ตอนที่ 2332 การจัดการอันมืดมนของหลินมั่ว

"ฉันไม่อยากถูกตีตลอดไปอีกแล้ว ฉันอยากถอนเขี้ยวของเสือดาว"

"ฉันก็ถามว่า พวกนายอยากสู้กับฉันไหม

ถ้าไม่ยอม ตอนนี้ก็กลับไปนอนที่ห้องนอนได้แล้ว"

เมื่อเสียงพูดของเขาดังออกมา ทั้งหมดก็เงียบเหมือนเป่าสาก

การเคลื่อนไหวเพียงอย่างเดียวคือเสียงกรนเท่านั้น

"พี่เจิ้ง ฉันสนับสนุนคุณ"

"ฉันก็สนับสนุนคุณ!"

"เพิ่มฉันอีกหนึ่งคน!"

ความชอบธรรมในหมู่วัยรุ่นนั้นช่างบริสุทธิ์

คำว่าพี่ บุกรุดหน้าไปอย่างห้าวหาญไม่ยอมหวนกลับ

"เหอะ น่าเบื่อ!"

เมื่อมองดูความเลือดร้อนของชายหนุ่มกลุ่มหนึ่งที่กระตือรือร้น

หูอวี่เตี๋ยก็พูดแขวะจนชิน

เมื่อนาฬิกาดังตอนหกโมงเช้า

จู่ๆ ประตูห้องเรียนก็ถูกหลินมั่วถีบจนเปิดออก

"เฮ้ ไม่คิดว่าสวะอย่างพวกนายจะมาครบกันแล้ว ไม่เลว

ฉันแนะนำตัวเองก่อนละกัน ฉันหลินมั่ว

พวกนายสามารถเรียกฉันว่าอาจารย์หลินก็ได้ ต่อไปอีกสักพัก ฉันจะรับผิดชอบฝึกพวกนาย"

"วิธีการสอนของฉันง่ายมากคือการฝึกจนตาย

นอกจากนี้คนที่ไม่ทำตามข้อตกลง ทุบตี!

คนที่โกง ทุบตี!

ทำให้ฉันไม่มีความสุขก็ทุบตี!"

เมื่อได้ยินกฎที่แปลกประหลาดเช่นนี้ ทุกคนก็อดไม่ได้ที่จะเบิกตากว้าง

จากนั้นก็หันความสนใจไปยังบุคคลที่เป็นแกนสำคัญของพวกเขา

เห็นเจิ้งจูแอบพยักหน้า

นักเรียนกลุ่มหนึ่งมีลางสังหรณ์ที่ไม่ดีทันที

สําหรับเฝิงเค่อที่เห็นหลินมั่วหยิ่งผยองเช่นนี้ย่อมไม่พอใจ

ประกอบกับการถูกเรียกว่าสวะครั้งแล้วครั้งเล่า ความโกรธก็พุ่งขึ้นมาอย่างไม่คาดคิด

แต่ในขณะที่เขากําลังจะทะเลาะกัน

เจิ้งจูที่อยู่ข้างๆ ก็ห้ามเขาทันทีขยิบตาและส่ายหัว

ก่อนหน้านี้เจิ้งจูให้หลินมั่วเป็นความหวังในชีวิตที่ฟื้นคืนมาใหม่เท่านั้น

แต่หลังจากได้สัมผัสด้วยตัวเอง ยารักษาอาการบาดเจ็บภายนอกที่หลินมั่วมอบให้

เขาก็เชื่ออย่างถ่องแท้

แค่คืนเดียว ร่างกายที่เจ็บปวดและอาการเจ็บแปล๊บของเขาก็ฟื้นตัวได้เกือบครึ่งนึงแล้ว