บทที่ 239 จิ้งอ๋องแก้แค้นเวินหยูอวี้

เสียงของจิ้งอ๋องหยุดกะทันหัน ราวกับว่าเขาตกใจกับความคิดของตัวเอง ผ่านไปอยู่นานเขาก็ไม่ได้กล่าวอะไร ไม่คาดคิดว่าตนจะมีความคิดเช่นนี้ หรือว่าตนนั้นเริ่มจะคิดไม่ดีต่อหยุนชางเสียแล้ว?

หยุนชางไม่รู้ว่าจิ้งอ๋องคิดอะไรอยู่ นางขมวดคิ้วเล็กน้อยด้วยความสับสน ไม่ให้เรียกว่าเสด็จอา แล้วให้เรียกว่าอะไรหรือ?

พระสวามี? คุณสามี?

หยุนชางตัวสั่นอย่างห้ามไม่ได้ หากเป็นชาติที่แล้ว ตนนั้นใช้คำเหล่านี้กับโม่จิ้งหรานได้ เพราะตอนนั้นนางรักโมจิ้งหรานจริงๆ และนางได้อภิเษกสมรสกับคนที่ตนชอบ แน่นอนว่าเรียกแบบไหนหวานที่สุดนางก็คงเรียกเช่นนั้น?

แต่ทว่าจิ้งอ๋องนั้น...

เรียกว่าชิงเหยียนดีหรือไม่?

หยุนชางตะลึงอีกครั้ง แม้ว่าจะไม่ใช่ญาติจริงๆ แต่จิ้งอ๋องก็เป็นรุ่นที่อาวุโสกว่านาง เรียนเช่นนี้มักทำให้ตนรู้สึกว่าตนไม่รู้ที่ต่ำที่สูง ไม่เคารพผู้อาวุโส

หยุนชางลังเลอย่างมาก จิ้งอ๋องก็เช่นกัน เขาไอเบา ๆ ยืนขึ้นและกล่าวว่า " ยังมีอีกหลายสิ่งที่ยังไม่ได้จัดการ ข้าไปห้องหนังสือก่อนนะ"

หยุนชางกำลังเหม่อลอย จึงไม่ได้สนใจว่าเขากำลังพูดอะไร เพียงแต่พยักหน้าตอบรับไป

เช่นนี้ดีกว่า เรียกท่านอ๋องดีกว่า เมื่อหน้านี้นางเห็นว่าพระชายาซุ่นชิ่งก็แทนซุ่นชิ่งอ๋องเช่นนี้เช่นกัน มีความเคารพเล็กน้อยไม่แปลกแยก แต่ก็ไม่ได้สนิทสนมมากเกินไป หยุนชางคิดในใจ นางเงยหน้าขึ้นและกำลังจะปรึกษากับจิ้งอ๋อง แต่กลับพบว่าจิ้งอ๋องไม่ได้อยู่ที่เบาะนั่งแล้ว หยุนชางตะลึงเล็กน้อย เขาไปแล้วหรือ?

ในเมื่อจิ้งอ๋องไปแล้ว หยุนชางก็ไม่อยากที่จะกังวลและลังเลเกี่ยวกับเรื่องนี้ ดังนั้นนางจึงสั่งให้คนไปตามตัวหนิงเฉี่ยนมา ถึงอย่างไรจิ้งอ๋องก็ตกลงแล้ว ว่านางจะมีเวลาครึ่งชั่วโมงต่อวันที่จะคุยกับสายลับ

ไม่นานหนิงเฉี่ยนก็มาถึง เมื่อเห็นหยุนชาง สีหน้าของนางก็เผยความติดตลกเล็กน้อย " ข้าน้อยคิดว่าทั้งชีวิตนี้อาจจะยากที่จะได้พบนายหญิงอีกแล้วเจ้าค่ะ ทหารคุ้มกันของจวนจิ้งอ๋องช่างเข้มงวดอย่างมากเจ้าค่ะ หากมิใช่เพราะว่ายังได้รับสารจากเฉี่ยนอินอยู่บ้าง ข้าน้อยเกือบจะบุกเข้ามาในจวนจิ้งอ๋องเพื่อช่วยนายหญิงแล้วเจ้าค่ะ แต่ตอนนี้ ดูเหมือนว่านายหญิงมีชีวิตที่มีความสุขอย่างมากนะเจ้าคะ เมื่อเทียบกับครั้งที่แล้วที่เจอกัน รอบนี้นายหญิงงดงามขึ้นอย่างมากเจ้าค่ะ เห็นเช่นนี้แสดงว่าท่านจิ้งอ๋องคงดีต่อนายหญิงอย่างมาก เพียงแต่ว่า..." หนิงเฉี่ยนมองไปที่หยุนชางพร้อมอมยิ้ม "ปกป้องแน่นหนาเกินไปเจ้าค่ะ"

แน่นอนว่าหยุนชางรู้ว่าหนิงเฉี่ยนแค่แกล้งตนเท่านั้น แต่นางก็หน้าแดงขึ้นมาอยู่ดี จึงกล่าวกลับไปว่า "เจ้าเด็กบ้า เอาแต่พูดจาไร้สาระ" แต่เมื่อนึกได้ว่าวันนี้ตนมีเวลาเพียงครึ่งชั่วโมง จึงกล่าวอย่างเร่งรีบว่า "อีกครึ่งชั่วโมงสายลับของจิ้งอ๋องก็จะมาไล่เจ้ากลับไปแล้ว เจ้ารีบบอกข้ามาเดี๋ยวนี้ว่วงนี้มีเรื่องใหญ่กระไรเกิดขึ้นบ้างหรือ พูดเฉพาะเรื่องสำคัญก็พอ ส่วนรายละเอียดนั้น ต่อไปนี้เจ้ามาทุกวัน วันละครึ่งชั่วโมงแล้วค่อยๆ บอกกับข้าก็ย่อมได้"

หนิงเฉี่ยนเบิกตากว้างเมื่อได้ยินเช่นนี้ "ยังจะบอกว่าข้านั้นพูดจาไร้สาระอีก เขาว่ากันว่าภรรยาเข้มงวด แต่เหตุใดเมื่อนายหญิงของข้าอภิเษกจึงกลายเป็นสามีเข้มงวดซะงั้น?" หลังจากพูดจบก็เปลี่ยนสีหน้าจริงจัง และกล่าวเบาๆ ว่า " ช่วงนี้ที่ข้าน้อยเร่งขอพบนายหญิงก็เพราะว่า ได้เกิดเรื่องมากมายที่เมืองหลวงเจ้าค่ะ"