ตอนที่ 3305 ผักกาดขาวเผ็ดกับเต้าหู้

เมื่อเปิดประตูห้องฝึกฝนชั้นสองก็มีเสียงดังขึ้นทันที

เหอเอ้อร์บอกหลินมั่วอย่างลึกลับว่า “ท่านฑูตเจิ้นเยว่ ฉนวนป้องกันเสียงของพวกเราเป็นอย่างไรครับ”

หลินมั่วพยักหน้า ยกนิ้วเป็นการชมเชยให้เหอเอ้อร์ จากนั้นเริ่มสังเกตุการณ์

ห้องฝึกฝนมีขนาดประมาณสองร้อยกว่าตารางเมตร

พื้นปูด้วยแผ่นโฟมหลายชั้น เพื่อป้องกันไม่ให้เด็กๆได้รับบาดเจ็บ

ตรงกลางห้องมีเวทีสำหรับต่อสู้ และมีเด็กสองคนเตรียมตัวจะต่อสู้

เด็กชายคนหนึ่งตัวเล็กผอม แต่ดวงตาทั้งคู่กลมโตแสดงถึงความมุ่งมั่น

เด็กชายอีกคนแม้จะตัวใหญ่ แต่ท่าทางไม่มั่นคง ดูหลวม ไม่มีความตื่นตัวเลยสักนิด

หลินมั่วประเมินว่าการต่อสู้ครั้งนี้คาดว่าคนตัวเล็กน่าจะชนะ

“ท่านเหอ อาหารของพันธมิตรศิลปะการต่อสู้ของพวกเราแย่ขนาดนี้เลยเหรอ”

หลินมั่วมองไปที่ร่างกายของเด็กชายร่างผอมและพูดกับเหอเอ้อร์ว่า

กินเท่าไรก็ไม่อ้วนกับผอมเหลาะแหละนั้นเป็นคนละเรื่องกัน

คนแรกถึงจะกินเยอะเเค่ไหน แต่ก็ไม่อ้วน แต่ร่างกายก็ยังมีเนื้อมีหนังอยู่

แต่เด็กผู้ชายบนสังเวียนผอมจนดูเหมือนขาดสารอาหาร

พันธมิตรศิลปะการต่อสู้มีมาตรฐานอาหารสำหรับเด็กที่ฝึกฝนเหมือนกันทุกคน

หนำซ้ำหลินมั่วแค่กวาดสายตามองไปรอบๆก็พบเด็กผอมเหลาะแหละแบบนี้อีกหลายคน

ภายใต้สายตาที่เต็มไปด้วยอำนาจของหลินมั่ว ในดวงตาของเหอเอ้อร์ก็ฉายความหวาดกลัว

“ท่านฑูตเจินเยว่ ผม…”

เหอเอ้อร์พยายามจะพูด แต่ก็พบว่าสายตาของหลินมั่วมองไปที่อื่นเสียแล้ว

การต่อสู้ระหว่างเด็กสองคนบนสังเวียนได้เริ่มขึ้นแล้ว

เด็กตัวเล็กกระโดดเข้าใส่เด็กอีกคนทันที

เด็กชายที่ดูแข็งแกร่งกว่าอย่างเห็นได้ชัดยกแขนขึ้นปัดป้องการโจมตีของเด็กชายร่างผอม

หนำซ้ำยังถอยหลังไปเพียงหนึ่งก้าว

แรงปะทะทำให้เด็กชายร่างผอมถอยหลังไปสี่ห้าก้าว