ตอนที่ 3862 สิ้นหวัง

บนท้องถนน!

อุบัติเหตุครั้งร้ายเเรงดึงดูดผู้คนมามุงดู

ขณะที่กำลังจะหมดสติ หลินมั่วแทบจะไม่รู้เเล้วว่าตัวเองเป็นใคร

ปรมาจารย์ผู้เเข็งเเกร่ง?

พนักงานออฟฟิศธรรมดา?

ฉันคือใครกันเเน่

คำถามมากมายผุดขึ้นมาในหัวของเขาไม่หยุด

เวลานี้สติของหลินมั่วค่อยๆเลือนลาง

เหมือนแสงเทียนที่กำลังจะดับ

จนกระทั่งได้ยินเสียงร้องไห้ฟูมฟาย

น้ำตาไหลอาบแก้ม!

ทันใดนั้น หลินมั่วก็ลืมตาขึ้นมา

ใบหน้าที่ทั้งคุ้นเคยเเละเเปลกตา ทำให้เขารู้สึกเจ็บปวด

“ไม่เป็นไร จริงๆนะ ฉันเเค่ไม่ได้ออกกำลังกายมานาน เลยหายใจไม่ออกเท่านั้นเอง”

เมื่อเห็นสวี่ปั้นซย่าเสียใจมาก หลินมั่วจึงพยายามปลอบใจ

เเต่คำปลอบใจของเขาก็ไม่ทำให้สวี่ปั้นซย่าสงบลงได้

เสียงร้องไห้คร่ำครวญยังคงดังอยู่

หมอพยาบาลเดินมาหาเขาอย่างรวดเร็ว

หลินมั่วมองดูดีๆก็พบว่าเป็นพยาบาลที่เห็นที่หน้าบ้านเมื่อกี้

ตอนนั้นเองเขาก็เข้าใจว่าทำไมถึงรู้สึกว่าเสียงร้องไห้ของแม่เด็กคนนั้นคุ้นเคยมาก

เสียงร้องไห้ของผู้หญิงตรงหน้าก็เหมือนเสียงของแม่เด็กคนนั้นเป๊ะ

เเต่ทำไมถึงมาอยู่ที่ทางเดินในตึกของตัวเองกันนะ หรือว่าเขาหูฝาดไปเอง

พยาบาลไม่พูดอะไรสักคำ

เดินตรงมาหาหลินมั่วเเล้วเอาน้ำในมือยัดใส่ปากของเขา

จากนั้นเทน้ำลงไปในปากเขาเต็มๆ กลิ่นเหม็นคาวก็เข้าจมูกเขาเต็มไปหมด

คุณบ้าไปแล้วหรือ

หลินมั่วพยายามขัดขืน

เเต่ร่างกายไม่มีเเรงเลย คอถูกจับไว้จนขยับไม่ได้

มองดูน้ำเหม็นคาวไหลเข้าไปในจมูก

เพราะไม่สามารถพูดได้ เขาจึงได้เเต่เพียงมองไปที่ผู้หญิงข้างๆด้วยสายตาขอความช่วยเหลือ

เเต่ว่า

สวี่ปั้นซย่าไม่สนใจเลย ยังคงร้องไห้เสียงดัง