บทที่ 112

เจี่ยนอันอันชี้ไปที่เสบียงอาหารกับผักในลานบ้าน

“ท่านก็เห็นแล้ว บ้านพวกข้าไม่มีที่สำหรับเก็บเสบียงอาหารและผักเหล่านี้”

“ข้าหวังว่าท่านจะช่วยสร้างห้องเก็บของ”

“รอสร้างเสร็จแล้ว ข้าค่อยช่วยถอนพิษในตัวท่าน”

ซ่างชิวคิดว่าเงื่อนไขของเจี่ยนอันอันจะโหดร้ายทารุณ ที่แท้ก็แค่ให้สร้างห้องเก็บของเท่านั้น

เรื่องนี้เป็นเรื่องที่ง่ายจนไม่รู้จะง่ายอย่างไรสำหรับเขา

แม้ว่าหมู่บ้านชิงสุ่ยจะยากจนมาก แต่ที่นี่มีดินเหนียวก็ทั่วทุกที่

บ้านที่นี่ล้วนแต่สร้างจากดินเหนียว

สมัยที่พ่อของเขาช่วยสร้างบ้านให้ชาวบ้านในหมู่บ้านชิงสุ่ย

เขาเองก็เคยช่วยลงแรงไม่น้อย

ขอเพียงเขาเป็นคนออกหน้า ทุกคนก็จะช่วยไว้หน้าและมาช่วยสร้างห้องเก็บของแน่นอน

ครั้นคิดถึงตรงนี้ ซ่างชิวก็รีบพูดว่า “แม่นางโปรดวางใจ เรื่องนี้ยกให้ข้าจัดการเอง”

“แต่ไม่ทราบว่าแม่นางอยากได้ห้องเก็บของขนาดเท่าไร อยากให้สร้างเมื่อใด?”

เจี่ยนอันอันต้องมองว่าสร้างได้เร็วเท่าไรก็ยิ่งดีอยู่แล้ว

แต่เพื่อป้องกันไม่ให้พิษในร่างซ่างชิวออกฤทธิ์ระหว่างการสร้างจนการก่อสร้างล่าช้า

เจี่ยนอันอันนำโอสถถอนพิษเม็ดหนึ่งออกมาห้วงมิติและโยนให้ซ่างชิว

“โอสถถอนพิษเม็ดนี้จะช่วยให้พิษไม่กำเริบเป็นเวลาสามวัน”

“ท่านต้องสร้างห้องเก็บของให้เสร็จภายในสามวัน”

“ครบกำเนิดเวลาแล้วข้าจะมาตรวจงาน หากสร้างได้มาตรฐาน ข้าก็ช่วยถอนพิษทั้งหมดในร่าง”

ซ่างชิวขอบคุณเจี่ยนอันอันไม่หยุด ทั้งยังรับปากเป็นมั่นเหมาะว่าจะสร้างห้องเก็บของให้เสร็จภายในสามวันแน่นอน

หลังจากที่กลืนโอสถถอนพิษ เขาก็รู้สึกความรู้สึกอัดอั้นในทรวงอกมลายหายไปทันที

“ท่านไปหากำลังคนเถอะ เริ่มสร้างห้องเก็บของกันวันนี้เลย” เจี่ยนอันอันพูดแล้วปัดมือ

ซ่างชิวขอบคุณด้วยความนอบน้อม แล้วหมุนกายสาวเท้ายาวๆ จากไป