ตอนที่ 1532 หลินมั่วลงมือ

ตอนนี้หลินมั่วยืนที่หน้าประตู

เมื่อเห็นชายผมทองโหดร้ายกับเด็กผู้หญิงผอมกะหร่องก็โมโห

หลินมั่วพุ่งเข้าไปเตะกริชออกจากมือของชายผมทองโดยไม่ชักช้า

เดิมทีเหลาสู่กับลุงหลิวตกตะลึงคิดว่าเถียนเถียนตายแน่แล้ว

นึกไม่ถึงจู่ๆ จะมีคนเข้าไปช่วยเถียนเถียน

เหลาสู่กอดเถียนเถียนแน่น ได้แต่ตกใจกลัวจนตัวสั่น น้ำตาไหลพรากออกมา

ลุงหลิวถอนหายใจยาว จากนั้นเขาก็ลุกขึ้นวิ่งหนีไป

ด้านนั้น ชายผมทองถูกหลินมั่วเตะกระเด็น รู้สึกเหมือนมือจะหักแล้ว

เขาโกรธจัด จ้องมองหลินมั่วโกรธเคือง "แกเป็นใคร"

“กล้ามายุ่งเรื่องของข้า เบื่อโลกหรือไง”

หลินมั่วพูดเสียงเย็นชา "แกกล้าทำร้ายกับเด็กได้ลงคอ ยังเป็นคนอยู่หรือเปล่า"

ชายผมทองโมโห "ข้าอยากทำอะไรก็ทำ แกสั่งข้าได้เหรอ"

“เชี่ย ฟังสำเนียงแล้ว แกไม่ใช่คนท้องถิ่นใช่ไหม”

“เสร่อมาจากไหน กล้ามายุ่งกับเรื่องของข้า”

“ถ้าวันนี้ฉันไม่ฆ่าแก ต่อไปฉันจะทำมาหากินที่นี่ได้ยังไง”

ชายผมทองพูดพลางกวักมือ ตะโกนเรียก "ฆ่ามัน!"

คนหนุ่มพวกนั้นกระตือรือล้นเข้าล้อมตัวหลินมั่วทันที

ตอนนี้เอง ลุงหลิวก็วิ่งพรวดออกมาจากด้านหลัง

เขาถือถังแก๊สขนาดเล็กและไฟแช็กในมือ ตะโกนด่า "ไสหัวไป!"

“ไม่อย่างนั้น ฉัน... ฉันจะตายไปพร้อมกับพวกแก!”

ลุงหลิวพูดพลางจ่อไฟแช็กใกล้กับหัวถังแก๊ส ดูท่าทางเหมือนจะจุดไฟ

พวกชายผมทองตกใจ ถอยหลังกรูดไปสองสามก้าว

ชายผมทองชี้หน้าลุงหลิวตวาด "ไอ้หงอก เรื่องนี้แกไม่เกี่ยว อย่าแส่เรื่องชาวบ้าน เดี๋ยวจะซวยซะเอง!"

ลุงหลิวกัดฟัน "ที่นี่คลินิกของฉัน เถียนเถียนอยู่ที่นี่ เป็นคนไข้ของฉัน มันเกี่ยวกับฉัน!"