ตอนที่ 6 ความลับของวิชาอ่านใจคน

ต่อจากเหลียนเฟย ก็คือลี่ผินที่ต้องมาซวยเพราะหลางกุ้ยเหริน

คนในวังที่เดิมที่จะรอดูจุดจบของซือหลิงหลงต่างก็งงเป็นไก่ตาแตก

มีบางคนที่อยากจะเสนอหน้าออกมาแต่ก็ไม่กล้าปริปากพูดอะไร

ล้อเล่นกันหรือเปล่า เหลียนเฟยกับลี่ผินต่างก็เป็นคนที่ใครๆก็สู้ไม่ได้ พวกนางที่มีฐานะต่ำต้อยหากท้าชนเข้าคงได้ตายคามือแน่

และในขณะเดียวกันภายในตำหนักหลิงหัว ซือหลิงหลงที่กำลังถูกเจ้านายจากตำหนักต่างๆกำลังวิพากษ์วิจารณ์อยู่นั้น เดินตามหลังของเฮ่อเหลียนเย่ว์ด้วยท่าทีประจบสอพลอ ดวงตาแอบกวาดมองไปยังซ้ายขวาของตำหนัก

'ว้าว พื้นปูด้วยหยกขาว'

'โอ้โฮ เก้าอี้ที่ทำจากไม้จื่อถาน'

'ไม่เสียทีที่เป็นที่อยู่ของทรราช บอกได้สองคำ หรูหรา สามคำ โคตรหรูหรา '

'แต่ฉันก็ชอบ'

เฮ่อเหลียนเย่ว์หยุดฝีเท้าลง ตอนที่หันหน้าไปมองซือหลิงหลง คิ้วของเขาขมวดขึ้นมาเล็กน้อย

เขาแน่ใจ ตอนนี้เขาสามารถได้ยินแค่เสียงในใจของซือหลิงหลงคนเดียวเท่านั้น

ทั้งๆที่ได้ยินเสียงในใจของนางแค่คนเดียว แต่กลับให้ความรู้สึกเหมือนผู้หญิงกลุ่มหนึ่งกำลังเอะอะโวยวายกัน

พูดได้คำเดียว หนวกหู

อีกคำคือ หนวกหูมาก

เฮ่อเหลียนเย่ว์อยากจะให้นางหุบปาก แต่เมื่อเทียบกับให้นางหุบปาก ขณะนี้มีเรื่องที่เร่งด่วนกว่า คือการยืนยันการคาดเดาของตนเอง

เฮ่อเหลียนเย่ว์ยื่นมือไปทางซือหลิงหลง ภายใต้ท่าทีที่สง่างามและดูสบายๆแฝงไปด้วยกลิ่นอายของความเมตตา

ซือหลิงหลงมองมือที่ยื่นมาตรงหน้ากลับรู้สึกตอบสนองไม่ทันอยู่บ้าง

'มือนี่ สวยจริงๆเลย'

'มือสวยขนาดนี้ เสียดายที่ไม่ได้ทำงานหนัก'

เฮ่อเหลียนเย่ว์ไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่ามือของตนเองที่ยื่นออกมาไปจะถูกมองข้ามถึงขั้นนี้ โดยเฉพาะจุดสังเกตที่ผู้หญิงคนนี้ให้ความสำคัญมันเป็นเรื่องบ้าบออะไรกัน

เฮ่อเหลียนเย่ว์ไม่อยากจะเสียเวลาหยั่งเชิงกับนางอีกแล้ว ใบหน้าหล่อเหล่าขรึมลง ไม่ปล่อยให้มีโอกาสได้โต้แย้งก็คว้ามือของซือหลิงหลงเอาไว้ ดึงเบาๆ ทันใดนั้นซือหลิงหลงก็เกิดอาการโซเซ โถมตัวไปข้างหน้า

ร่างที่อบอุ่นอ่อนนุ่มโผเข้าไปอยู่ในอ้อมอก กลิ่นหอมของหญิงสาวปะทะเข้ากับจมูกของเฮ่อเหลียนเย่ว์ แต่เฮ่อเหลียนเย่ว์กลับไม่มีเวลาสนใจเรื่องนี้ เมื่อครู่ ชั่วขณะที่เขาจับข้อมือของซือหลิงหลง หูของเขาก็ได้ยินเสียงพูดในใจที่ฟังดูวุ่นวายอีกครั้ง

นางกำนัลหนึ่ง 'ฮ่องเต้ทรงเอาแต่ใจจริงๆ ข้ารู้สึกชอบมาก'

นางกำนัลสอง 'เมื่อไหร่กันที่ฮ่องเต้จะทรงกอดข้าเช่นนี้บ้าง ข้าเองก็หน้าตาไม่เลวนี่นา'

ฝูไท่ 'ไอ๊หยา ฮ่องเต้ ต่อหน้าผู้คนมากมายเช่นนี้ ทรงต้องควบคุมตนเองบ้างนะพ่ะย่ะค่ะ '

เฮ่อเหลียนเย่ว์หลับตาลง ก้มหน้า พบว่าหลางกุ้ยเหรินที่อยู่ในอ้อมอกกำลังแหงนหน้าถลึงตาให้ตนเองอยู่