ตอนที่ 34 คำสั่งซื้อมาแล้ว

“หลินมั่ว แกบ้าไปแล้วเหรอ? แกจะไปหาเงินจากไหนมาจ่ายชาวบ้านเขา?” ฟังฮุ่ยพูดด้วยความโกรธจัด “นี่มันเวลาไหนแล้ว แก...แกยังไปพูดแบบนี้กับเจ้าของทั้งหลายอีกเหรอ?”

สวี่เจี้ยนกง “นั้นนะสิ เวลาแบบนี้ สิ่งที่ควรทำที่สุด คือขอร้องเจ้าของทั้งหลายให้ผ่อนปรนไปอีกสองสามวัน แกรีบไปขอโทษเจ้าของทั้งหลายเดี๋ยวนี้เลยนะ”

“คำขอโทษคงไม่จำเป็นแล้วละ!” หลินมั่วส่ายหัว “คุณพ่อคุณแม่ครับ จำคำพูดของพวกเขาเอาไว้ให้ดี อีกสักพักตอนที่พวกเขามาขอร้อง อย่าได้ใจอ่อนเป็นอันขาด!”

“แก...แกพูดอะไรนะ?”สวี่เจี้ยนกงกับฟังฮุ่ยงงงวย

สวี่ฉังหย่วน “บ้าแล้ว บ้าไปแล้ว เริ่มพูดจาไร้สาระเข้าไปใหญ่แล้ว!”

“พวกเราขอร้องพวกคุณ? ฮ่าๆๆ พวกเราได้ยินกันหรือเปล่า? เขาพูดว่าพวกเราจะไปขอร้องพวกเขาแหนะ?”กลุ่มซัพพลายเออร์พากันหัวเราะเสียงดังขึ้นมา

ผู้คนบริเวณรอบๆต่างมองหลินมั่วเหมือนมองคนโง่

สวี่ปั้นซย่าใบหน้าซีดขาว เอ่ยเสียเบาๆ “หลินมั่ว ช่างเถอะ ฉัน...ฉันว่าฉันเซ็นดีกว่า บางที ฉันคงไม่มีวาสนาที่จะเป็นCEOจริงๆ นั้นเละ”

หลินมั่วดึงมือสวี่ปั้นซย่าไว้ “เชื่อผมเถอะนะ นี่เป็นของของคุณ ใครก็แย่งไปไม่ได้ทั้งนั้น!”

สวี่ปั้นซย่าดวงตามีน้ำตาคลอ เธอเองก็ไม่ยิมยอม แต่ว่า ตอนนี้จะทำอะไรได้ละ?

หลินป้าเทียนกับหลินมั่วไม่มีอะไรติดค้างกันแล้ว ตอนนี้ หลินมั่วยังจะมีความมั่นใจอะไรอีก?

ในขณะนั้นเอง ด้านนอกประตูอยู่ๆ ก็มีเสียงเอะอะดังเข้ามา กลุ่มบริษัทจำหน่ายวัสดุที่ยืนขวางอยู่หน้าประตูถูกกลุ่มชายชุดดำดันแหวกทางออกไป ด้านหลังมีชายชราผมขาวก้าวเท้าเดินเข้ามาอย่างรวดเร็ว

“คนไหนคือประธานสวี่ สวี่ปั้นซย่า?” ชายชราถามด้วยความร้อนรน

สวี่ปั้นซย่างงงวย เธอไม่รู้จักชายชราผู้นี้

“เป็นฉันเองค่ะ ท่านคือ?”

“คุณก็คือประธานสวี่” ชายชรารีบเดินเข้ามา สีหน้าแฝงไปด้วยความเคารพ “สวัสดีครับท่าน ตัวผมมีนามว่าหยวนเต๋อ”

“หยวนเต๋อ?”ผู้คนบริเวณรอบๆ ส่งเสียงตกใจขึ้นมาในทันใด

ชื่อเสียงเรียงนามนี้ ทางด้านอุตสาหกรรมทางการแพทย์ ไม่มีใครไม่รู้จัก