ตอนที่ 3863 ทรมานก่อนตาย

ได้ยินเสียงเลื่อยไฟฟ้าดังกึกก้อง คงเป็นทีมกู้ภัยมาถึงเเล้ว

หลังจากรอคอยอย่างใจจดใจจ่อ ก้อนปูนคอนกรีตด้านหน้าก็ค่อยๆเคลื่อนออก

ปรากฏว่าเป็นพยาบาลคนเดียวกันกับที่เอาขวดน้ำกรอกใส่ปาก

“ปิดไฟได้ไหม สว่างเกินไปแล้ว”

หลินมั่วมองผู้ชายที่ส่องไฟฉายมาที่หน้าเขา ก็อดไม่ได้ที่จะบ่น!

เเต่ในน้ำเสียงไม่มีความบ่นเลย มีเเต่ความดีใจที่ยังมีชีวิตอยู่

เเต่พยาบาลคนนั้นก็ส่ายหัว แล้วก้อนปูนก็ปิดลงมาอีกครั้ง

“เฮ้ รอก่อน รอเดี๋ยวสิ!”

“ตรงนี้ยังมีคนอยู่นะ ขอร้องคุณล่ะ ช่วยฉันด้วย ใครก็ได้ช่วยฉันด้วย?”

เขามองดูก้อนปูนที่ค่อยๆปิดลงไป เขาก็ร้องขอความช่วยเหลือด้วยความเจ็บปวด เเต่คนที่อยู่ตรงนั้นก็ไม่ตอบสนองเลย

รอบตัวกลับมามืดมิดอีกครั้ง

…

ข้างถนน บนยอดไม้!

มีคนยืนอยู่สองคน!

ด้านหน้าของทั้งสอง มีกระจกทองแดงโบราณลอยอยู่กลางอากาศ

ในกระจกสะท้อนร่างของหลินมั่วที่ติดอยู่ซากปรักหักพัง

“พี่สาม! ไอ้เด็กนั่นมันเเปลกๆ ภาพลวงตาของฉันใช้กับเขาไม่ได้เลย”

“ของชิ้นนี้มันน่าเชื่อถือจริงๆเหรอ”

อิ๋นอวี้ที่อยู่อีกข้างถามด้วยสีหน้าลังเล!

ถันหลันยิ้มอย่างมั่นใจ เเล้วพูดโดยไม่หันกลับไป

“ของชิ้นนี้เป็นสมบัติโบราณชื่อว่ากระจกไล่ล่า”

“ไม่เพียงเเต่จะควบคุมพลังการฝึกฝน ยังสามารถทำให้ความจำสับสน ปล่อยให้ด้านที่เอาเเต่ใจและขี้ขลาดเข้าครอบงำจิตใจได้อย่างสมบูรณ์”

“จับคู่ร่วมกันกับภาพลวงตาของนาย!”

“ทั่วทั้งโลกใบนี้ ยกเว้นผู้มีบุญญาธิการมาเกิด มิฉะนั้นอย่าหมายมีชีวิตรอด!”

พูดจบเขาก็ยกมือชี้ไปที่กระจก

“นายดู ไอ้เด็กนี่มันตกใจ จนสติเเตกไปแล้ว!”

อิ๋นอวี้มองดูหลินมั่วที่อยู่ในกระจกด้วยความอ่อนล้า ก็รู้สึกสบายใจขึ้นมาเล็กน้อย

“พี่สาม ให้มันตายแบบนี้ไม่ง่ายไปหน่อยเหรอ!”

เธอคิดถึงตอนที่ถูกหลินมั่วไล่ล่าจนจนมุม สายตากล่าวโทษของเธอก็เผยให้เห็นความโกรธเเค้น

“เเน่นอนไม่มีปัญหา!”

ถันหลันพยักหน้า

“ผู้หญิงคนนี้ปรากฏอยู่ในความคิดของเขามาตลอด แสดงว่าสำคัญกับไอ้เด็กนั่นมาก”