ตอนที่ 3446 การมาของซั่งหยวนหลงอี้

หวาเฉียงเมื่อเห็นสายตาแปลก ๆ ของหลินมั่วก็รู้สึกกังวลขึ้นมาทันที

"พี่หลินมั่ว นี่คุณมองผมแบบนั้นทำไม!"

"พี่เฉียง ผมแค่กำลังคิดว่าคุณนี่ฉลาดขึ้นทุกวันแล้วนะ อีกไม่นานผมคงตามคุณไม่ทันแล้ว"

หวาเฉียงหัวเราะเสียงดัง "ฮ่า ๆ ๆ ไม่ถึงขนาดนั้นหรอก พี่หลินมั่ว คุณยังคงเป็นรองประธานสหภาพแรงงานลี่กงของเราเสมอ!"

เมื่อหลินมั่วเห็นหวาเฉียงหัวเราะพลางเกาศีรษะแบบไม่รู้เรื่องรู้ราวก็ได้แต่ถอนหายใจ

ไม่เปลี่ยนไปเลยจริง ๆ

"คุณลองเงยหน้าขึ้นมาดูก่อนสิ"

หลินมั่วหันไปมองซั่งหยวนหลงอีที่ยังหายใจหอบหนักเหมือนพยายามทำให้ดูเหมือนว่าตัวเองเพิ่งรู้เรื่องแล้วรีบวิ่งมา

"เอ่อ… ผมว่าพวกคุณควรหยุดก่อน…"

ซั่งหยวนหลงอีเงยหน้าขึ้นมา แต่คำพูดกลับติดอยู่ในลำคอ

ราวกับมีอะไรบางอย่างที่กลืนไม่เข้า คายไม่ออก

สิ่งที่เขาเห็นคือกลุ่มชายฉกรรจ์ถือปืนด้วยใบหน้าที่ดุดัน

ส่วนด้านหน้าของพวกเขามีชายอีกกลุ่มกำลังนั่งยอง ๆ เอามือกุมหัวอย่างสงบเสงี่ยม

"เอ่อ... แล้วประธานตาเดียวล่ะ"

ได้ยินคำถามนั้น หลินมั่วชี้นิ้วเรียวยาวไปยังศพที่อยู่ห่างออกไป

"หืม คุณคิดจะทำอะไร"

ซั่งหยวนหลงอีมองไปยังศพที่ไกลออกไป

เพียงชั่วครู่ก็แน่ใจได้ทันทีว่านั่นคือประธานตาเดียว

"แล้วสหภาพแรงงานชั่วร้ายล่ะ"

สายตาของซั่งหยวนหลงอีเบนไปมองคนที่นั่งคุกเข่าอยู่ไม่ไกล

ทุกคนดูสงบและไม่แสดงท่าทางต่อต้านอะไรเลย

"คุณไม่ได้กำลังมองพวกเขาอยู่หรอ"

คำตอบของหลินมั่วทำให้ซั่งหยวนหลงอีอึ้งไปชั่วขณะ เขาแทบไม่เชื่อสิ่งที่ได้ยิน

แม้แต่พลังของสหภาพแรงงานชั่วร้ายที่น่ากลัว ต่อให้สหภาพแรงงานของเขาใช้กำลังทั้งหมด

ก็คงได้แค่ผลเสมอเท่านั้น

และตัวเขาเขาเองอยู่ไกลแต่กลับได้ยินเพียงเสียงปืนนัดเดียวเท่านั้น และเงียบสงบลงอย่างรวดเร็ว