ตอนที่ 3297 จัดการ

ที่กองขยะชานเมืองไห่ฟาง หลินมั่วพาไท่จื่อมาที่นี่

“ทิ้งขยะครั้งละสิบหยวน จ่ายเงินจ่ายเงิน!”

ชายร่างใหญ่หน้าตาโหดเหี้ยมลุกขึ้นจากเก้าอี้ แล้วตะโกนใส่หลินมั่ว

หลินมั่วไม่พูดอะไร แค่เดินตรงไปที่กองขยะ

“ข้าบอกให้เอ็งจ่ายเงิน เอ็งหูหนวกเหรอวะ”

ชายร่างใหญ่เมื่อเห็นหลินมั่วยังคงเดินเข้ามาใกล้ ก็โกรธจัดทันที

แล้วหยิบไม้เบสบอลขึ้นมา เดินไปหาหลินมั่ว

ไท่จื่อที่อยู่ด้านหลังหลินมั่วเมื่อเห็นชายร่างใหญ่ทำท่าทีก้าวร้าว ทันใดนั้นก็ไม่เดินต่อ

หยุดอยู่กับที่รอให้ชายร่างใหญ่มาหา

“ทิ้งขยะครั้งละสิบหยวน พวกเอ็งห้าสิบ จ่ายมาเสียดีๆ ไม่งั้นก็ไปให้พ้น!”

ชายร่างใหญ่ถือไม้เบสบอลไว้ในมือของตัวเองโบกไปมาตรงหน้าของไท่จื่อ

ไท่จื่อมองไม้เบสบอลที่แกว่งไปมาบนหัวของเขา สายตาก็ฉายแววดูถูก

“ห้าสิบ ได้ดิ ฉันให้แก!”

พูดจบ ไท่จื่อก็คว้าไม้เบสบอลจากมือของชายร่างใหญ่

จากนั้นไท่จื่อก็เตะเข้าที่หัวเข่าของชายร่างใหญ่อย่างแรง พร้อมกับใช้มือทาบลงบนไหล่ของชายร่างใหญ่

สายตาของชายร่างใหญ่ฉายความตกใจ ไม่เข้าใจว่าเด็กตัวเล็กๆอย่างไท่จื่อจะมีแรงมากขนาดนี้ได้ยังไง

“แกลองกล้าเเตะตัวฉันดู พี่เขยฉันเป็นนายน้อยตระกูลหวัง!”

ไท่จื่อหรี่ตาลงเล็กน้อย จากนั้นเตะชายร่างใหญ่หนึ่งทีจนกระเด็นออกไป

“ไสหัวไปได้ไกลแค่ไหนก็ไป คราวหน้าฉันเจอแกอีก ไม่ได้เจอแค่เตะง่ายๆแบบนี้นะ!”

ชายร่างใหญ่คลานขึ้นมาจากพื้น ไม่สนใจบาดเเผลบนตัว วิ่งหนีเปิดแนบไปไกล

“ไอ้เวร ข้าไปก็ได้ รอฉันกลับมาจะหักขาแกทั้งคู่!”

เวลานี้หลินมั่วได้เดินมาถึงหน้าประตูกองขยะ

ข้างในว่างเปล่า ไม่มีขยะสักชิ้น

เมื่อข่าวนี้แพร่ออกไป เดาว่าต้องโดนคนคิดว่าเป็นเรื่องตลก

“ลูกพี่ คนนั้นโดนผมตีจนเปิดแนบไปเเล้ว”

ไท่จื่อเดินมาพูดกับหลินมั่ว