ตอนที่ 3447 ซ่างหยวนหลงอีขอถอนตัว

“ประธานซั่งหยวนหลงอี ตอนกลับก็ระวังตัวด้วยนะครับ”

“ฟ้ามืดแล้ว เดินไปเดี๋ยวจะหกล้มเอา”

หลินมั่วยิ้มพลางตบไหล่ของซั่งหยวนหลงอีเบา ๆ แล้วพูดขึ้น

“แน่นอนครับๆ”

ซั่งหยวนหลงอียิ้มแห้ง ๆ ก่อนจะลังเลแล้วรีบหันหลังเดินจากไป

เมื่อเดินกลับไปถึงป่าลึก ซั่งหยวนหลงอีมีสีหน้าที่หม่นหมอง

“ลูกพี่ครับ เราจะกลับเลยไหมครับ”

ลูกน้องของสหภาพแรงงานน้ำลึกคนหนึ่งถามเบา ๆ

“ถ้าไม่กลับ แล้วนายจะไปสู้กับพวกนั้นต่อหรือไง”

เมื่อครู่ซั่งหยวนหลงอีได้สังเกตดูสถานการณ์

สหภาพแรงงานลี่กงแทบไม่ได้รับความเสียหายอะไรเลย

แถมตอนนี้ขวัญกำลังใจของพวกเขาก็สูงมาก

ถ้าจะไปหาเรื่องตอนนี้ ก็เหมือนกับจุดไฟในห้องน้ำ… จะหาเหาใส่หัวหรอ

“กลับกันก่อน แล้วค่อยว่ากันทีหลัง”

ตอนนี้ซั่งหยวนหลงอีอยากรีบกลับไปให้เร็วที่สุด จากนั้นก็จะจัดการตัดทอนพลังของสหภาพแรงงานชั่วร้ายที่ประธานตาเดียวสร้างไว้มานานให้ได้

ครั้งนี้เขาเสียหน้าอย่างมาก และจะไม่ยอมให้จบลงง่าย ๆ แน่นอน

หวาเฉียงมองไปยังเงาหลังของซั่งหยวนหลงอีที่จากไปอย่างหมดท่าแล้วหันไปถามหลินมั่ว "ปล่อยให้หมอนั่นไปแบบนี้เลยเหรอ"

"อืม ต่อให้พวกเราอยากจับพวกเขาไว้ แต่ต้นทุนที่ต้องจ่ายก็คงไม่น้อยเลย"

"พวกเขามีคนซุ่มอยู่ในป่าหลายคน สภาพพวกเราในตอนนี้ยังไม่ค่อยดี“

“ไม่เหมาะจะเปิดศึก"

หวาเฉียงพยักหน้าเห็นด้วย ก่อนจะหันไปสั่งคนของเขาเสียงดัง

“พวกนายจะยืนเฉยกันทำไม รีบไปทำงานต่อสิ”

ชายฉกรรจ์คนอื่น ๆ จึงรีบควบคุมเชลยที่ถูกจับกุมกลับไปทำงานต่อ

ส่วนหลินมั่วกับหวาเฉียงก็รับหน้าที่จัดการงานก่อสร้างต่อไป

...

ที่ท่าเรือฝั่งตะวันตก ฐานทัพของสหภาพแรงงานชั่วร้าย

"ไอ้ขยะ!"

ทูตพิเศษทุบโต๊ะอย่างแรงด้วยความโกรธ

เขาไม่คิดว่าประธานตาเดียวที่ไร้ค่านั่นจะตาย แถมยังลากเขาให้เดือดร้อนไปด้วย

ตอนนี้ทั้งเกาะรู้หมดแล้วว่าสหภาพแรงงานชั่วร้ายแห่งท่าเรือฝั่งตะวันตก