ตอนที่ 33 ซัพพลายเออร์ทวงหนี้

สวี่ฉังหย่วนหัวเราะอย่างเย็นชา “ปั้นซย่า เธอยังไม่รีบขอบคุณคุณปู่อีก?”

“อีกสักพัก มีบริษัทจำหน่ายวัตถุดิบจำนวนไม่น้อยที่ต้องการขอให้ชำระค่าสินค้า”

“หากจัดการเรื่องนี้ไม่ได้ หุ้นที่อยู่ในมือเธอ มันก็จะเปลี่ยนมาติดลบแทน”

สวี่ปั้นซย่าถึงกับมึนงง

เห็นได้ชัดว่าสวี่หย่งฉิ้งวางแผนมาเป็นอย่างดีแล้ว มีการติดต่อบริษัทจำหน่ายวัตถุดิบล่วงหน้าให้มาทวงเงินเพื่อบีบบังคับให้เธอมอบหุ้นที่อยู่ในมือ แต่ปัญหาก็คือ ในตอนนี้เธอจะเอาเงินมาจากไหนไปจ่ายเขา? ไม่มีเงินจ่าย เธอในฐานะที่เป็นCEOเกรงว่าต้องเข้าคุกเป็นแน่!

สวี่เจี้ยนกงเอ่ยเสียงต่ำ “คุณพ่อครับ หุ้นที่อยู่ในมือของปั้นซย่า ราคา...ราคาห้าสิบล้านหยวน พ่อเสนอซื้อแค่ห้าแสนหยวน นี่...นี่มันน้อยไปหรือเปล่า”

“เหอะๆ” สวี่ฉังหย่วนหัวเราะอย่างเย็นชา “ก็ไม่ใช่เพราะเธอสร้างเรื่องออกมาเสียเละเทะแบบนี้ เงินห้าแสนพวกเรายังรู้สึกว่าจ่ายเยอะไปด้วยซ้ำ เรื่องเละเทะๆ พวกนี้ ถ้าพวกเราไม่เข้ามารับช่วงต่อ เธอก็คงต้องเข้าคุก!”

“นั้นนะสิ คุณปู่ดีต่อพวกเธอแล้วนะ ให้เงินตั้งห้าแสนเลยนะ” สวี่หลิงหลิงเบะปาก “ถ้าให้ฉันพูดตามความจริงควรจะเป็นพวกเธอเสียมากกว่าที่ต้องให้เงินพวกเรา พวกเราถึงจะรับหุ้นนี้ไว้”

ฟังฮุ่ย “แต่ว่า ถ้าเอาหุ้นนี้ออกไปขาย ก็ไม่ใช่แค่ห้าแสนนะ”

“งั้นเธอก็เอาไปขายเลย” สวี่หย่งฉิ้งพูดด้วยน้ำเสียงเอื่อยๆ “พวกเธอสามารถเดินออกไปจากประตูใหญ่ของบริษัทได้หรือเปล่าละ?”

ในขณะนั้นเอง มีกลุ่มฝูงชนมาอออยู่ที่หน้าประตูใหญ่ พวกเขาก็คือบริษัทจำหน่ายวัตถุดิบทั้งหลายนั้นเอง

“สวี่ปั้นซย่าล่ะ? ขวางประตูใหญ่เอาไว้ วันนี้ถ้าไม่เอาเงินมาชำระให้หมด เธออย่าได้หวังว่าจะออกจากประตูใหญ่ไปได้เลย!”

สวี่เจี้ยนกงสีหน้าเขียวปั๊ด “ช่างเถอะ ปั้นซย่า ห้าแสนก็ห้าแสนเถอะ สวรรค์คงกำหนดไว้ว่าพวกเราเป็นCEOไม่ได้ ขายหุ้นไปเถอะ”

ฟังฮุ่ย “จริงด้วย อย่างน้อยก็ยังได้สักห้าแสน”

สวี่ปั้นซย่ากัดฟัน เธอไม่ยินยอมเป็นอย่างมาก

“มาเถอะ เซ็นสัญญาให้เรียบร้อย เงินห้าแสนก็จะเป็นของพวกเธอเลย”

สวี่หย่งฉิ้งหยิบสัญญาที่ร่างเสร็จนานแล้วออกมา

สวี่ปั้นซย่ามองไปยังหลินมั่ว เพื่อสอบถามความคิดเห็นของเขา