บทที่5 - สัตว์สงวนสองตัวมันเอากันยังไง

ตอนที่ 5

"มีอะไรอีก" ไพลินเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงแข็งกร้าวพลางจ้องมองใบหน้าสวยหวานของรุ่นน้องอย่างเอาเรื่อง

"มีแน่..มานี่" น้ำหนาวกระชากผมของไพลินอย่างแรงก่อนจะกดศีรษะของไพลินลงเคาน์เตอร์อ่างล้างมือมือบางกดเปิดน้ำจนล้นทะลักออกมาจากอ่างล้างมือทำเอาไพลินสำลักน้ำหน้าดำหน้าแดง

"กล้ามากนะที่มายุ่งกับแฟนฉัน" น้ำหนาวกระชากผมของไพลินขึ้นมาจากเคาน์เตอร์อ่างล้างมืออย่างแรงก่อนจะสาดฝ่ามือเรียวตบเข้าที่ใบหน้าของไพลินไม่ยั้งโดยที่มีพรีมลูกไล่ของน้ำหนาวเดินไปล็อคประตูหน้าห้องน้ำเอาไว้อย่างรู้งาน

เพียะ! เพียะ! เพียะ! เพียะ! เพียะ! เพียะ!

"กรี๊ดดด!อีเด็กบ้า!แกมาตบฉันทำไม!" ไพลินกรี๊ดร้องเสียงดังลั่นห้องน้ำเมื่อโดนน้ำหนาวสาดฝ่ามือหนักๆกระแทกเข้าที่ใบหน้าของเธอรัวๆ เป็นจังหวะคอมโบ

"กรี๊ดดด!อีน้ำหนาว..มึงมันก็แค่ลูกคุณหนูเอาแต่ใจถ้าชีวิตมึงไม่มีคุณศิลาคอยคุ้มกะลาหัวป่านนี้มึงคงตายด้วยน้ำมือของกูไปนานแล้ว!" ไพลินผลักน้ำหนาวติดกับกำแพงห้องน้ำก่อนจะยกฝ่ามือขึ้นมาหมายจะฟาดลงใบหน้าของน้ำหนาวแต่ทว่าน้ำหนาวใช้เท้าถีบเข้าที่หน้าท้องของไพลินก่อนทำให้ไพลินล้มลงกองกับพื้นอย่างไม่เป็นท่า

"แกกล้าดียังไงมายุ่งกับแฟนฉัน!"

"คิดว่าเป็นแฟนคุณศิลาแล้วจะทำอะไรก็ได้งั้นเหรอ"

"ได้ไม่ได้..ก็ทำแล้ว" ผัวะ! ผัวะ! น้ำหนาวใช้กระเป๋าแบรนด์เนมหรูของตัวเองฟาดเข้าที่ใบหน้าของไพลินอย่างแรง

"กรี๊ดดด!อีน้ำหนาว!" ไพลินพยายามลุกขึ้นมาจะตอบโต้น้ำหนาวกลับแต่ทว่าน้ำหนาวกลับถอดส้นเข็มสูงสี่นิ้วของตัวเองขึ้นมาฟาดเข้าที่ใบหน้าของไพลินเต็มแรง

ผัวะ! ผัวะ!

"โอ๊ย!!กรี๊ดดดอีเด็กบ้า!" ไพลินกรีดร้องดังลั่นเมื่อมือบางของเธอสัมผัสได้ถึงถึงหยาดเลือดสีแดงสดที่ไหลออกมาจากสองแก้มนวลของเธอเป็นทางยาว

"ยืนโง่อยู่ทำไม..มาช่วยฉันตบมันสิ" น้ำหนาวหันมาออกคำสั่งกับเพื่อนสาวทั้งสองคนที่ยืนมองดูเหตุการณ์อยู่เงียบๆพรีมลูกไล่ของน้ำหนาวเดินเข้ามาล็อคแขนของไพลินเอาไว้

"โอ๊ย!ปล่อยฉันนะอีเด็กบ้า!"

"จับหน้ามันซุกลงโถส้วม" น้ำหนาวหันมาออกคำสั่งกับวาวาเสียงเข้มวาวายืนนิ่งไม่ยอมทำตามที่น้ำหนาวสั่งจนน้ำหนาวต้องตวาดเสียงใส่อีกครั้ง

"ทำ!" น้ำเสียงเกรี้ยวกราดของน้ำหนาวทำให้วาวาเดินเข้ามากระชากผมของไพลินซุกลงโถชักโครกตามคำสั่ง

ปึง! ปึง!

เสียงถีบประตูห้องน้ำดังขึ้นจากด้านนอกด้วยฝีเท้าของโกวิทและการันต์ที่ถีบประตูห้องน้ำพรวดพราดเข้ามาทำให้น้ำหนาวทีียืนกอดอกมองดูเพื่อนสาวทั้งสองคนของเธอกดศีรษะของไพลินอยู่ต้องหันมาตวัดตามองเพื่อนชายทั้งสองคนของเธอ

"จะหมาหมู่เหรอ" การันต์เอ่ยถาม

"เชี้ย!พวกมึงตบมันเป็นคอมโบเลยเหรอ..จะตายไหมวะ" โกวิทเอ่ยถามรู้สึกตกใจกับสภาพยับเยินของไพลินไม่น้อย

"ลากมันออกมา" น้ำหนาวออกคำสั่งกับเพื่อนสาวทั้งสองคนเสียงเรียบทำให้พรีมลากคอเสื้อของไพลินออกมาประชันหน้ากับน้ำหนาว

"ขอโทษฉัน" น้ำหนาวออกคำสั่งกับไพลินเสียงเข้ม

"ฉันไม่ขอโทษ!" ไพลินตวาดเสียงใส่ใบหน้าของน้ำหนาวดังลั่นด้วยความโกรธแค้น

"ฉันบอกให้ขอโทษฉัน" น้ำหนาวกดเสียงต่ำอย่างไม่สบอารมณ์

"ไม่!"