บทที่ 71 การโต้กลับที่น่ากลัว

หยุนชางพูดพลางยืนขึ้นอย่างตัวสั่นเล็กน้อย ยิ้มจนทำให้รู้สึกว่าหนาวสั่นใต้เสื้อกั๊ก "เสด็จอาออกไปก่อนเถอะเพคะ ถ้าไม่เห็นเสด็จอานานกว่านี้ หัวจิ้งจะสงสัยอย่างแน่นอน ข้าจะตามไปทีหลัง"

จิ้งอ๋องมองหยุนชางอย่างลึกซึ้ง หยุดไปสักพัก แต่ก็ทำตามคำพูดของนาง แล้วเดินกลับไปยังตำแหน่งเดิมในเมื่อครู่ จากไปพร้อมกับหวังจิ้นฮวน

สักพัก ก็มีเสียงกรีดร้องในหอเฉี่ยงซิน "อ๊าย..."

หัวจิ้งรีบพาคนตามมา เห็นทุกคนกำลังล้อมรอบภูเขาเทียม ข้างภูเขาเทียมมีเสื้อผ้ากระจัดกระจาย แววตาของหัวจิ้งเผยรอยยิ้มเล็กน้อย แต่สีหน้าของนางดูกังวลมาก "มีอะไรรึ เกิดอะไรขึ้น"

"หือ เกิดอะไรขึ้นที่นี่ ดูเหมือนครึกครื้นจัง ลั่วชิงเหยียน มาดูความตื่นเต้นเร็ว ที่นี่มีบางอย่างเกิดขึ้น" หวังจิ้นฮวนเหมือนกลัวว่าโลกจะไม่วุ่นวายพอ พูดเสียงดังขึ้นอีก

หัวจิ้งเหลือบมองหวังจิ้นฮวนด้วยความรังเกียจเล็กน้อย หันศีรษะกลับและมองไปที่ภูเขาเทียม "เกิดอะไรขึ้น?"

หญิงสาวในบริเวณโดยรอบ ดูเหมือนยากที่จะเอ่ยปากพูดเล็กน้อย ก้าวถอยหลังไปสองสามก้าว ชายคนหนึ่งก็เดินออกมาแล้วพูดว่า "หลังภูเขาเทียม มันช่าง... ทนดูไม่ได้ ทนดูไม่ได้เลย... ช่างเหลวไหลเสียจริง"

"เหลวไหล?" หัวจิ้งขมวดคิ้ว กวักมือเรียก "ไปเถอะ ไปดูด้านหลังของภูเขาเทียมว่าเกิดอะไรขึ้น"

สาวใช้วิ่งไปดูแล้วก็รีบถอยกลับมา "องค์หญิง มีคนสองคน ที่ไม่สวมเสื้อผ้า ดูเหมือนพวกเขาจะหลับไปแล้ว"

หัวจิ้งแสร้งทำเป็นรู้แจ้งกระจ่างในฉับพลัน ใบหน้าเต็มไปด้วยความโกรธ "ถึงกับทำเรื่องน่าขันในงานเลี้ยงเล็กๆ ของข้า องครักษ์ ไปจับชายหญิงที่ไร้ยางอายทั้งสองออกมา!"

องครักษ์ที่อยู่ด้านหลังรีบวิ่งออกมา เดินไปด้านหลังของภูเขาเทียม ลากตัวร่างตัวเปล่าสองร่างออกมา กลุ่มหญิงสาวร้องอุทาน "ว้าย" แล้วรีบปิดตา

หัวจิ้งก็ขมวดคิ้ว หันหน้าไปด้านข้างแล้วพูดว่า "นี่มันอะไรกัน! ยังไม่รีบเอาเสื้อผ้ามาคลุมพวกเขา"

องครักษ์ทำตามอย่างรวดเร็ว "องค์หญิง เรียบร้อยแล้วพ่ะย่ะค่ะ"

หัวจิ้งจึงหันศีรษะของนาง นางได้แสดงสีหน้าโกรธเคืองบนใบหน้าของนางแล้ว แต่เมื่อสายตาของนางจับจ้องไปที่ทั้งสองคน นางก็ประหลาดใจ "เกิดอะไรขึ้น ทำไมเป็นชายทั้งสองคน?"

ร่างที่นอนอยู่บนพื้นทั้งสองคนนั่น คนหนึ่งคือโม่จิ้งหรานที่หัวจิ้งคาดหวัง และอีกคน ไม่ใช่หยุนชาง แต่เป็นชายหนุ่มที่มีผิวคล้ำเล็กน้อย