ตอนที่ 2246 รีบช่วยชีวิตอย่างเร่งด่วน

ภายในห้องทดลองเมื่อรู้สึกว่าสติของตัวเองดับวูบอย่างต่อเนื่อง หลินมั่วก็พยายามยกมือขึ้นอย่างยากลำบาก

‘ดูเหมือนว่ายังมีอะไรอีกหลายอย่างที่ยังทำไม่เสร็จและยังรู้สึกผิดต่อปรมาจารย์หลินที่ถ่ายทอดทักษะทางการแพทย์ให้’

วินาทีต่อมาเขาก็ตัวอ่อนยวบลงราวกับว่าสูญเสียการควบคุมของร่างกายไปก็ไม่ปาน ตัวของเขาล้มหงายหลังไปข้างหลัง

เมื่อเห็นท่าทางของเขาเป็นแบบนั้น นักปราชญ์หญิงตุนหวงก็ร้องอุทานขึ้นมา และอดไม่ได้ที่จะรีบวิ่งเข้าไปหาหลินมั่ว ในเวลาเดียวกันเณรน้อยที่อยู่ภายในห้องก็รีบพุ่งตัวมาอยู่ที่ข้างตัวหลินมั่วแล้วก็ประคองเขาไว้มั่น

“โยมหลิน ในร่างกายของผู้ติดเชื้อยังมีพืชอีกชนิดหนึ่งนั้นก็คือเชื้อราซอมบี้”

ในเวลานี้โพรงจมูกของสามเณรน้อยก็ค่อย ๆ มีเลือดสีแดงเข้มไหลออกมาแล้ว แสดงให้เห็นอย่างชัดเจนว่า เขาไม่ได้ทำตามสิ่งที่หลินมั่วบอกที่ให้เขาใช้วิชาลมหายใจเต่า

“คุณเป็นนักบวชกลับพูดจาไม่รักษาคำพูดเลยนะ”

หลินมั่วมองไปที่สามเณรน้อยและพูดด้วยรอยยิ้มอันขมขื่น คนที่ถูกกล่าวถึงกลับยิ้มจากใจให้ และก็วางหลินมั่วนอนลงบนพื้น

จากนั้นก็ทำการนั่งขัดสมาธิเอาสองมือพนมมือประสานกันและสวดมนต์ตามตำราของพระพุทธเจ้าอย่างแผ่วเบา รอบ ๆ ตัวของทั้งสองคนมีร่างทรงของพระพุทธเจ้าที่เต็มไปด้วยพลังวิญญาณปรากฏกายขึ้น

มาพร้อมกับแสงสีทองอ่อนๆ และกลิ่นเหม็นคาวที่อยู่รอบ ๆ บริเวณก็ถูกกันออกจากกัน

“โยมหลิน อาตมาไม่เคยสัญญาอะไรไว้”

“เณรน้อย คุณเรียนแต่สิ่งไม่ดีมานะ!”

หลังจากพูดจบ ดวงตาทั้งสองข้างของหลินมั่วก็ค่อย ๆ หลับตาลง ไม่ว่าเสวี่ยเหลียนจะทุบกระจกดังแค่ไหนจากนอกห้อง เขาก็ไม่ตอบสนองใด ๆ อีก

สุดท้ายตอนนี้ทุกคนที่อยู่ที่นี่ก็เข้าใจถึงเจตนาของหลินมั่วแล้ว ในขณะเดียวกันคำพูดนั้นก็ดังก้องขึ้นมาในใจของทุกคน

‘ ในช่วงวิกฤตของประเทศ ผมที่ศึกษาด้านการแพทย์ควรทำงานหนักโดยไม่คำนึงถึงความปลอดภัยของตัวเอง ’

ด้วยใจที่หนักแน่น

เนี่ยคงหมิงออกคำสั่งขึ้นว่า

“รีบฟอกอากาศภายในห้องให้เร็วที่สุด”