บทที่74 ฮองเฮาทรงพระครรภ์

"หัวจิ้ง?" ฮองเฮาขมวดคิ้วเล็กน้อย "หัวจิ้งทำไมรึ เกิดอะไรขึ้น?"

"ชางเอ๋อร์ก็ไม่รู้ว่าจะเริ่มต้นพูดจากตรงไหน" สีหน้าของหยุนชางดูกระวนกระวาย

ฮองเฮายิ้มเบาๆ ลูบมือหยุนชางและตรัสว่า "ไม่ต้องรีบ ค่อยๆพูด"

หยุนชางคร่ำครวญครู่หนึ่งก่อนจะพูดว่า "เรื่องนี้ต้องเริ่มจากเมื่อสองสามวันก่อน เช้าวันนั้น มีพระจากวิหารแคว้นหนิงมาบิณฑบาต จ้าวฮูหยินเชื่อในพระพุทธศาสนามาโดยตลอด จึงเชิญพระเข้ามาและถวายสิ่งของ พระซาบซึ้ง จึงบอกว่าจะเสี่ยงทายดวงชะตาให้จ้าวฮูหยิน จ้าวฮูหยินไม่รู้ว่าไปฟังผู้ใดมาว่า พระแคว้นหนิงเสี่ยงทายดวงชะตาได้แม่นยำ ยอมตกลงด้วยความดีใจ พระที่เสี่ยงทายดวงชะตา บอกว่าราชบุตรเขยคนที่จ้าวฮูหยินต้องการทำนายถูกกักขัง ยังบอกว่าผู้ที่กักขังราชบุตรเขย เป็นผู้ที่อำนาจที่มากกว่าราชบุตรเขย และเป็นผู้ที่ร่วมชีวิตกับราชบุตรเขย ท่านฮูหยินได้ฟัง ก็รู้สึกว่าคนที่พระพูดถึงก็คือพี่หญิง"

"เหลวไหล!" ฮองเฮาขมวดคิ้ว ประณามด้วยเสียงต่ำ

หยุนชางพยักหน้าอย่างรวดเร็ว "ชางเอ๋อร์กับพี่หญิงก็รู้สึกเชื่อไม่ได้ พี่หญิงได้ทะเลาะกับจ้าวฮูหยิน เพื่อพิสูจน์ว่าไม่ได้เป็นอย่างที่พระพูด จึงส่งคนไปสอบถามข่าวของราชบุตรเขยที่ชายแดนโดยเฉพาะ วันนี้พี่หญิงได้จัดงานเลี้ยงที่หอเฉี่ยงซิน ก็มีผู้ติดตามมาแจ้งข่าวว่า ราชบุตรเขยถูกศัตรูล้อมไว้ที่ชายแดนเมืองร้าง จ้าวฮูหยินได้ยินเรื่องนี้เข้า ก็รู้สึกว่าเรื่องที่พระกล่าวในวันนั้นล้วนเป็นจริงทุกอย่าง โกรธแค้นใจ จึงรีบเขียนจดหมายเลือดมาเข้าเฝ้าเสด็จพ่อ โดยบอกว่าต้องการทูลขอเสด็จพ่อส่งทหารไปช่วยชีวิตราชบุตรเขย และขอให้เสด็จพ่อมีราชโองการให้พี่หญิงทรงหย่ากับราชบุตรเขย"

"อะไรนะ" ฮองเฮาตบโต๊ะและลุกขึ้นยืน "หญิงเฒ่าตระกูลจ้าวมีอายุอานามขนาดนี้แล้ว อารมณ์ยังคงรุนแรงเช่นนี้ ข้าจะคอยดูว่า นางจะทำอย่างไรให้ฝ่าบาทมีราชโองการให้หัวจิ้งหย่ากับราชบุตรเขย" แล้วหัวจิ้งล่ะ?"

หยุนชางตอบอย่างเร่งรีบว่า "พี่หญิงทรงโกรธมาก และตอนนี้นางยังคงหงุดหงิดอยู่ในจวน ข้าเห็นมีบางอย่างผิดปกติ จึงมาทูลเสด็จแม่โดยเฉพาะ เกรงแต่ว่าจะมีอะไรเกิดขึ้น"

ฮองเฮาขมวดคิ้ว "เด็กคนนี้ เรื่องจวนตัวแล้ว ทำไมเอาแต่โมโหอยู่คนเดียว มันมีประโยชน์ที่จะหงุดหงิด?" พูดจบก็ลุกขึ้นยืนและเดินออกไปข้างนอกห้องโถง

หยุนชางหันศีรษะและมองพระสนมจิ่น เมื่อเห็นว่านางไม่มีท่าทีอะไรกับเรื่องนี้เลย ก็ยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ให้พระสนมจิ่น

พระสนมจิ่นเห็นเช่นนี้ นางก็ส่ายหัวอย่างช่วยไม่ได้ หยุนชางจึงโล่งใจ รีบตามออกไป

พอถึงนอกตำหนักฉินเจิ้ง ยังไม่ทันเข้าไปในตำหนัก ก็ได้ยินเสียงที่เต็มไปด้วยความโกรธของจ้าวฮูหยิน "พระจากวิหารหนิงวัดเสี่ยงทายดวงชะตาด้วยตนเอง บอกหม่อมฉันว่า หัวจิ้งทำให้อิงเจี๋ยของตระกูลหม่อนฉันต้องถูกกักขัง ถ้าไม่ให้หัวจิ้งอยู่ห่างอิงเจี๋ย อิงเจี๋ยจะประสบภัยพิบัติไปเรื่อยๆ ฝ่าบาทเพคะ ตระกูลจ้าวของหม่อมฉันเป็นแม่ทัพมาหลายชั่วอายุคน เพื่อปกป้องรักษาประเทศ หลั่งเลือดและหยาดเหงื่อ แม้ว่าจะตายก็ไม่มีคำพูดอื่นใด หม่อมฉันไม่ต้องการให้ลูกชายของหม่อมฉันต้องทนทุกข์ทรมานเพราะผู้หญิงคนหนึ่งหรอกเพคะ"