ตอนที่ 2331 เด็กที่ตื่นเช้า

ก่อนหน้านี้ เจิ้งจูและคนอื่นๆ ก็เข้าใจจุดนี้เช่นกัน

เรื่องไร้สาระตามอําเภอใจ ไม่เพียงแต่ถูกตามใจมาตั้งแต่เด็กเท่านั้น แต่ยังหมายถึงความหมดอาลัยตายอยากอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

และถูกเจี้ยงเป้าทำให้อับอายขายหน้าอีกครั้ง

ตอนนี้เจิ้งจูเลยอยากลองดู

ครูฝึกหนุ่มที่อยู่ตรงหน้าคนนี้คือความหวังของเขา

ขณะเดียวกันหลินมั่วก็มองเด็กที่อยู่ข้างหน้าอย่างเงียบๆ

แม้ว่าดวงตาของเขาจะยังอ่อนวัย แต่หลินมั่วก็เห็นความหนักแน่นและทรหดเล็กน้อย

ยังไม่ถือว่าสุดจะเยียวยา

"ในชั้นเรียน นักเรียนคนอื่นๆ ฟังนายไหม"

แม้จะไม่รู้จุดประสงค์ของหลินมั่วว่าคืออะไร

แต่เจิ้งจูก็พยักหน้า

"นอกจากหูอวี่เตี๋ยกับผู้หญิงสองสามคน นักเรียนคนอื่นๆ จะฟังผม!"

"งั้นได้ ฉันหลินมั่วย่อมพูดจริงทําจริง"

ก่อนที่หลินมั่วจะพูดจบ เจิ้งจูก็คุกเข่าลงกับพื้น

“ขอร้องครูฝึกหลิน ช่วยผมด้วย

ผมไม่อยากโง่เขลาเบาปัญญาทั้งวัน

ผมไม่อยากถูกใครเหยียบย่ำอีกแล้ว ผมอยากแข็งแกร่งขึ้น"

พูดพลางร้องไห้ออกมา ดวงตาทั้งสองข้างก็เต็มไปด้วยความคาดหวัง

การกระทํานี้ทําให้หลินมั่วประหลาดใจเล็กน้อย

แต่เขาก็พยักหน้าเห็นด้วย

"พรุ่งนี้หกโมงเช้า มารวมตัวกันที่นี่ อย่าลืมเรียกทุกคนในห้องมาฝึกด้วยกัน

แต่ถ้าใครมาช้า ความรับผิดชอบก็จะอยู่ที่นาย

นายเข้าใจและซาบซึ้งด้วยตัวเอง ฉันจะไม่ออมมือให้!"

พอเสียงของเขาเงียบลง

เจิ้งจูไม่มีความกลัวแม้แต่น้อย กลับพยักหน้าอย่างดีอกดีใจ

จากนั้นก็วิ่งออกไปนอกห้องเรียนอย่างตื่นเต้น

ทว่าไม่ทันรอให้เขาก้าวออกจากประตู

หลินมั่วก็เรียกเขาไว้อีกครั้ง

กระทั่งเจิ้งจูหันกลับมา เงาสีดําอันหนึ่งก็ทุบลงมาที่ตัวเอง

หลังจากใช้ความสามารถเขาก็เปิดมันออกทันที

กล่องไม้ขนาดเท่าฝ่ามือเต็มไปด้วยขี้ผึ้งสีเขียว

"หลังจากอาบน้ำเสร็จก็ทาบริเวณที่บาดเจ็บ"

เมื่อได้ยินหลินมั่วพูดแบบนั้น เจิ้งจูก็เข้าใจจุดประสงค์ของสิ่งนี้ทันที ยารักษาอาการบาดเจ็บภายนอก

"ขอบคุณอาจารย์หลิน เจอกันพรุ่งนี้!"