ตอนที่ 3490 แหล่งที่มาของสิ่งของ

เสียงที่นิ่งสงบดังมาจากระยะไกล

เห็นเพียงจากด้านหน้าของโรงงานมีชายสวมเเว่นดำเดินออกมาจากข้างใน

บนตัวของเขาสวมชุดลายพรางรัดรูป ดูไปแล้วก็ทำให้เขาดูน่าเกรงขามมากยิ่งขึ้น

“คุณมั่วหลิน ได้ยินชื่อเสียงของคุณมานานเเล้ว”

หลินมั่วมองไปยังผู้ชายที่เดินมายังข้างหน้าตัวเอง แล้วถามเสียงเบาๆว่า

“ลูกพี่ลอเร้นซ์?”

“ฮ่าฮ่า นั้นเป็นฉายาที่ลูกน้องเรียกผม คุณสามารถเรียกว่าลอเร้นซ์ได้เลย”

ลอเร้นซ์โบกมือไม่สนใจ เป็นนัยว่าหลินมั่วจะเรียกเขายังไงก็ได้

หลินมั่วยิ้มเล็กน้อย ไม่ได้เเสดงท่าทีอะไรเป็นพิเศษ

“คุณมั่วหลินเชิญเข้ามาข้างในเถอะ”

ลอเร้นซ์พาหลินมั่วตรงเข้าไปข้างในโรงงาน

ภายในโรงงานเเตกต่างจากภายนอกที่ดูโล่งเตียนอย่างสิ้นเชิง

การจัดวางที่เป็นระเบียบเรียบร้อย ดูเหมือนจะสะท้อนบุคลิกของลอเร้นซ์

“เชิญนั่ง”

ลอเร้นซ์พาหลินมั่วนั่งลงบนโซฟา

เขาวางถ้วยชาไว้ตรงหน้าหลินมั่ว พูดยิ้มๆว่า

“ไม่ทราบว่าคุณมั่วหลินมาที่นี่ด้วยเรื่องอันใด”

“ก่อนหน้านี้ตอนที่ผมไปดูวัสดุก่อสร้าง ผมบังเอิญเห็นผ้าคลุมชนิดหนึ่งน่าสนใจมาก”

“พอดีครั้งนี้ผมมาที่เกาะหลิงเพื่อซื้อวัสดุก่อสร้างและสินค้าต่างๆ”

“พอไปสอบถามถึงที่มาที่ไป ปรากฏว่าเป็นสินค้าที่ลูกพี่ลอเร้น์ขายให้เขา|”

“ดังนั้นครั้งนี้ผมจึงมาเพื่อดูว่า ของพวกนั้นเป็นสินค้าที่ลูกพี่ลอเร้นซ์ผลิตเอง”

“หรือเอามาจาก…ที่อื่น!”

นิ้วเรียวยาวของหลินมั่วเกลี่ยไปมาบนขอบแก้วชาเบาๆ

น้ำเสียงราบเรียบ ทว่าคำพูดสุดท้ายสองสามคำ

ความเย็นยะเยือกแทงทะลุออกมา ทำให้สีหน้าของลอเร้นซ์เปลี่ยนไปเล็กน้อย

เขามองหลินมั่วอย่างลึกซึ้ง

หมอนี่ ไม่ได้ธรรมดาอย่างที่เขาเล่าลือกัน และอาจจะ…”

น่ากลัวกว่านั้นอีก!