ตอนที่ 103 ส่วนแบ่งของสัญญา

ตอนที่ 103 ส่วนแบ่งของสัญญา

อันที่จริง ในตอนที่เพลงกุหลาบแดงทะยานขึ้นนั่งบัลลังก์แชมป์ ยอดดาวน์โหลดเพลงก็พุ่งทะลุหนึ่งล้านสองแสนแล้ว!

นี่ไม่ได้เป็นเพียงตัวเลขอันสวยงาม ขณะเดียวกันก็ยังหมายความว่าหลินเยวียนได้ก้าวเข้าสู่คุณสมบัติของการเป็นนักประพันธ์เพลงระดับสูงแล้ว

ใช้คำพูดที่ตรงไปตรงมาสักหน่อยก็คือ

ควรเปลี่ยนสัญญาส่วนแบ่งให้เซี่ยนอวี๋แล้ว!

สัญญาที่หลินเยวียนมีก่อนหน้านี้เป็นสัญญามาตรฐานของหน้าใหม่ บริษัทได้ส่วนแบ่งแปดส่วน

ในตอนนี้จะเปลี่ยนเป็นอย่างไร จำเป็นต้องเจรจากันก่อน

สัญญาที่บรรดานักประพันธ์เพลงระดับสูงของบริษัทเซ็นนั้นไม่ได้เหมือนกันทั้งหมด

หลินเยวียนเพิ่งจะแตะถึงระดับแรกเข้าของมาตรฐานนักประพันธ์เพลงระดับสูง เหล่าโจวก็มาหาหลินเยวียน ก่อนจะกล่าวอย่างไม่อ้อมค้อม “นายแตะถึงมาตรฐานของนักประพันธ์เพลงระดับสูงที่บริษัทกำหนดไว้แล้ว มีความเห็นยังไงกับสัญญาใหม่”

มีความเห็นยังไง?

หลินเยวียนมองเหล่าโจวด้วยสายตางุนงง นี่มันคำถามไร้ประโยชน์ไม่ใช่เหรอ ส่วนแบ่งยิ่งมากก็ยิ่งดีอยู่แล้ว!

“…”

แน่นอนเหล่าโจวอ่านความนัยในสายตาของหลินเยวียนออก และไม่ได้โกรธเคือง เขายิ้มอย่างเป็นมิตร “เรื่องสัญญาฉันจะไปช่วยนายคุยกับบริษัทเอง”

หลินเยวียนลังเล

ไว้ใจเหล่าโจวได้ไหมนะ

ในตอนนั้นเอง ด้านนอกมีเสียงเคาะประตูดังขึ้น ไม่ทันไรเงาร่างอันคุ้นเคยก็เดินมา

คนคนนี้คือจ้าวเจวี๋ย หลังจากที่เธอเดินเข้ามา ก็มองเหล่าโจวพลางเอ่ยว่า “หลินเยวียนแตะถึงมาตรฐานนักประพันธ์เพลงระดับสูงแล้ว ฉันกะว่าจะออกหน้าไปคุยเรื่องสัญญาใหม่แทนหลินเยวียน”

เหล่าโจวเหลือบมองจ้าวเจวี๋ย “ฉันจัดการเองก็ได้”

จ้าวเจวี๋ยส่ายหน้า “ฉันเจรจาสัญญาที่ดีกว่าได้”

เหล่าโจวไม่สบอารมณ์ “อย่าลืมว่าหลินเยวียนเป็นคนของแผนกประพันธ์เพลง เธอคิดว่าตัวเองมีกำลังภายในเยอะ หรือคิดว่าฉันออกหน้าเพราะจะหลอกหลินเยวียน?”

เสี่ยวจ้าวเล่นไม่ซื่อ!

หลินเยวียนเป็นคนของฉัน เธอยังจะมาแย่งโอกาสทำผลงานอีกเหรอ

จ้าวเจวี๋ยเองก็ไม่พอใจขึ้นมา เอ่ยเตือนเหล่าโจว “เหล่าโจว หลินเยวียนเป็นคนที่ฉันเซ็นสัญญาเข้ามา”

“ฉันจัดการเอง”

“ฉันจัดการเอง!”

“ฉัน โจวรุ่ยหมิงกล้างัดข้อกับผู้บริหารระดับสูง”

“ฉันคุ้นเคยกับบอส!”

“…”

หลินเยวียนมองทั้งสองคนกำลังจะทะเลาะกันขึ้นมา ทำได้แค่พูดว่า “พวกพี่ไปด้วยกันก็ได้นี่ครับ”

“ไปด้วยกัน?”

เหล่าโจวกับจ้าวเจวี๋ยมองหน้ากัน ทันใดนั้นก็ยิ้มขึ้นอย่างรู้กัน “ได้ รอข่าวดีจากพวกเราแล้วกัน”

หลินเยวียนพยักหน้า

ผ่านไปห้านาที

โจวรุ่ยหมิงกับจ้าวเจวี๋ยมายังแผนกการเงิน แผนกการเงินของสตาร์ไลท์เอนเตอร์เทนเมนต์มีคนรับผิดชอบเรื่องสัญญาของนักประพันธ์เพลงระดับสูง

“ลมอะไรหอบพวกคุณสองคนมาล่ะครับเนี่ย”

เมื่อผู้รับผิดชอบสัญญาท่านนี้เห็นโจวรุ่ยหมิงและจ้าวเจวี๋ยเข้ามาพร้อมกัน ก็ชะงักไปชั่วครู่ จากนั้นบนใบหน้าก็ผุดรอยยิ้มกระตือรือร้นออกมา

ทั้งสองคนนี้เป็นบุคลากรที่มีอำนาจในบริษัท

โจวรุ่ยหมิงพูดว่า “เปลี่ยนสัญญาให้เซี่ยนอวี๋ด้วย”

สีหน้าของผู้รับผิดชอบแปรเปลี่ยนเป็นอมทุกข์ “คุณมาแทนเซี่ยนอวี๋เองเลยเหรอครับ”

โจวรุ่ยหมิงพยักหน้า

ผู้รับผิดชอบงงงวยไปชั่วขณะ

สัญญาประเภทนี้โดยทั่วไปแล้วเป็นเรื่องที่นักประพันธ์เพลงกับบริษัทเจรจากัน

มีเพียงนักประพันธ์เพลงระดับสูงที่มีศักยภาพเท่านั้น ที่หัวหน้าจะออกหน้าช่วยเจรจาแทนด้วยตัวเอง

นี่คือสถานการณ์ที่ผู้รับผิดชอบหวาดกลัวมากที่สุด!

เพื่อที่จะรักษาสัมพันธภาพที่ดีต่อนักประพันธ์เพลงศักยภาพสูงเหล่านี้ ท่าทีของหัวหน้าเหล่านี้ตอนที่เจรจาผลประโยชน์มักจะดุดันเป็นที่สุด และยืนอยู่ฝั่งนักประพันธ์เพลงอย่างเต็มที่!

ทว่าหน้าที่ของผู้รับผิดชอบ ก็คือการยืนอยู่ฝั่งผลประโยชน์ของบริษัท และกดราคาให้ได้มากที่สุด

“แล้วหัวหน้าจ้าวล่ะครับ”

ผู้รับผิดชอบมองไปยังจ้าวเจวี๋ย

จ้าวเจวี๋ยตอบ “เหมือนกับเขานั่นแหละ”

ผู้รับผิดชอบถลึงตา “มาแทนใครครับ”