บทที่ 84 ผลประโยชน์

ทำไมเธอฟังแล้วนี่เหมือนเดือดร้อนแทนรสิกาเลย?

หรือสิ่งที่นันท์นรีพูดก่อนหน้านี้เป็นความจริง? ถนิตเป็นชู้กับรสิกาจริงๆ?

ถนิตหยิบโทรศัพท์ออกมาวางบนโต๊ะ คนที่โชว์อยู่บนหน้าจอเหมือนจะเป็นชรริน

ใบหน้าสาวิตรีแย่มาก "คุณถนิต คุณคิดจะทำอะไรกันแน่?"

"ฉันแค่อยากรู้ ทำไมคุณต้องทำลายสตูดิโอรสิกาด้วย" นิ้วถนิตที่วางอยู่บนหน้าจอโทรศัพท์ ราวกับจะกดตลอดเวลา "คุณสาวิตรี คุณคือดาราดัง ภาพลักษณ์คุณสำคัญมาก ฉวยโอกาสตอนฉันคุยกับคุณดีๆ อย่าโกหกฉัน"

สาวิตรีกลืนน้ำลาย สีหน้าซีดเผือด

คนในวิดีโอนั้นคือชรรินชัดๆ ชรรินรู้เรื่องนี้ ถ้าเธอบอกถนิตไปแล้ว ถนิตก็คงไม่มาหาเธอ

บางทีถนิตอาจจะยังไม่มีหลักฐาน วันนี้ก็เลยแค่อยากมาทำให้เธอกลัวเฉยๆ ล่ะมั้ง

คิดถึงตรงนี้ หัวใจสาวิตรีที่เคยวุ่นวายก็สงบนิ่งทันใด

"คุณถนิต คุณกำลังพูดเรื่องอะไรฉันไม่รู้เรื่อง อีกอย่างคุณรสิกาไม่สนิทกับฉัน อยู่ดีๆ ฉันจะไปทำลายสตูดิโอเธอทำไม?" สาวิตรีพูดถึงตอนสุดท้ายน้ำเสียงก็ยิ่งทุ้มต่ำ "เรื่องนี้ฉันไม่ได้ทำ ฉันไม่ยอมรับ ถ้าคุณถนิตไม่มีเรื่องอื่นแล้ว ฉันไปก่อนนะคะ"

ขณะที่เธอพูดก็จะลุกขึ้น แต่ทำท่าจะลุก ก็ได้ยินถนิตพูดว่า "คุณสาวิตรี ก่อนจะไป ฉันอยากเตือนคุณหนึ่งประโยค"

ถนิตยกเปลือกตาขึ้น มองเธอเรียบๆ "เพื่อช่วยเหลือคนอื่น เอาอนาคตตัวเองเข้าไปเกี่ยว มันคุ้มเหรอ?"

สาวิตรี "คุณหมายความว่าไง?"

ถนิตยกยิ้มเรียบๆ "หมายความว่า ตอนนี้ฉันมาถามคุณตรงๆ ยังไม่ได้เอาหลักฐานให้ตำรวจ คุณไม่รู้เหรอว่าทำไม?"

สาวิตรีกัดปาก "คุณอยากคุยเงื่อนไขกับฉันเหรอ?"

"แค่ฉันต้องการ ฉันดองงานคุณได้ทุกเมื่อ" เขาพูดทีละคำอย่างไม่แยแส เหมือนดาบคมที่แทงเข้าไปในใจสาวิตรี เย็นเฉียบจนเธอสั่นสะท้านไปทั้งร่างอย่างอดไม่ได้

"คุณกับรสิกา เป็นอะไรกัน?" ใบหน้าสาวิตรีไม่มีสีเลือดสักนิด "ไม่คิดว่าคุณจะทำได้ถึงขนาดนี้เพื่อเธอ"

"ฉันไม่อยากถามเป็นครั้งที่สาม คุณรู้นะว่าควรเลือกยังไง" ถนิตไม่ตอบคำถามเธอ

คนประเภทนันท์นรีไม่มีเพื่อนที่จริงใจหรอก เพราะเธอไม่เคยแสดงความจริงใจของตัวเอง ดังนั้นความสัมพันธ์ของเธอกับสาวิตรีจึงไม่ได้แน่นแฟ้น

เมื่อเจอเรื่องที่คุกคามประโยชน์ส่วนตน อย่างมากสุดสาวิตรีก็นึกถึงนันท์นรีสักพักแล้วเริ่มเป็นห่วงตัวเอง

เธอเดินมาถึงจุดนี้ได้ยังไงไม่มีใครรู้ มีแค่เธอเท่านั้นที่รู้ถึงความยากลำบาก ถ้าจะโดนดองงานเพราะเรื่องนี้จริงๆ คนวัยเธอก็จะอยู่ในวงการบันเทิงไม่ได้อีกแล้ว

คิดถึงตรงนี้ ดวงตาสาวิตรีก็โหดเหี้ยมขึ้น จากนั้นก็เงยหน้ามองถนิต "สตูดิโอของรสิกา ฉันเป็นคนทำลายมันจริงๆ"

รอยยิ้มมุมปากถนิตจางหายไป ริมฝีปากบางยกขึ้นเล็กน้อย "เหตุผล"

ด้านหนึ่งเพราะนันท์นรี อีกด้านหนึ่งเพราะบรู๊ค

สาวิตรีเหมือนทุ่มสุดตัวแล้ว "เธอให้บรู๊คปฏิเสธออเดอร์ของฉัน ฉันเลยแค้น ทำลายสตูดิโอเธอซะ"

เรื่องนี้ถนิตไม่รู้ รสิกาแค่บอกว่าตัวเองมีความขัดแย้งส่วนตัวกับสาวิตรีนิดหน่อย ดูเหมือนจะเป็นเรื่องนี้

"คำขอโทษและการชดเชยฉันจะทำให้" สาวิตรีเห็นถนิตสีหน้าไร้อารมณ์ เธอเดาไม่ออกเลยว่าในใจชายคนนี้กำลังคิดอะไรอยู่

"อืม"

ทันใดนั้นถนิตก็ลุกขึ้นยืนจากเก้าอี้ จัดสูทเล็กน้อย ก่อนจะหันหลังเดินไปข้างนอก

สาวิตรีมองแผ่นหลังเขาด้วยใบหน้างุนงง

อืม? อืมบ้าอะไร?

แล้วเขาพอใจกับคำตอบเธอหรือเปล่า?