ตอนที่ 104
ตอนที่ 104 ดื่มชา
October 22, 2026
ตอนที่ 104 ดื่มชา
“ยินดีด้วยนายได้เป็นมือทองคนใหม่ของชั้นสิบแล้ว!”
หลินเยวียนเดินออกจากห้องทำงานไม่ทันไร คนในแผนกประพันธ์เพลงก็กรูกันเข้ามาและเริ่มปรบมือให้ พวกอู๋หย่งและคนอื่นๆ ก็ยิ่งนำขบวนมาเฉลิมฉลอง
“ขอบคุณครับ”
หลินเยวียนผุดยิ้มให้เข้ากับความคาดหวังของสังคม
หนึ่งในเพื่อนร่วมงานคนหนึ่งแซวว่า “เซี่ยนอวี๋จะเลี้ยงกาแฟทุกคนเพื่อเป็นการเลี้ยงฉลองหน่อยมั้ย”
“ไม่เอากาแฟ”
หลินเยวียนส่ายหน้าตามสัญชาตญาณ “เลี้ยงชาทุกคนก็แล้วกันครับ”
ผู้คนพูดด้วยความตื่นเต้นดีใจ “ดื่มชาก็ได้ ด้านล่างมีร้านน้ำชา พวกเราลงไปตอนนี้กันเลย หรือว่าจะโทรศัพท์ให้พวกเขามาส่ง?”
“ไม่ต้องยุ่งยากขนาดนั้น”
หลินเยวียนหันหลังกลับไปยังห้องทำงาน
จ้าวเจวี๋ยยังไม่ได้ออกไป เธอกำลังคุยกับเหล่าโจวอยู่ เมื่อเห็นหลินเยวียนเข้ามา ทั้งสองก็เอ่ยถามด้วยความสงสัย “หลินเยวียนมีเรื่องอะไรอีกเหรอ”
หลินเยวียนพูด “ใบชาล่ะครับ”
เหล่าโจวชะงัก ยิ้มตอบ “ด้านล่างลิ้นชักด้านซ้าย”
ดูท่าเด็กคนนี้จะเลิกกาแฟ แล้วติดอกติดใจชาแทน
หลินเยวียนพยักหน้า เปิดลิ้นชักของเหล่าโจว จากนั้นก็หยิบใบชาเดินออกไป
เหล่าโจวสะดุ้งโหยง ตื่นอกตกใจจนใบหน้าซีดเผือด “นี่ๆๆ เดี๋ยวนะๆ ทำไมนายดื่มเยอะขนาดนั้น”
หลินเยวียนตอบ “เลี้ยงทุกคนครับ”
เพื่อนร่วมงานด้านนอกเกาะประตูชะเง้อมอง เห็นหลินเยวียนไปหยิบใบชาชั้นดีที่เหล่าโจวเก็บไว้มาดื้อๆ ดวงตาก็เป็นประกาย ยกนิ้วโป้งมาให้หลินเยวียน!
“หลินเยวียนโหดแท้!”
“เหล่าโจวลงทุนโว้ย!”
“ใบชานี้แพงมากเลยสินะ!”
“เหล่าโจวดีกับหลินเยวียนมากเลยสินะ”
“ถ้านายมีความสามารถแบบเซี่ยนอวี๋ นายก็ได้เหมือนกัน”
“…”
ฝูงชนต่างตั้งหน้าตั้งตาคอย
เหล่าโจวกระวนกระวาย อยากจะเข้าไปแย่งกล่องชามาจากหลินเยวียน
จ้าวเจวี๋ยซึ่งนั่งอย่างสุขุมอยู่ด้านข้างกล่าวว่า “หัวหน้าโจวใจกว้างเหลือเกิน เสี่ยวจ้าวนับถือ”
เหล่าโจว “…”
จะเสียหน้าต่อหน้าเสี่ยวจ้าวได้ยังไงกันล่ะ
เขาฝืนแสร้งเป็นเยือกเย็น โบกมือให้หลินเยวียนอย่างอ่อนแรง
หลินเยวียนกลับไม่ได้คิดมากถึงขนาดนั้น เขาหยิบใบชาออกมา เริ่มชงชาแจกจ่ายให้เพื่อนร่วมงาน ถึงอย่างไรด้านนอกก็มีน้ำร้อนให้กดอยู่แล้ว
“ให้ฉันด้วย!”
สิ่งที่เหนือความคาดหมายของเขาก็คือ เพื่อนร่วมงานดูคล้ายกับว่าจะชอบดื่มชามาก ท่าทางกระตือรือร้นมากกว่ากาแฟซะอีก ต่อแถวกันเข้ามาทีละคน
เขานี่ฉลาดจริงๆ
ร้านน้ำชาด้านล่างตึกแพงจะตายไป!
เหล่าโจวมีชาอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ
ถึงยังไงตนก็ไม่ได้หยิบใบชาของเหล่าโจวมาใช้ฟรี เดี๋ยวจะไปซื้อใบชามาคืนเหล่าโจว ยังไงก็คุ้มค่ากว่าร้านน้ำชาด้านล่างตึก
เมื่อคิดเช่นนี้
หลินเยวียนก็ชงให้ตนเองถ้วยหนึ่ง แต่ดื่มไปได้แค่ครึ่งเดียว จู่ๆ อู๋หย่งก็เข้ามา “นายหน้าใหญ่จริงๆ เลย ใบชานี้
อย่างต่ำๆ กล่องละหลายหมื่น ปกติแล้วเหล่าโจวไม่ค่อยกล้าดื่มเท่าไหร่หรอก พวกเราเองก็ยิ่งดื่มไม่ได้เลย นายถึงกับหยิบมาได้ เรียกว่าพวกเราได้อานิสงส์จากนายเลยนะเนี่ย”
หลินเยวียนมือสั่นเทา
อู๋หย่งไม่ได้สังเกตความผิดปกติของหลินเยวียน สีหน้ายังคงฉายแววดื่มด่ำสำราญใจ “ว่าไปแล้ว ใบชากล่องละหลายหมื่นนี่ดื่มแล้วแตกต่างมากเลยละ!”
หลินเยวียนหันหลังไปมองเหล่าโจว
เหล่าโจวกำลังนวดขมับอย่างแรง
หลินเยวียนมองน้ำชาในมือ จากนั้นก็มองไปยังกล่องใบชาซึ่งตอนนี้ว่างเปล่า ทันใดนั้นก็หวนนึกถึงกาแฟแก้วละหกสิบหยวนขึ้นมา