บทที่ 2

FAKE LOVE #2

“มอร์นิ่งค่ะ” เอวาส่งยิ้มให้คินที่เดินออกมาจากห้องนอน “กาแฟมั้ยคะ?”

“ครับ”

หญิงสาวยิ้มหวานแล้วหันไปทำกาแฟกับขนมปังง่ายๆให้ชายหนุ่ม “วันนี้พี่คินจะออกไปพร้อมกับเอวามั้ยคะ เราจะไปโรงแรมพร้อมกันเลยมั้ย”

“พี่ว่าพี่จะไปเช็กความเรียบร้อยก่อน เอวาค่อยตามไปช่วงหลังก็ได้ครับ” คินเอ่ยด้วยน้ำเสียงนิ่งเรียบ

“งั้นเอวาจะนัดร้านประจำเข้าไปขัดตัวช่วงสายแล้วจะเลยไปแต่งหน้าที่โรงแรมช่วงบ่ายนะคะ”

“ครับ” คินพยักหน้า

“ตื่นเต้นจัง” เอวายิ้มกว้างแล้วเดินนำกาแฟกับขนมมาเสิร์ฟชายหนุ่ม “อยากเห็นตัวเองในชุดเจ้าสาวแล้ว”

“...”

“เป็นสิ่งที่เอวาใฝ่ฝันเลยนะ ว่าแต่ชุดเจ้าสาว...”

“พี่ให้คนจัดการให้แล้ว ไม่ต้องเป็นห่วง”

“ขอบคุณค่ะ” เอวาเดินเข้าไปสวมกอดแฟนหนุ่ม “ให้พี่ธีช่วยจัดการให้ไม่ได้หรอคะ เอวาอยากให้พี่คินพักอีกสักหน่อย”

“งานสำคัญขนาดนี้ พี่อยากจัดการเองมากกว่า” คินตอบพร้อมกับยกแก้วกาแฟขึ้นมาดื่ม “เราก็อย่าหักโหมล่ะ พักผ่อนด้วย”

“ได้ค่ะ” เอวายิ้มกว้าง “งั้นขอไปอาบน้ำก่อนนะคะ เดี๋ยวไปไม่ทันนัด”

“ครับ” คินหันไปมองแฟนสาวด้วยแววตานิ่งเรียบก่อนจะก้มอ่านข้อความในโทรศัพท์

“ทุกอย่างเรียบร้อยดีครับนาย”

คินคว่ำหน้าจอโทรศัพท์ลงก่อนจะลุกไปคว้าบุหรี่แล้วเดินออกไปสูบที่ระเบียงด้วยแววตานิ่งเรียบ

-หลายชั่วโมงต่อมา-

(เป็นไงจ้ะว่าที่เจ้าสาว)

“ไม่ต้องมาพูดเลย ฉันยังงอนเธออยู่นะ”

(โหยย ซอรี่เพื่อนรัก อย่าย้ำมากสิฉันยิ่งรู้สึกผิดอยู่ แช่งไอ้บอสบ้าเช้าเย็นเลยเนี่ย)

“ล้อเล่น” เอวายิ้มขำพร้อมกับเลี้ยวรถเข้าไปในโรงแรมหรู “เอาไว้ค่อยมาฉลองย้อนหลังก็ได้”

(เห้อ) ญี่ปุ่นถอนหายใจ (แล้วนี่นัดพวกช่างแต่งหน้ากี่โมง)

“บ่าย 3” เอวาตอบพร้อมกับเหลือบมองนาฬิกาหน้ารถ “นี่ฉันถึงโรงแรมแล้ว กำลังไปหาที่จอดรถ”

(ทำไมไม่ให้คนของพี่คินไปรับล่ะ)

“วันนี้ทุกคนดูยุ่งๆอะ พี่คินก็ออกไปตั้งแต่เช้าต้องมาดูความเรียบร้อยที่งาน”

(วาสนาเพื่อนฉันจริงๆเลยนะ ผัวรัก ผัวหลง)

เอวายิ้มขำ “อย่างงี้แหละ ไม่ได้ชื่อเอวาก็เหนื่อยหน่อยนะ”

(ฉันเริ่มหมั่นไว้แล้วนะย๊ะ) ญี่ปุ่นโวยวายใส่เพื่อน (ไปเตรียมตัวได้แล้ว ฉันจะรอดูรูปนะ)

“ได้เลย”

(รับรองได้ว่าเธอต้องเป็นเจ้าสาวที่สวยที่สุดแน่ๆ มีความสุขมากๆนะเพื่อนรัก)

“ขอบคุณมากนะ”

(ไว้จะรีบกลับไปหา)

“จ้า ไว้เจอกัน” เอวายิ้มพร้อมกับกดวางสายแล้วเดินออกจากรถหรูตรงไปยังห้องพักของโรงแรมที่ได้ถูกจัดเตรียมไว้สำหรับงานในคืนนี้

.

.

หญิงสาวเดินไปที่เคาน์เตอร์ก่อนจะแจ้งชื่องานแต่งงานเพื่อรับคีย์การ์ดห้องพัก แต่พนักงานกลับทำหน้าสงสัยแล้วเรียกเพื่อนให้มาช่วยเช็คข้อมูล

“ไม่มีนะคะคุณลูกค้า”

“คะ?” เอวาทำหน้างง “รบกวนเช็คอีกทีได้มั้ยคะ ต้องมีอะไรผิดพลาดแน่ๆ”

“เอ่อ...” พยักงานหันมองหน้ากันก่อนจะก้มดูข้อมูลที่หน้าจอคอมพิวเตอร์อีกครั้ง “งานแต่งวันนี้มีเจ้าบ่าวชื่อคินณภัทรนะคะ แต่...”

“คุณหนู”

เอวาหันไปมองเสียงเข้มที่คุ้นเคยเป็นอย่างดี “พี่ธี” หญิงสาวยิ้มโล่งใจ

“นายให้ผมเอาคีย์การ์ดมาให้ครับ” ธีระเดินเข้าไปยื่นคีย์การ์ดให้เอวา “เชิญครับ เดี๋ยวผมพาขึ้นไปบนห้อง”

เอวาพยักหน้ารับก่อนจะหันไปมองพนักงานด้วยแววตาตำหนิเล็กน้อย ก่อนจะเดินตรงไปที่ลิฟต์เพื่อขึ้นไปยังห้องพักชั้นบนทันที

“ช่างแต่งหน้ามาถึงแล้วนะครับ ผมให้ขึ้นไปรอที่ห้องเรียบร้อยแล้ว”

“ขอบคุณค่ะ” เอวายิ้มกว้าง “แล้วพี่คินล่ะกัน”

“...”

“พี่คินมาถึงรึยัง”

“ครับ แต่นายติดงานอยู่ครับ”

“ค่ะ” หญิงสาวพยักหน้าและไม่ถามอะไรเซ้าซี้ต่อเพราะรู้ว่าปกติแฟนหนุ่มของเธองานยุ่งแค่ไหน

-2 ชั่วโมงต่อมา-

“เดี๋ยวให้ช่างมาเช็คความเรียบร้อยให้นะคะ” ช่างทำผมเอ่ยขึ้นก่อนจะเดินไปคุยกับผู้ช่วยช่างแต่งหน้าแล้วมองมาที่เอวาด้วยแววตาสงสัย