บทที่4 - รอยยิ้มหวานจางหายไป

ตอนที่ 4

"หนาว" ศิลาโน้มใบหน้าหล่อเหลาลงคลอเคลียพวงแก้มนวลของแฟนสาวที่ยังนอนหลับสนิทอยู่บนเตียงนอนโดยที่คราบน้ำตาจากการร้องไห้เมื่อหนึ่งชั่วโมงก่อนยังคงติดอยู่บนแก้มนวลศิลาชะงักไปเล็กน้อยเมื่อเห็นคราบน้ำตาบนพวงแก้มของแฟนสาว

"หนาว" ศิลาเรียกชื่อแฟนสาวเสียงเบา "ไม่หิวข้าวเหรอ"

"อื้อ~" น้ำหนาวพลิกตัวไปมาก่อนจะตื่นลืมตาขึ้นมาอย่างงัวเงีย

"ตื่นได้แล้วเดี๋ยวอาหารเย็นหมดนะ" ศิลาโน้มใบหน้าหล่อเหลาลงมาซุกไซ้ซอกคอหอมกรุ่นของแฟนสาวพลางเหลือบตามองใบหน้าสวยหวานของแฟนสาวเป็นระยะ

"ลินคือใครเหรอคะ" น้ำหนาวเอ่ยถามแฟนหนุ่มด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ "หนาวเห็นข้อความที่ไม่ระบุชื่อทักเข้ามาในไลน์ของเฮียเมื่อหนึ่งชั่วโมงก่อน" ศิลาผละใบหน้าหล่อเหลาออกจากซอกคอหอมกรุ่นของแฟนสาวก่อนจะหยิบโทรศัพท์มือถือของตัวเองที่วางอยู่บนโต๊ะข้างหัวเตียงขึ้นมาเปิดดูข้อความด้วยใบหน้าเรียบเฉยเขาทำราวกับไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร

"หุ้นส่วนน่ะ..หิวรึยัง" ศิลากดดูข้อความบนหน้าจอโทรศัพท์มือถือเพียงนิดก่อนจะหันใบหน้าหล่อเหลากลับมาตอบแฟนสาวด้วยสีหน้าที่ดูปกติ

"หุ้นส่วนคนไหนเหรอคะหนาวไม่เห็นเคยคุ้นชื่อนี้เลย" น้ำหนาวเอ่ยถามแฟนหนุ่มพลางจ้องมองใบหน้าหล่อเหลาของแฟนหนุ่มผ่านม่านน้ำตาพร่ามัว

"หุ้นส่วนคนใหม่..หนาวไม่รู้จักหรอกเราเพิ่งทำธุรกิจด้วยกันได้ไม่กี่เดือนเอง..ไม่ร้องนะคนดี" ศิลาใช้มือหนาเช็ดคราบน้ำตาออกจากดวงหน้าให้แฟนสาวอย่างเบามือก่อนจะซุกใบหน้าหล่อเหลาคลอเคลียหน้าอกใหญ่ของแฟนสาวพลางบีบเคล้นหน้าอกใหญ่อย่างเบามือน้ำหนาวจ้องมองการกระทำของแฟนหนุ่มด้วยแววตาที่ยากเกินจะคาดเดาก่อนจะปรับแววตาให้ดูเศร้าหมองเหมือนเดิม

"หุ้นส่วนแบบไหนเหรอคะ" น้ำหนาวเอ่ยถามคำถามที่แฝงไปนัยยะก่อนจะขยับตัวขึ้นมานั่งพิงหัวเตียงนอนพลางจ้องมองใบหน้าหล่อเหลาของแฟนหนุ่มที่เอาแต่ซุกไซ้เข้าหาหน้าอกใหญ่ของเธอเพื่อกลบเกลื่อนความผิด

"หนาวไม่เชื่อใจเฮียเหรอ" ศิลาแสร้งทำหน้าน้อยใจ

"หนาวหมายถึงหุ้นส่วนธุรกิจสีขาวหรือสีเทาค่ะ..เฮียคิดอะไรอยู่คะ" น้ำหนาวเอ่ยถามพลางหรี่ตามองแฟนหนุ่มอย่างจับผิด

"เปล่า"

"หนาวไว้ใจเฮียเชื่อใจเฮียขนาดนี้..หนาวเชื่อค่ะว่าเฮียคงจะไม่ทำให้หนาวผิดหวังอยู่แล้วค่ะเพราะว่าถ้าเฮียนอกใจหรือนอกกายหนาวจริงๆเฮียก็คงจะเป็นผู้ชายที่เลวมากๆในสายตาของหนาว..หนาวเชื่อเฮียค่ะว่าเฮียซื่อสัตย์กับหนาวจริงๆหนาวขอโทษนะคะที่คิดไปเองโดยที่ไม่ได้ถามเฮียก่อน"

"เฮียรักหนาวนะ..แต่ตอนนี้เราออกไปกินข้าวกันเถอะ..มีแต่อาหารทะเลที่หนาวชอบทั้งนั้นเลยนะ"

"ค่ะ..แฟนหนาวน่ารักที่สุดเลยค่ะ" น้ำหนาวส่งยิ้มหวานให้แฟนหนุ่มพลางสวมกอดแฟนหนุ่มเต็มรักรอยยิ้มหวานจางหายไปจากใบหน้าสวยหวานครู่หนึ่งดวงตากลมโตฉายรังสีดุร้ายก่อนจะปรับสีหน้ากลับมาสดใสร่าเริงดังเดิม

@สามวันต่อมา

@โรงเรียนนานาชาติชื่อดัง

"ฉันสงสัยว่าเฮียศิจะมีกิ๊ก" น้ำหนาวพูดขึ้นระหว่างที่นั่งทานมื้อเที่ยงกันอยู่ที่ห้องพักสำหรับประธานนักเรียนโดยที่มีเพื่อนสนิทของเธอนั่งฟังที่เธอพูดอย่างเงียบๆหลังจากที่น้ำหนาวกลับมาจากทริปเที่ยวทะเลกับแฟนหนุ่มเมื่อวานนี้เธอก็ได้แต่นั่งคิดนอนคิดผู้หญิงที่ชื่อลินเป็นใครและมีความสัมพันธ์อะไรกับแฟนหนุ่มของเธอกันแน่

"แก..คิดว่าคุณศิลาจะมีกิ๊กเหรอ..คงไม่ใช่หรอกมั้งดูคุณศิลาก็ดูรักแกออกขนาดนั้น" พรีมลูกไล่ที่คอยเป็นคนถือของทำตามคำสั่งของน้ำหนาวทุกอย่างแสดงความคิดเห็นขึ้นมาด้วยไม่คิดว่าศิลาจะกล้าแอบมีบ้านเล็กบ้านน้อย

ในตอนที่เธอเห็นศิลาอยู่กับน้ำหนาวศิลาดูเป็นผู้ชายที่เทคแคร์แฟนสาวดีทุกอย่างทั้งให้บัตรเครดิตไม่จำกัดวงเงินไว้ใช้ทั้งซื้อรถสปอร์ตคันหรูให้ขับมาโรงเรียนและดูแลน้ำหนาวในหลายๆเรื่องราวกับเขาเป็นผู้ปกครองคนหนึ่งของน้ำหนาวเลยก็ว่าได้

"วันก่อนที่ฉันไปเที่ยวกับเฮียศิมีผู้หญิงที่ไหนก็ไม่รู้ส่งข้อความมาหาเฮียศิแถมยังส่งข้อความมาบอกอีกว่าคิดถึง..ฉันถามเฮียศิแล้วแต่เฮียศิบอกว่าเป็นแค่หุ้นส่วนคนใหม่..แต่ถ้าเป็นหุ้นส่วนกันจริงๆยังไงฉันก็ต้องรู้จักสิ..คนพวกนี้รู้ว่าฉันเป็นแฟนของเฮียศิมีเหรอที่คนพวกนี้จะไม่ส่งของมาสมนาคุณเพื่อที่จะประจบประแจงฉัน..ปกติหุ้นส่วนคนใหม่ต้องส่งของสมนาคุณมาให้ฉันแล้วนะแต่นี่คนนี้เงียบมาก..ไม่มีอะไรส่งมาให้ฉันเลย"

"ก็อาจจะเป็นไปได้" โกวิทเพื่อนผู้ชายคนสนิทอีกคนของน้ำหนาวที่มีดีกรีเป็นถึงประธานนักเรียนเอ่ยขึ้น

"ใช่ไหมล่ะ..แต่เฮียศิบอกว่าไม่มีอะไรแต่ฉันไม่เชื่อหรอกนะ"