บทที่ 725 เสิ่นซู่เฟยได้รับความโปรดปรานอีกครั้ง

ฮองเฮายิ้ม ในขณะที่นางกำลังจะพูดอะไรออกมานั้นก็เห็นมามาคนสนิทรีบเดินเข้ามาจากด้านนอกด้วยสีหน้าร้อนรนราวกับต้องการจะบอกอะไรนางแต่เมื่อเห็นนางกำนัลสามคนที่นั่งคุกเข่าอยู่ด้านหน้าก็ก้มหน้าลงและเดินไปยืนข้างกายฮองเฮา

เมื่อฮองเฮาเห็นดังนั้นก็โบกมือ "พวกเจ้าสามคนออกไปก่อนเถอะ"

นางกำนัลสามคนนั้นจึงรีบกล่าวขอบพระทัยแล้วออกไป ฮองเฮามองตามเงาร่างของทั้งสามคน แววตาแผ่รังสีอำมหิต นางครุ่นคิดครู่หนึ่งแล้วจึงหันไปพูดกับนางกำนัลข้างกาย "จิ้งเซียง เจ้าไปจัดการสามคนนั้นเสียเถอะ"

นางกำนัลที่ยืนนิ่งอยู่ด้านซ้ายของฮองเฮารับคำเบาๆ

"พวกเจ้าก็ออกไปก่อนเถอะ" ฮองเฮาสั่งเบาๆ

เมื่อรอจนคนในตำหนักต่างก็ออกไปหมดแล้ว มามาผู้นั้นจึงกระซิบว่า "เรื่องที่เมืองจิ่นอันทำสำเร็จแล้วเพคะ หม่อมฉันทำตามที่รับสั่งที่ให้นำแท่นศิลานั้นไปวางเรียบร้อยแล้ว ตอนนี้ข่าวลือแพร่มาถึงเมืองหลวงแล้ว หม่อมฉันสั่งนายอำเภอไว้ว่าให้นำแท่นศิลานั้นส่งเข้าเมืองจิ่นอันมา แต่ว่า..."

ฮองเฮารับฟังอย่างสงบ นางผงกศีรษะบ้างเป็นครั้งคราว เมื่อได้ยินสองคำสุดท้ายของมามาแล้วจึงขมวดคิ้วขึ้น "เจ้าว่าอะไร?"

มามาผู้นั้นสีหน้าไม่สู้ดีนัก นางเงียบไปครู่ใหญ่ก่อนจะเอ่ยว่า "เหนียงเหนียง เมื่อครู่เสิ่นซู่เฟยถูกฝ่าบาทรับออกมาจากตำหนักอู๋เหยียนแล้วเพคะ"

ฮองเฮาชะงักไป ครู่หนึ่งจึงได้สติขึ้น "เจ้าว่าอะไรนะ?"

"เสิ่นซู่เฟยถูกฝ่าบาทรับออกมาแล้วเพคะ" มามากัดฟันพูดซ้ำอีกครั้ง

สี่หน้าของฮองเฮาเปลี่ยนเป็นเขียวคล้ำทันทีพลางเอี้ยวตัวหันไปถามมามา "เพราะเหตุใดกัน? เสิ่นซู่เฟยทำผิดร้ายแรงเช่นนั้น ฝ่าบาททำเช่นนี้จะไม่ถูกเหล่าขุนนางในราชสำนักหัวเราะเยาะเอาหรือ?"

มามาผู้นั้นรีบตอบ "หม่อมฉันได้ยินคนจากตำหนักไท่จี๋พูดกันว่าเป็นเพราะฉีอ๋องเพคะ วันนี้ตอนประชุมขุนนางฉีอ๋องได้มอบจดหมายฉบับหนึ่งให้แก่ฝ่าบาท ต่อมาฝ่าบาทก็เรียกรวมตัวเหล่าขุนนางใหญ่ที่ตำหนักไท่จี๋ พวกเขาอยู่ที่นั่นกันประมาณสองชั่วยามแล้วจึงออกมา หลังออกมาแล้วฝ่าบาทก็เสด็จไปที่ตำหนักอู๋เหยียนเพคะ"

"ท่านพ่ออยู่ด้วยหรือไม่?" ฮองเฮารีบถาม

มามาพยักหน้า ฮองเฮาจึงรีบลุกขึ้นยืน "ส่งจดหมายไปให้ท่านพ่อ บอกว่าข้ามีเรื่องด่วนอยากพบเขา สั่งให้คนเตรียมน้ำแกงโสม ข้าจะนำมันไปถวายยังตำหนักไท่จี๋"

ยามที่ฮองเฮามาถึงตำหนักไท่จี๋กลับเห็นว่าประตูตำหนักปิดสนิท มีเพียงหลิวเหวินอันยืนเฝ้าอยู่ที่หน้าประตู เห็นได้ชัดว่าเซี่ยหวนอวี่อยู่ข้างใน เพียงแต่ไม่รู้ว่ากำลังหารือเรื่องสำคัญอะไรอยู่กับใคร

นางใคร่ครวญอยู่ในใจเล็กน้อยแล้วจึงมุ่งหน้าไปยังตำหนักไท่จี๋ตามเดิม

"ถวายพระพรพ่ะย่ะค่ะฮองเฮา เหนียงเหนียงโปรดรอสักครู่ ฝ่าบาทกำลังอยู่ด้านในพ่ะย่ะค่ะ" หลิวเหวินอันเข้ามาต้อนรับนางอย่างยิ้มแย้ม

ฮองเฮาในใจไม่ค่อยชอบใจนัก เพียงแต่คนตรงหน้าเป็นคนโปรดของเซี่ยหวนอวี่ มีปัญหาเพิ่มไม่สู้มีปัญหาน้อยลงอีกเรื่อง

"ขันทีหลิว ฝ่าบาทอยู่ด้านในกับใครหรือ?" ฮองเฮาถามเรียบๆ

หลิวเหวินอันมีท่าทีลำบากใจ "คือ..."