ตอนที่ 3130 ความไม่พอใจของขุนนาง

บริเวณฐานทัพหลังแนวรบของกองทัพประเทศว่านเซี่ยง

เอลวิสอ่านรายงานศึกที่ทหารส่งมา หลินมั่วปรากฏตัวพร้อมกองทัพลึกลับ กองทัพนั้นดุร้ายราวกับกองทัพปีศาจ ฆ่าไม่ตาย หลินมั่วจับกวนเยียไว้ได้ และนำกองทัพถอนทัพไปอย่างสมบูรณ์แบบ

“ปัง!”

ถ้วยหยกมรกตราคาแพงบนโต๊ะถูกเอลวิสโยนลงพื้น แตกกระจายเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย เขาจ้องมองเหล่าขุนนางและแม่ทัพที่อยู่ด้านล่าง ด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความโกรธ

“พวกแกเป็นสวะทั้งกลุ่มหรือไง กองทัพประเทศว่านเซี่ยงของฉันตั้งล้านคน ทำไมถึงสู้กับหลินมั่วคนเดียวไม่ได้!”

เสียงตะโกนของเอลวิสทำให้เหล่าขุนนางตัวสั่นด้วยความกลัว ไม่มีใครกล้าพูดอะไร

“พวกแกไร้ประโยชน์ ฉันจะเลี้ยงพวกแกไว้ทำไม กลับไปฆ่าตัวตายซะเถอะ!”

คำพูดของเลวิสทำให้นายพลคนหนึ่งในกลุ่มขมวดคิ้ว เขาเดินออกจากแถว

“ฝ่าบาท กองทัพที่หลินมั่วเป็นผู้นำทัพพอสู้กันขึ้นมาก็แตกกระจัดกระจายไป ทำให้ปืนใหญ่ของเราเท่ากับไร้ประโยชน์ อีกอย่างหลินมั่วก็เป็นถึงปรมาจารย์ คนธรรมดาทั่วไปเอาชนะเขาไม่ได้หรอกพะยะค่ะ”

เอลวิสเห็นว่ามีคนตั้งคำถามกับเธอ จึงลุกขึ้นจากบัลลังก์แล้วเดินไปอยู่ตรงหน้านายพล

“หมายความว่าแกฆ่าหลินมั่วไม่ได้อย่างนั้นหรือ กองทัพตั้งล้านคนฆ่าคนๆเดียวไม่ได้?”

“กระหม่อมไม่ได้หมายความเช่นนี้ แค่กองทัพของพวกเรากระจาย…อ๊าก!”

เอลวิสไม่รอให้นายพลพูดจบ ก็ดึงดาบสั้นทองคำออกจากแขนเสื้อตัวยาวของเธอ

เอลวิลจับมีดสั้นกระชับ แทงเข้าที่อกของนายพลที่ไม่มีท่าทีระวัง เลือดไหลอาบดาบ เปื้อนใบหน้าอันสวยงามของเอลวิส

เธอเตะนายพลจนล้มลงไปกองกับพื้น เอลวิสเดินขึ้นบัลลังก์ด้วยสีหน้าเย็นชา กวาดสายตาไปเบื้องล่าง ไม่มีขุนนางคนไหนกล้าเงยหน้า

“นี่เป็นบทเรียนสำหรับสวะ จำไว้ ฉันต้องการผลลัพธ์ไม่ใช่คำแก้ตัวพวกนั้น!”