ตอนที่ 4171 การประลองระหว่างเด็กหนุ่มกับอู๋เหิ่น

ภายในห้อง

ภายใต้เสียงร้องตะโกนอย่างต่อเนื่องของเด็กหนุ่มหลายคน

หลินมั่วก็เอ่ยปากในที่สุด

“อยากจะประลองกับฉันก็ไม่ว่า!”

“เพียงแต่ว่า พวกนายต้องเอาชนะศิษย์ของฉันให้ได้เสียก่อน!”

เด็กหนุ่มตรงหน้ายังคงมีท่าทางหยิ่งยโสไม่เปลี่ยน

“งั้นอย่าเสียเวลาเลย!”

“รีบเรียกศิษย์ของคุณออกมาเร็วเข้า เวลาของทุกคนมีค่ามาก!”

เมื่อคำพูดนี้ออกมา หลินมั่วก็เรียกอู๋เหิ่นเบาๆ

เด็กหนุ่มสิบคนมองไปยังเด็กหญิงตัวเล็กๆที่อายุไม่ถึงสิบขวบตรงหน้า ก็หัวเราะกันจนท้องคัดท้องแข็ง

“ฮ่าฮ่าฮ่า!”

“คุณล้อเล่นเหรอครับ”

“เด็กตัวแค่นี้ ฉันใช้นิ้วจิ้มเเค่นิ้วเดียวก็ร้องไห้แล้ว!”

หลินมั่วส่ายหน้าให้กับความหยิ่งยโสของเด็กหนุ่ม

“นายลองดูได้!”

“แต่ต้องตกลงกันก่อน ใครแพ้ห้ามเบี้ยว!”

สีหน้าของเด็กหนุ่มมืดลงเล็กน้อย เต็มไปด้วยความดูถูก

“ขอแค่คุณอย่าเบี้ยวก็เเล้วกัน!”

เขาพูดพลางมองอู๋เหิ่นด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์

“มาดิ ในเมื่ออาจารย์ของแกไม่หวงแหนแก!”

“ฉันได้แต่ทำให้เเกต้องร้องไห้เสียเเล้ว!”

อู๋เหิ่นจ้องมองกลับด้วยสายตาเย็นชาต่อการยั่วยุของเด็กหนุ่ม เธอไม่ได้ตอบโต้ใดๆเพียงเเค่หันไปมองอาจารย์ของตน

“ไปเถอะ ลงมือเบาๆหน่อยนะ!” หลินมั่วพูดกำชับ

อู๋เหิ่นรอจนแทบไม่ไหวแล้ว

หลังจากได้รับคำสั่งจากอาจารย์แล้ว ก็ไม่พูดพร่ำทำเพลง เริ่มใช้เงาปีศาจทันที

ในเวลานี้เด็กหนุ่มยังไม่ตระหนักถึงความร้ายแรงของสถานการณ์ ยังคงไม่วายเยาะเย้ย

“วางใจเถอะ ฉันยังไม่ใจร้ายขนาดนั้น ลงมือไม่หนักขนาดนั้นหรอก”

เขาคิดว่าคำพูดของหลินมั่วนั้นพูดกับเขา

เมื่อเด็กหนุ่มมองไปยังอู๋เหิ่นอีกครั้ง

ก็เห็นว่าเธอยังคงยืนอยู่ที่เดิมไม่ได้ขยับเขยื้อน

แต่ในวินาทีต่อมา ดวงตาทั้งสองข้างของเขาก็พลันหดเล็ดลง ราวกับว่าเห็นผีในเวลากลางวันเเสกๆ

ในสายตาของเขา ร่างของอู๋เหิ่นพลันสลายหายไป

ราวกับดอกแดนดิไลออนที่ลมพัดกระจัดกระจาย หายวับไปจากที่เดิมในชั่วพริบตา

“ลูกพี่ ระวัง!”