ตอนที่ 1
บทที่ 1
September 18, 2026
FAKE LOVE #1
“คุณเอวาคะ ลืมเอกสารค่ะ” เลขาสาวเอ่ยเรียกเจ้านายตนเองที่กำลังก้าวเดินเข้าไปในลิฟต์
“ขอบคุณมากค่ะคุณเมย์” เอวาให้ไปส่งยิ้มให้ “เกือบไปแล้ว”
“พักผ่อนเยอะๆนะคะ พรุ่งนี้จะแต่งงานอยู่แล้ววันนี้ลากประชุมซะดึกเลย เมย์ขอโทษนะคะงานมันด่วนจริงๆ”
“ไม่เป็นไรค่ะ งานพรุ่งนี้ส่วนใหญ่พี่คินเป็นคนจัดการ เอวานี่สบายไปเลย” เอวายิ้มหวานเมื่อเอ่ยถึงเจ้าบ่าวของตนเอง “ขอบคุณคุณเมย์มากนะคะ เจอกันพรุ่งนี้ค่ะ”
“ค่ะ เดินทางปลอดภัยนะคะ” เมย์ยิ้มให้เจ้านายตนเองพร้อมกับเดินกลับไปที่โต๊ะเพื่อเตรียมตัวกลับบ้านเช่นกัน
เอวายืนนิ่งอยู่ในลิฟต์ก่อนจะหยิบสมุดขึ้นมาจดรายละเอียดงานที่ตนเองต้องทำในคืนนี้ “ยากเหมือนกันนะเนี่ย” หญิงสาวพูดพร้อมกับมองไปยังตัวเลขที่แสดงชั้นที่ลิฟต์กำลังเคลื่อนลงก่อนจะเก็บสมุดใส่กระเป๋าเพื่อเตรียมตัวเดินไปที่รถ
กึก!
“ทำไมมันมืดแบบนี้ล่ะ” เอวาสะดุ้งมองออกไปด้านนอกทันทีที่ประตูลิฟต์เปิดออก ชั้นล่างของออฟฟิตหรูเงียบและมืดสนิทมีเพียงไฟจากถนนด้านนอกที่สาดเข้ามาเท่านั้น
“ใครคะ” เอวามองใครบางคนที่เดินก้าวเข้ามาหาท่ามกลางความมืด “รปภ. หรอ ทำไม...”
พรึ่บ!
หญิงสาวสะดุ้งขึ้นอีกครั้งเมื่อโถงชั้นหนึ่งกลับมาสว่างพร้อมกับบรรยากาศที่ดูแปลกตาไปจนเธอตกใจ โถงออฟฟิตที่เต็มไปด้วยดอกกุหลาบสีขาวจนแทบจะเหมือนยกสวนดอกกุหลาบมาไว้ทั้งสวน สายตาหวานไล่มองดอกไม้รอบๆด้วยด้วยรอยยิ้มบนใบหน้าก่อนที่สายตาจะหันไปเจอกับใครบางคนที่ยืนส่งยิ้มมาให้เธออยู่สักพัก “พี่คิน”
“เซอร์ไพร์สมั้ยคะ?”
“ที่สุดเลยค่ะ” เอวายิ้มกว้างแล้วเดินเข้าไปสวมกอดแฟนหนุ่ม “นึกว่าอยู่บ้านซะอีก ทำไมไม่พักผ่อนล่ะคะ”
“พี่ตื่นเต้น” คินยิ้มพร้อมกับประคองกอดเอวแฟนสาวไว้หลวมๆ “ถ้านอนคนเดียวต้องนอนไม่หลับแน่เลย เลยอยากจะมาชวนสาวสวยไปกล่อมสักหน่อย”
“บอกกันดีๆสาวสวยก็ไปค่ะ แล้วทำไมจัดดอกไม้เต็มทางเดินไปหมดเลยล่ะคะ”
“พี่รู้ว่าเอวาต้องเหนื่อย เห็นประชุมทั้งวัน เลยอยากให้เจออะไรสวยๆไงคะ”
“ขอบคุณมากนะคะ น่ารักจัง” เอวาเขย่งจูบแก้มแฟนหนุ่มอย่างอารมณ์ดี
“ไปหาอะไรทานกันดีกว่า ยังไม่ได้ทานอะไรใช่มั้ย”
“ยังเลยค่ะ”
“โอเคครับ” คินยิ้มพร้อมกับเดินโอบไหล่แฟนสาวเดินไปที่รถหรูซึ่งจอดรออยู่ด้านหน้าอาคาร
-1 ชั่วโมงต่อมา-
“หิวยังเอ่ย?”
“ยังคะ” เอวานั่งเท้าคางมองแฟนหนุ่มด้วยสายตาที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความรัก
“ว่าจะพาไปกินร้านโปรดสักหน่อย ปิดซะงั้น”
“ไม่เป็นไรค่ะ ดีซะอีกได้มาทานฝีมือพี่คินแทน” เอวายิ้มกว้างเอามือเท้าคางมองแฟนหนุ่มก่อนจะนึกย้อนถึงเรื่องราวในอดีต
“พี่คินนน” เสียงหวานดังขึ้นพร้อมกับร่างบางที่วิ่งเข้ามาพร้อมกับรอยยิ้มบนใบหน้า “ขอโทษค่ะ รอนานมั้ย”
“นานมากค่ะ” คินส่งยิ้มให้หญิงสาวแล้วรีบโยนบุหรี่ลงบนพื้นทันที “เป็นเด็ก เป็นเล็กหัดให้ผู้ใหญ่รอนานๆแบบนี้ไม่ดีนะ แล้วกล้ามากเลยนะที่มาต่างประเทศคนเดียวแบบนี้”
“ขอโทษค่ะ นางแบบมีปัญหาเรื่องชุด แก้กันให้วุ่นวายเลย” เอวายิ้มอ้อน “เอวาเลี้ยงไอติมพี่คินเป็นการไถ่โทษละกันโอเคมั้ย แล้วเอวาก็ไม่ใช่เด็กแล้วนะพูดเหมือนเอวา 10 ขวบไปได้”
“อยากกินเองก็บอกมา” คินยิ้มอย่างรู้ทัน “เอวาจะโตแค่ไหนก็ยังเป็นแค่เด็กน้อยตัวเล็กของพี่นั่นแหละ แอบไปซนที่ไหนมารึเปล่า พี่จะได้หาเรื่องโทรฟ้องคุณอา”
“โหย อย่านะกว่าจะขอพ่อมาได้ เหนื่อยมากกก” เอวาทำหน้างอ “ต้องนั่งอธิบายเหมือนกำลังถูกสัมภาษณ์ตอนเข้าทำงานอย่างงั้นแหละ เอาจริงตื่นเต้นกว่าด้วย”
“แล้วทำไมไม่ไปเรียนรู้งานที่บริษัทฯ เราตกลงกันแล้วหนิว่าถ้าพี่ขอให้เราเรียนสายแฟชั่น เราจะ...”
“รู้ค่ะ เอวาไม่ลืมสัญญาหรอกน่า แต่ขอเวลาสัมผัสกับแฟชั่นอีกสัก 2 ปีนะคะ งานวิศวะฯมันปวดหัวนี่นา อีกอย่างเอวาก็เพิ่งเรียนจบมาเอง ขอใช้เวลากับวงการแฟชั่นสักนิ๊ดดด”
“งอแงแบบนี้แล้วเมื่อไหร่คุณลุงจะปล่อยเราไปสักทีล่ะ”
เอวาทำหน้างอเดินไปกอดแขนชายหนุ่มอย่างออดอ่อน “พี่คินอะ บ่นทำไมเนี่ย นึกว่ามาอยู่ต่างประเทศแล้วจะบ่นน้อยลงซะอีก”
“มันเชื่อมโยงกันตรงไหน” คินยิ้มขำ “แล้วจะกลับวันไหนคะ”
“มะรืนนี้ค่ะ จบงานก็คงบินกลับพร้อมทีมงานเลย”
“ทำไมไม่อยู่ต่อ”
“งานรออยู่อีกเพียบเลยค่ะ แล้วเมื่อไหร่พี่คินจะกลับ งานที่นี่ใกล้เสร็จยังอะ เอวาเหงาอะ”
“ไม่มีคนคอยเถียงคุณอาให้ก็บอกมาตรงๆ”
“เนี่ย รู้ทันตลอด” เอวายิ้มกว้าง
“อีก 2-3 เดือนพี่ก็กลับแล้ว อยากได้อะไรมั้ย”
“เดี๋ยวตอนนั้นเอวาบอกอีกที”
“มะรืนนี้พี่ไปส่ง แล้วเดี๋ยวให้คนไป Check out ออกจากโรงแรมเดิมแล้วมาอยู่โรงแรมที่พี่รู้จัก”
“โรงแรมเดิมก็...”
“เดี๋ยวนี้เถียงพี่หรอ?”
“ไม่ได้เถียง แค่อธิบาย”
“ไม่ได้ พี่ไม่ไว้ใจ” คินเอ่ยเสียงเข้ม
“เอวาไม่อยากทำให้พี่ลำบากนี่นา เอวารู้ว่าพี่ยุ่ง รู้นะว่าต้องยกเลิกประชุมเพื่อไปส่งเอวาอะ”
“พี่สัญญากับเราแล้วไง” คินหยุดเดินแล้วหันไปลูบศรีษะเอวาที่ยืนทำหน้างออยู่ตรงหน้า “สำหรับพี่จะไม่มีใครสำคัญไปมากกว่าเอวา”
“...”
“มันเป็นแบบนี้มาตั้งแต่ 15 ปีที่แล้ว แล้ววันนี้มันก็ยังเป็นแบบนั้นอยู่และจะเป็นตลอดไป”
“เอวา”
“...”