ตอนที่ 1531 ทำไมแกถึงตีได้แม้แต่เด็ก

เด็กผู้หญิงตัวจ้อยใบหน้าซีดเผือดเดินโซเซเกาะประตูออกมา

เด็กหญิงตัวเล็กอายุยังไม่ถึงสิบขวบ ผอมแห้งแทบจะหนังหุ้มกระดูก ดูแล้วถึงกับรู้สึกน่ากลัวนิดหน่อย

เมื่อเหลาสู่เห็นเด็กหญิงตัวเล็ก สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปทันที

เขารีบตะเกียกตะกายลุกขึ้น "เถียนเถียน เธอออกมาทำไม"

“พี่...พี่เข้าไปพักในบ้านก่อนค่ะ”

“พี่ชายไม่เป็นไร เราแค่ล้อกันเล่นน่ะ...”

แต่ชายผมทองกลับเตะหลังเหลาสู่ สบถด่า "ใครเล่นกับมึง"

เหลาสู่รีบไปขยิบตาให้ชายผมทองวิงวอน อยากจะให้เขาร่วมมือแสดงละครหน่อย

แต่ชายผมทองไม่สนใจ แถมยังตบหน้าเขา

เด็กหญิงเถียนเถียนตกใจตัวสั่น แต่เธอยังคงวิ่งโซเซไปปกป้องเหลาสู่ไว้ข้างหลังตนเอง

“พวกนาย…พวกนายอย่าทำร้ายพี่ชาย…”

เหลาสู่รีบดึงตัวเธอออกไป "เถียนเถียน ฟังพี่นะ รีบเข้าไปในบ้านเร็วเข้า"

“พี่ชายไม่เป็นอะไร...”

ชายผมทองก่นด่าอย่างหมดความอดทน "ไอ้ห่า แสดงต่อหน้าข้าเหรอ"

"แม่งเอ๊ย อัดเด็กเวรนี้ด้วย!"

คนหนุ่มหลายคนกรูเข้ามาเตะเถียนเถียนจริงๆ

เหลาสู่ร้องตกใจ เขารีบกอดเถียนเถียนใช้หลังตนเองบังการโจมตีของพวกนั้น

ลุงหลิวที่นั่งอยู่หน้าประตูทนไม่ไหวอีกต่อไป "พี่หลง เถียนเถียนป่วยหนักมาก!"

"พวก...พวกนายทำร้ายเด็กได้ยังไง"

ชายผมทองโมโหหันไปเตะเคาน์เตอร์ ชี้หน้าลุงหลิวสบถด่า "ไอ้หงอก อย่าเสือก!"

“เชื่อไหมล่ะ ข้าอัดแกได้ด้วย”

ลุงหลิวโกรธจนตัวสั่น แต่ไม่กล้าปริปากอีก

หลินมั่วยืนอยู่นอกประตู ส่ายหน้าช้าๆ เมื่อเห็นเช่นนี้

เขาเคยพบเจออันธพาลก็จริง แต่ไม่เคยเห็นอันธพาลเช่นนี้มาก่อน

พวกชายผมทองไม่ต่างอะไรจากพวกพ่อค้าที่เขาเคยเจอในเมืองเอก