเดช เป็นเจ้าของคฤหาสน์หลังนี้" อารณีย์อธิบาย

รสิกาเริ่มเข้าใจ แต่ว่าคุณเดชคนนี้น่าจะรวยมาก มีคฤหาสน์หลังใหญ่ขนาดนี้ เกรงว่าเบื้องหลังคงมีกำลังทรัพย์หนาแน่นแน่ๆ แต่ก่อนหน้านี้เหมือนเธอจะไม่เคยได้ยินชื่อของคุณเดชอะไรนี้มาก่อนเลย

"เขาเพิ่งกลับมาจากต่างประเทศเพื่อพัฒนาธุรกิจที่เมืองซี คนที่รู้จักเขาจึงมีน้อยมาก" อารณีย์ดูออกว่ารสิกากำลังสงสัย จึงเอ่ยอธิบายขึ้นมา

รสิกานึกถึงรถคันหรูที่จอดเรียงรายอยู่ด้านนอกเมื่อสักครู่ จากนั้นก็เอ่ยขึ้นมาว่า "แต่ฉันว่าคนรู้จักเขาก็น่าจะเยอะอยู่นะ"

"ตอนนี้คุณเดชน่าจะอยู่ข้างใน เราเข้าไปทักทายเขาดีกว่า"

ดูท่าอารณีย์จะกระตือรือร้นกับเรื่องนี้เป็นพิเศษ ตั้งแต่ที่รสิกาจำความได้ อารณีย์ไม่ใช่คนที่มีนิสัยขี้ใจร้อน เวลาทำอะไรก็มักจะมีขั้นตอนไม่เร่งรีบ แต่ทำไมวันนี้ดูผิดปกติแปลกๆ?

เมื่อเดินตามอารณีย์เข้ามาข้างใน รสิกาถึงได้รู้ว่าที่นี่ใหญ่ขนาดไหน บริเวณที่พวกเธออยู่ยังเป็นแค่สวนดอกไม้ของคฤหาสน์ ดอกไม้แต่ละชนิดภายในสวนดูสวยงามตระการตา ส่งกลิ่นหอมตลบอบอวล ไม่มีกลิ่นเสียดจมูกเลยสักนิด

มีคนแต่งตัวสวยๆเดินไปมา พร้อมจิบไวน์พูดคุยกันหัวเราะคิกคัก แม้ว่าคนจะเยอะ แต่ผู้คนเหล่านั้นก็พูดออกมาเสียงเบา ไม่ส่งเสียงดังน่าหนวกหูเลยสักนิด

ท่ามกลางผู้คนเหล่านั้นมีผู้ชายคนหนึ่งสะดุดตามากที่สุด เขาอยู่ในชุดสบายๆ เดินทอดน่องอยู่ท่ามกลางผู้คน ใบหน้าหล่อเหลาสงบนิ่งประดับไปด้วยรอยยิ้มบางๆ ทำให้คนมองรู้สึกดี

"เห็นหรือยัง นั่นน่ะคุณเดช"อารณีย์เอ่ยพูด

ไม่ต้องให้อารณีย์บอกรสิกาก็พอจะเดาได้

อารณีย์หยิบแชมเปญขึ้นมาสองแก้ว แก้วหนึ่งส่งให้รสิกา จากนั้นก็พาเธอเดินเข้าไปหาชัยเดช