ตอนที่ 2012 ในที่สุดก็มาถึงเมืองจิง

เมื่อเจอกับคำตำหนิของนายพลหลาน ชายสวมแว่นตาเองก็สงบปากสงบคำ

“หลายปีมานี้คนอย่างพวกนายยิ่งได้ใจกันใหญ่

อยากได้ตำรับลับก็ไปเจรจาเอาสิ เจรจาไม่สำเร็จก็ต้องพยายามพัฒนาออกมาให้ได้

มาบังคับคนแล้วแย่งยา? น่าเกลียดที่พวกนายทำออกมาได้”

ในฐานะที่เขาเป็นนายทหารระดับสูง การที่มีผู้มีอิทธิพลมาสกัดหลินมั่งครั้งนี้เขาย่อมต้องรู้ดี

จากใจแล้วเขาย่อมชื่นชมคนหนุ่มที่มีแววอย่างหลินมั่ว

แต่ผู้มีอำนาจแต่ละฝ่ายอยากจะสร้างยาขึ้นมานั้นช่างยิ่งใหญ่เกินไปจริงๆ

ในเมื่อเขาคิดจะลงมือ เขาเองก็ไม่สามารถที่จะทำอะไรได้

ก่อนหน้านี้เขาได้ส่งกองทัพออกไปเพื่อที่จะไปรับหลินมั่วระหว่างทาง

แต่กองทัพนั้นยังไม่ทันได้ออกจากเมืองจิงก็ถูกเรียกกลับมาด่วน

ในระหว่างที่การแข่งขันยอดหมอเทวดากำลังใกล้เข้ามา การรักษาความปลอดภัยของเมืองจิงต้องมาเป็นอันดับแรก

และเขาเองก็ได้รับคำสั่งย้ายออกมาแผ่นหนึ่งอย่างกะทันหัน งานที่เขาถูกส่งไปรับผิดชอบส่วนมากเกี่ยวกับการตรวจสอบอันตรายเรื่องความเสี่ยงในความปลอดภัย

ด้วยเหตุนี้เขาจึงทำอะไรได้ช้าลง ถึงแม้ว่าเขาจะสมัครเพื่อขอเปลี่ยนตำแหน่งแต่คนที่มีอำนาจมากกว่าเขาก็อกเหตุผลต่างๆ เพื่อผลัดออกไป

เกมของพวกนักการเมืองเขาเองก็ไม่ชำนาญ

ด้วยเหตุดังนี้นายพลหลานจึงได้เพียงแค่แจ้งหลินมั่วอย่างลับๆ ว่าให้ผูกมิตรกับตระกูลว่านไว้เพื่อถ่วงเวลา

ส่วนเขาจะปลีกตัวออกมาเพื่อควบคุสถานการณ์ให้หลินมั่ว

“กลับไปบอกเจ้านายอะไรนั่นของนายว่าหากมีตรงไหนที่ไม่พอใจก็ให้มาหาฉัน

ทุกคนล้วนเป็นคนในเขตเมืองเก่า ก็ไม่ได้อยู่ไกลกันเท่าไร

ถ้าไม่มีอะไรแล้ว พวกนายก็ไสหัวไปได้แล้ว”

เมื่อเขาเห็นหลินมั่วก็คว้าตัวเขาเอาไว้ ตอนนี้มีอุปสรรคไปครึ่งทางแล้ว

ชายสวมแว่นตาแสดงท่าทีไม่ยินยอม

แต่ท่าทีของนายพลหลานหนักแน่นแบบนี้ จากที่เห็นคือคงไม่ปล่อยเขาเอาไว้แล้ว

ด้วยความจนใจ เขาจึงทำได้เพียงโบกปัดมือไปมาแล้วนำกำลังคนของตัวเองจากไป

จนเมื่อเงาร่างของพวกเขาหายไปจนสุดถนน ใบหน้าของแม่ทัพหลานจึงกลับมามีรอยยิ้มอีกครั้ง

“หลินมั่วใช่ไหม ยินดีต้อนรับเข้าสู่เมืองจิง”

ขณะที่กำลังพูดเขาก็กระแทกไหล่ของหลินมั่วจนเจ็บเสียจนหลินมั่วต้องกัดฟันแน่น

“ฮ่า ฮ่า ฮ่า โทษที

ลืมไปว่าเส้นลมปราณของนายถูกทำลายไปแล้ว ฉันลงมือหนักไปหน่อย”

ถึงแม้ว่าคำพูดของเขาจะแทงใจดำไปบ้าง แต่ก็แสดงให้เห็นถึงนิสัยตรงไปตรงมาของเขา

ที่สำคัญที่สุดคือตัวหลินมั่วเองก็คิดไม่ถึงว่าเขาจะมีเกียรติขนาดนี้

จนสามารถทำให้พลคนหนึ่งมาช่วยเหลือเขาได้

“นายพลหลานครับ ขอบคุณที่ช่วยครับ

หลินมั่วขอบคุณอย่างสุดซึ้งครับ！”