ตอนที่ 3129 ความโลภของมนุษย์

“แกมีลูกน้องตั้งมากมาย ทำอะไรก็หาเงินได้ เพราะอะไรต้องมาทำต้นเยี่ยม่านของชั่วร้ายพรรค์นี้ด้วย”

คำพูดที่ไร้เดียงสาของหลินมั่วและเจตนาสังหารของหน้ากากปีศาจหลานหลิงนั้นเหมือนกับความสุดโต่งสองประการ เขาถามคำถามโง่ๆกับกวนเยียในขณะเดียวกันก็สังหารทหารรอบๆ

“แล้วทำไมแกต้องมาขัดขวางฉัน สิ่งที่ฉันทำล้วนเป็นความสมัครใจ ไม่เคยบังคับใครให้ซื้อ แม้แต่ติงลี่ก็อยู่ภายใต้ความควบคุมของคุณ พวกเราเป็นพันธมิตรโดยธรรมชาติที่สุด”

หลินมั่วไม่ได้พูดอะไรอีก เขาเข้าใจแล้วว่ากวนเยียจะไม่มีวันสละผลประโยชน์จากต้นเยี่ยม่าน

ตอนนี้เขาคงต้องปราบกวนเยีย จากนั้นพาตัวกลับไปให้ติงลี่จัดการเอง ให้เขาดูเอาเองว่าต้องทำอย่างไร

เวลานี้หลินมั่วจิตใจสงบ หน้ากากปีศาจหลานหลิงจะกระซิบอะไรก็ได้

นักรบโบราณที่สามารถฆ่าคนหนึ่งคนในสิบเก้าคงไม่ค่อยเหมาะกับหลินมั่วในตอนนี้

เวลานี้หลินมั่วได้กลายเป็นคนที่ฆ่าคนสิบคนในหนึ่งก้าวแล้ว

เลือดไม่สามารถหยุดนิ่งบนไท่อาได้ หลินมั่วเดินตรงไปหากวนเยียทีละก้าวทีละก้าว

กวนเยียมองหลินมั่วที่ดูผ่อนคลาย แต่เขารู้สึกเหมือนกำลังเผชิญหน้ากับศัตรูที่ดูน่ากลัว เขากระชับดาบพันลับในมือไว้แน่น

แม้กระทั่งตัวเขาเองก็ไม่รู้ตัวว่ามือของตัวเองเปียกโชกไปด้วยเหงื่อแล้ว

หลินมั่วเดินเร็วขึ้นเรื่อยๆ จากตอนแรกที่เดินเล่นสบายๆกลายเป็นเงาดำที่เคลื่อนไหวรวดเร็ว

กวนเยียที่กำลังตั้งรับอย่างเต็มที่ จู่ๆเห็นเงาดำปรากฏขึ้นตรงหน้า รูม่านตาก็หด เขาใช้พลังทั้งหมดฟาดฟันดาบพันลับออกไป

“เตร็ง!”

เสียงปะทะกันของอาวุธดังก้อง กวนเยียพบว่าดาบพันลับของตัวเองถูกฟันเป็นรอยอีกครั้ง หลินมั่วที่อยู่ตรงหน้าเขาหายตัวไปอีกครั้ง

“อยู่ข้างหลัง”

เสียงเตือนภัยดังก้องในใจของกวนเยีย เขารีบหมอบลงกับพื้น กลิ้งตัวไปทางซ้าย หลบคมดาบของหลินมั่ว