ตอนที่ 3489 การหายใจของคุณสับสนแล้ว

หลังจากที่หลินมั่วเดินออกไปตรอกเล็กๆนี้

ก็ปฏิบัติตามคำพูดของผู้ชายคนนั้น เดินต่อไปยังพื้นที่ๆมีคนเบาบาง

กลุ่มคนจากระยะไกลเห็นหลินมั่วเดินไปข้างหน้า

บนใบหน้าของเเต่ละคนต่างมีสีหน้าที่ตกใจ

“นี่เขาจะไปพบลูกพี่ลอเร้นซ์เหรอ”

“เจ้าหนุ่มนั่นพวกคุณรู้จักไหม ใจกล้าเกินไปแล้วนะ?”

“ฉันว่าเขาต้องการไปหาลูกพี่ลอเร้นซ์เพื่อไปตายเสียมากกว่า”

“ทำไมฉันรู้สึกคลับคล้ายคลับคลาแผ่นหลังของเขาจัง”

“เมื่อคืนตอนที่นายมองสาวๆในซ่องก็พูดแบบนี้”

หลินมั่วยังคงเดินต่อไปข้างหน้า เส้นทางที่ปูด้วยหินค่อยๆหายไป

แทนที่ด้วยถนนดินที่เต็มไปด้วยฝุ่น

หลินมั่วจึงเดินต่อไปทั้งๆอย่างนี้บนถนนดิน

ทันใดนั้น

ร่างของเขาที่เดินอย่างสงบก็หยุดลง

ในพุ่มหญ้าห่างออกไป มีชายคนหนึ่งสวมชุดพรางตัวถือปืนสไนเปอร์ซุ่มอยู่

เมื่อเห็นหลินมั่วจู่ๆก็ยืนนิ่ง สีหน้าของผู้ชายก็เปลี่ยนไป

เพราะถ้าหลินมั่วเดินต่อไปอีกก้าวเดียว ก็จะเข้าไปในระยะที่เขาสามารถยิงได้ในฐานะผู้บุกรุก

แต่เขาดันหยุดอยู่ตรงขอบเขตพอดี

นี่ไม่ใช่เรื่องบังเอิญเเน่ๆ

ขณะที่ผู้ชายกำลังลังเลว่าจะยิงหลินมั่วโดยตรงดีไหม

จู่ๆสายตาของหลินมั่วก็มองมาที่เขา

สายตาของทั้งคู่สบตากันผ่านพุ่มหญ้าจำนวนมาก

“เมื่อครู่ หัวใจของนายเต้นเร็วกว่าตอนที่ฉันอยู่ห่างออกไปหนึ่งร้อยเมตรมาก”

“ดังนั้นคุณกำลังเตรียมพร้อมสำหรับการยิง หนำซ้ำตอนนี้พร้อมเต็มที่เเล้ว”

“หากฉันเดินไปข้างหน้าอีกหนึ่งก้าว นายจะยิงใช่ไหม”

น้ำเสียงที่ราบเรียบของหลินมั่วดังก้องไปทั่วข้างใบหูของผู้ชาย ทำให้ตาเขาเบิ่งกว้างขึ้นทันที

เมื่อโดนหลินมั่วจับได้ ชายหนุ่มก็เลิกหมอบราบบนพื้นอีกต่อไป

และอุ้มปืนไว้ในอ้อมเเขนลุกขึ้นยืน มองดูหลินมั่วจากที่ไกลๆและพูดเสียงดังว่า