ตอนที่ 1996 เฉียดความจริง

กระบี่กลับเข้าไปในฝัก หลินมั่วล้อเล่นนั่งลงอีกครั้ง

เซวียอู่เยี่ยที่อยู่ตรงข้ามยังคงมีรอยยิ้ม

แต่เมื่อคำพูดออกไปแล้ว เขาไม่คิดจะปกปิดมันอีกต่อไป

“คำพูดนี้มีเหตุผลทีเดียว

แต่ฉันหวังว่านายจะจดจำคำพูดของนายที่นี่ตอนนี้ได้

ไม่อย่างนั้นฉันจะช่วยนายเตือนความจำ"

น้ำเสียงแฝงด้วยความโหดเหี้ยม

“ไม่ต้องห่วง เซวียอู่เยี่ย ผมจะจดจำให้ดี”

หลินมั่วถือกระบี่ รีบพูดตามที่อีกฝ่ายพูด

ตอนนี้เขาค่อยผ่อนคลายได้เต็มที่

เซวียอู่เยี่ยพูดอย่างนี้หมายความว่าการพัฒนาของเขาต่อไปจะไม่ถูกจำกัด

แน่นอนว่าต้องไม่กระทบต่อการปกครองของเซวียอู่เยี่ยในภาคใต้

“เอาล่ะ ฉันจะออกหน้าเตือนเรื่องยาแลกอายุเอง

แต่ฉันหวังว่ายานิรมิตของนายจะพร้อมโดยเร็วที่สุด"

เขาพูดจบก็มองกระบี่ในมือของหลินมั่วอีกครั้ง

“นึกไม่ถึงเส้นลมปราณซ่อมแซมแล้ว นายจะเลิกมวยใช้กระบี่

แต่กระบี่ยากกว่าศิลปะการต่อสู้อื่นๆ หลายเท่า นายต้องเตรียมจิตใจให้พร้อม"

เขาพูดพลางชี้นิ้ว

หลินมั่วเข้าใจทันที เขาโยนกระบี่ไท่อาไปที่อีกฝ่ายทันที

แต่ทันทีที่กระบี่ของเขาหลุดจากมือ วิญญาณทั้งหมดบนกระบี่ก็สลายไป

กริ๊ก!

เมื่อมองดูกระบี่ที่เป็นรอยสนิม เซวียอู่เยี่ยก็อดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ว

กระบี่เล่มนี้ห่วยมากกระมัง ถึงกับเห็นสองอักษรบนตัวกระบี่

เขาก็ไม่มีใจจะศึกษาด้วย

หลังจากตรวจสอบแล้วไม่พบสิ่งผิดปกติใดๆ จึงเอ่ยถามว่า

“ทำไมนายไม่เลือกกระบี่ที่ดีกว่านี้ล่ะ

กระบี่เล่มนี้เกือบจะหมดสภาพแล้ว!"

หลินมั่วยักไหล่ แสร้งทำเป็นจนใจ

“ช่วยไม่ได้ กระบี่ดีหายาก กระบี่มีชื่อเสียงไม่มีร่องรอย

สู้พกกระบี่ขึ้นสนิมไม่ได้ ฝึกกระบี่ และฝึกจิตใจด้วย"

เมื่อเห็นว่าเขาพกกระบี่ติดตัวตลอด เซวียอู่เยี่ยคาดเดาว่ากระบี่เล่มนี้ช่วยหลินมั่วซ่อมแซมเส้นลมปราณ

แม้ว่าการคาดเดานี้จะดูค่อนข้างไร้สาระ แต่เขาก็อยากลองดู

หลังจากตรวจสอบแล้ว แม้ว่ามีปราณกระบี่จางๆ บนกระบี่

อีกทั้งปราณกระบี่เก่ามาก แต่ไม่มีพลังวิญญาณเลย

“หรือว่าเด็กนี่ดูดซับพลังวิญญาณกระบี่โบราณเพื่อซ่อมแซมเส้นลมปราณ”

แน่นอนว่าทั้งหมดนี้เป็นเพียงการคาดเดาของเขาเท่านั้น