ตอนที่ 2011 ชายหนุ่มผู้มาจากกองทัพ

ถึงแม้ว่าจะไม่รู้ว่าชายหนุ่มที่สวมแว่นตาจะเป็นคนของฝ่ายไหน

แต่สามารถบอกได้ว่าเขาเป็นยอดฝีมือ ผู้ที่อยู่เบื้อหลังเขาจะต้องเป็นผู้ที่มีอำนาจมาก

ตอนนี้ผู้อาวุโสตระกูลว่านได้ให้การสนับสนุนตัวเขา อีกฝ่ายจะต้องทำให้ตระกูลว่านไม่พอใจจนถูกคาดโทษตายแน่

เรื่องครั้งนี้หลินมั่วจะจำเอาไว้

เขายักไหล่เล็กน้อยและเหลือบมองไปยังชายสวมแว่นตาที่อยู่ตรงหน้า

“ผู้อาวุโสว่านไม่พบกันนานนะครับ

ผมเองก็โชคดีจนได้พัฒนาของดีพวกนี้ขึ้นมาได้

แต่มักมีคนบางประเภทที่ไม่คิดทำอะไร คิดแต่จะเอาแต่ได้ถึงได้เก่งแต่ทำตัวเป็นโจร”

“ฮ่า ฮ่า ฮ่า คำว่าโจรดูเหมือนว่าจะเหมาะเหม็งไปหน่อยนะ”

หลังจากที่เขาหัวเราะเสียงดังลั่น ผู้อาวุโสว่านก็เตรียมที่จะนำหลินมั่วข้ามสะพานยาวไป

“สุนัขที่ดีย่อมไม่ขวางทาง！”

ถึงแม้ว่าเขาจะพาคนมาเพียงแค่ไม่กี่ร้อยคน แต่ความโกรธของผู้อาวุโสว่านไม่ได้ลดลงเลย เขาไม่ไว้หน้าอีกฝ่ายเลยแม้แต่นิดเดียว

และทำตัวผ่าซากเช่นนี้

“ผู้อาวุโสว่าน ผมขอเตือนคุณสักหน่อย

คุณผู้ชายของผมไม่ได้ใจเย็นเหมือนผมนะครับ

ถ้าหากว่าคุณไปทำให้เขาไม่พอใจ ตระกูลว่านของพวกคุณคงจะลำบากกันหมด”

“หึ หึ นายนึกว่าพวกเราตระกูลว่านจะกลัวการแก้แค้นจากนายหรือไง

ฆ่ามันให้หมด！”

พูดจบ ผู้อาวุโสว่านก็สาวเท้าเข้าไปข้างหน้า

มวยเส้าหลิน หมัดทงเป้ย！

ในขณะที่ทั้งสองฝ่ายเข้าใกล้กันก็มีเงาของหมัดจำนวนนับไม่ถ้วนพุ่งเข้าใส่อีกฝ่าย

บรรยากาศของความน่ากลัวทำให้อากาศรอบตัวสั่นไหวจนมีเสียงออกมา

เรื่องราวมาถึงขั้นนี้แล้ว ชายสวมแว่นตารู้ดีว่ายิ่งพูดไปก็ไม่มีความหมาย

เขาจึงเตรียมความพร้อมสำหรับการต่อสู้

มือทั้งสองข้างของเขาดันมาด้านหน้าและสะบัดมือทำท่าเพื่อเตรียมพร้อมในการต่อสู้

และเผชิญหน้ากับการโจมตีอันทรงพลังของผู้อาวุโสว่าน

เขารีบถอยกลับอย่างรวดเร็ว ดูเหมือนว่าเขาค่อนข้างแข็งแกร่งและมีการเคลื่อนไหวทางร่างกายที่ดีกว่า

ดังนั้นเขาจึงไม่คิดที่จะเข้าไปเผชิญหน้าตรงๆ

ในระหว่างที่เขาหลบตัวอย่างรวดเร็วนั้นเองก็อาศัยจังหวะในการจัดการเงาหมัดของผู้อาวุโสว่านไปทีละอัน

“หึ ถ้าไม่ใช่ว่าฉันเสียกำลังไปเยอะแล้ว”

ฉันสามารถตัดหัวของมันได้แน่”

ราวกับว่าการประมือกันเมื่อครู่นี้จะเสียเปรียบ เขาจึงจำมันเอาไว้