ตอนที่ 553
ตอนที่ 553 จะลืมบันทึกการเดินทางสู่ประจิมทิศไปได้อย่างไร
October 22, 2026
อันที่จริงหลินเยวียนได้วางแผนที่จะเขียนนิยายแฟนตาซีต่อไป เพียงแต่ในช่วงหนึ่งถึงสองปีที่ผ่านมานี้เขาเขียนนิยายสืบสวนสอบสวนเรื่องยาว นิยายทั้งชุดยาวมาก และกินเวลาไปไม่น้อย ดังนั้นจึงไม่มีโอกาสได้จับปากกาสักที
ทว่าในตอนนี้…
เมื่อมีความเย้ายวนของหุ้นและรางวัลเทพสูงสุดมาวางตรงหน้า หลินเยวียนรู้สึกว่าตนทนไม่ไหวแล้ว!
ก็แค่นิยายแฟนตาซีไม่ใช่หรือไง?
เขียนสิครับรออะไร!
ไม่ใช่แค่เขียน แต่ยังต้องเขียนผลงานที่มีความน่าเชื่อถือมากพอ ถึงอย่างไรตำแหน่งเทพสูงสุดก็ไม่ได้มาอย่างง่ายดายปานนั้น หนำซ้ำจินมู่ยังบอกว่าตนเพียงแค่พอผ่านเกณฑ์ได้เท่านั้น หากคิดจะคว้าตำแหน่งเทพสูงสุด จำเป็นต้องเขียนนิยายเทพเซียนหนึ่งถึงสองเรื่อง
หนึ่งถึงสองเรื่อง หมายความว่าหนึ่งเรื่องก็ยังมีหวัง โดยมีเงื่อนไขคือนิยายเรื่องนี้ต้องมีคุณภาพเทียบเท่ากับสองเรื่อง!
ยิ่งไปกว่านั้น ถ้านิยายที่เขียนออกมานั้นไม่ดีพอ เขาจะไปเจรจากับคลังหนังสือซิลเวอร์บลูได้อย่างไร
เมื่อคิดเช่นนี้ หลินเยวียนจึงเริ่มขบคิดว่าช่วงนี้ควรปล่อยหนังสือเรื่องไหนจึงจะเหมาะสม
วรรณกรรมตะวันตก?
หรือวรรณกรรมตะวันออก?
หลินเยวียนลังเลอยู่สักพัก คิดว่าในครั้งนี้ตนควรเขียนวรรณกรรมตะวันออก เพราะนิยายแฟนตาซีที่ปัจจุบันที่ฉู่ขวงเขียนล้วนเป็นนิยายจากฝั่งตะวันออก
เหตุผลนั้นง่ายมาก
เขียนนิยายสืบสวนสอบสวนจากฝั่งตะวันตกมานาน หลินเยวียนเองก็เริ่มเบื่อแล้ว
สำหรับความชอบในการอ่านส่วนตัว หลินเยวียนชอบสไตล์ของฝั่งตะวันออกมากกว่าอย่างแน่นอน
เมื่อคิดเช่นนี้ หลินเยวียนจึงค่อยๆ มีทิศทาง
อย่างไรก็ตาม หลินเยวียนยังคงขอความคิดเห็นจากผู้จัดการจินมู่
“ตอนนี้ในวงการนิยายแฟนตาซี นิยายแนวไหนดังที่สุดครับ?”
“…”
จินมู่ใจเต้นระรัว
เขารู้สึกว่าคำถามนี้คุ้นเคยเหลือเกิน
ก่อนหน้านี้หลินเยวียนเคยถามคำถามที่คล้ายคลึงกันกับเขา หลังจากนั้นเขาได้ให้คำตอบว่า ‘สืบสวนสอบสวน’
ในตอนนั้น จินมู่คิดเพียงว่านั่นเป็นเพียงการคุยเล่น นึกไม่ถึงเลยว่าหลังจากเขาให้คำตอบนั้นไป หัวหน้าจะกระโจนเข้าสู่วงการวรรณกรรมสืบสวนสอบสวน และยังผละออกมาไม่ได้จนถึงตอนนี้…
ดังนั้นคำถามนี้จึงสำคัญกว่าที่ตนจินตนาการไว้!
ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ จินมู่จำเป็นต้องคิดให้รอบคอบ
ผ่านไปหลายนาที กว่าเขาจะทำลายความเงียบ และตอบกลับไป “นิยายแฟนตาซีทุกประเภทก็ดีเหมือนกันแหละครับ แต่ประเภทที่ได้รับความนิยมมากที่สุดในไม่กี่ปีที่ผ่านมานี้คือเทพเซียนกำลังภายในที่หัวหน้าคิดค้น…”
“เทพเซียนกำลังภายใน?”
“ใช่แล้วครับ”
จินมู่เอ่ยอย่างรอบรู้ “ตั้งแต่หัวหน้าบุกเบิกแนวเทพเซียนกำลังภายในด้วยเรื่องกระบี่เทพสังหาร นักเขียนนิยายแฟนตาซีในวงการก็เริ่มสร้างสรรค์ผลงานแนวนี้มากขึ้นเรื่อยๆ ในหกอันดับแรกนิยายแฟนตาซีขายดี มีสามเรื่องเป็นเทพเซียนกำลังภายใน อีกสามเรื่องเป็นแนวผจญภัยในต่างโลก และอันดับอื่นๆ ที่เหลือไม่คงที่ นิยายแต่ละประเภทต่างก็มีโอกาสติดอันดับ…”
จู่ๆ หลินเยวียนก็ถามขึ้น “มีใครเขียนเกี่ยวกับต้นกำเนิดของเทพเซียนกำลังภายในไหมครับ”
จินมู่ชะงัก “ต้นกำเนิด? คุณหมายถึงเทพปรณัมเกี่ยวกับการสร้างโลกที่บันทึกไว้ในคัมภีร์ขุนเขามหาสมุทรน่ะหรือครับ?”
หลินเยวียนพยักหน้า
จินมู่ยิ้ม พลางเอ่ยตอบ “คนโบราณสรุปไว้แล้วไม่ใช่เหรอครับ ตั้งแต่เริ่มคัมภีร์ขุนเขามหาสมุทร จนกระทั่งนิยายชุดบรรพกาล และนิยายชุดกำเนิดเทพเจ้า…”
หลินเยวียนพยักหน้าอย่างพอเข้าใจขึ้นมาบ้าง
ฟังจากที่จินมู่บอก บลูสตาร์คล้ายกับมีรูปแบบของนิยายแนวกำเนิดโลกที่สมบูรณ์อยู่แล้ว
ถ้าไม่มีละก็ หลินเยวียนอาจเขียนนิยายแนวนี้ออกมา และนี่คือเหตุผลที่เขาถามคำถามนี้
จินมู่รู้สึกงุงงงเล็กน้อย
เขานึกไม่ถึงว่าหัวหน้าผู้มีความสามารถครอบจักรวาลคนนี้ จะไม่รู้เรื่องพื้นฐานนี้…
ต้องหยอกล้อตนเล่นสินะ?
จินมู่คิดว่าเป็นเช่นนั้น
หลินเยวียนไม่ได้สนทนากับจินมู่ต่อ เขาเปิดคอมพิวเตอร์และค้นหานิยายแนวกำเนิดโลก
ครึ่งชั่วโมงผ่านไป
หลินเยวียนพยักหน้า
ดูเหมือนว่าบนโลกนี้จะมีนิยายแนวกำเนิดโลกจริงๆ
แน่นอนว่าหลินเยวียนไม่ได้แกล้งจินมู่
ถ้าหากไม่ลองค้นคว้าบนอินเทอร์เน็ต เขาจะไม่รู้เลยว่าบนโลกนี้มีนิยายแนวกำเนิดโลกจริงหรือไม่
เขามาจากอีกโลกหนึ่ง
เทพปกรณัมของแดนมังกรบนโลกนั้นวุ่นวายเกินไป ไม่มีใครมาจัดเรียง
จนกระทั่งภายหลังเมิ่งรู่เสินจีเขียน ‘พุทธคือเต๋า’ ออกมา และสรุปเทพปกรณัมนับไม่ถ้วนไว้ในนิยาย นิยายกำเนิดจึงเริ่มกลายเป็นที่นิยม
ในแง่ของยุคสมัย นิยายกำเนิดโลกคือต้นกำเนิดของนิยายเทพเซียนกำลังภายใน
เพราะฉะนั้นหลินเยวียนจึงคิดว่าบลูสตาร์ไม่มีนิยายกำเนิดโลก
ใครจะรู้ว่าวัฒนธรรมของบลูสตาร์ได้รับการสืบทอดมาเป็นอย่างดี ไม่จำเป็นต้องมีเมิ่งหรูเสินจี วรรณกรรมแนวกำเนิดโลกได้รับการอนุรักษ์ไว้อย่างสมบูรณ์ ผ่านบทสรุปในผลงานของบรรพบุรุษ
เทพปกรณัมจำนวนมากมีต้นแบบ
บริบททั้งหมดได้รับการจัดการอย่างชัดเจน
เห็นทีเขาคงไม่ต้องเขียน ‘ตำนานสถาปนาเทพยดา[1]’ คงไม่ต้องเขียนแล้ว
ใช่แล้ว
เดิมทีหลินเยวียนเองก็คิดว่าจะเขียน ‘ตำนานสถาปนาเทพยดา’ เช่นกัน เมื่อเป็นเช่นนี้เขาจะสามารถจัดระเบียบวรรณกรรมกำเนิดโลกได้ ทว่ามีคนจัดระเบียบเรื่องราวที่คล้ายกันออกแล้ว เช่นนั้นก็ไม่จำเป็นแล้ว
แต่ว่า…